Nënkryetari i Listës Serbe, Igor Simiq, e ka përshkruar aksionin e institucioneve të Kosovës për rrënimin e objekteve pa leje pranë Liqenit të Ujmanit si vazhdim të një politike të “dëbimit të serbëve”. Ai e ka paraqitur veprimin administrativ dhe ligjor si një hap me prapavijë etnike, ndonëse procesi lidhej me zbatimin e procedurave.
Simiq këtë interpretim e ka dhënë në një intervistë për televizionin serb Pink, ku pretendoi se rrënimi i objekteve në zonën e Gazivodës tregon se kryeministri Albin Kurti po vazhdon, sipas tij, “progonin e serbëve”. Në këtë kuadër, ai e ktheu rrënimin e objekteve si një sinjal të vazhdimësisë së një fushate, duke e lidhur aksionin me narrativën për largimin e komunitetit serb nga Kosova.
“Rrënimi i djeshëm i objekteve serbe në Gazivodë tregon se Albin Kurti po vazhdon dëbimin e serbëve nga Kosova sipas një recete të provuar”, deklaroi Simiq. Në të njëjtën linjë, ai tha se komuniteti ndërkombëtar po hesht përballë asaj që e quajti, sërish, shkelje të të drejtave të serbëve.
Aksioni në Ujman: procedura ligjore vs. narrativa e Listës Serbe
Ndërkohë, akuzat e Simiq nuk e përputhen me mënyrën si u paraqit procesi zyrtarisht nga institucionet. Ai pretendoi se nuk ka ekzistuar një procedurë ligjore për rrënimin e objekteve dhe se pronarët kishin dorëzuar kërkesa në gjykatë për përcaktimin e statusit pronësor. Këtë pretendim ai e përdori për të vënë në dyshim bazën e veprimeve, duke e rishkruar çështjen si një urdhër që, sipas tij, nuk mbështetej në procedura.
Në anën tjetër, ndërmarrja Hidroekonomike “Ibër-Lepenc”, e cila administron zonën e Liqenit të Ujmanit, kishte nisur më parë një procedurë përmes një kërkese zyrtare drejtuar banorëve të zonës kadastrale. Në njoftimin për banorët, ndërmarrja u kishte lënë afat shtatëditor për të dorëzuar dokumentacionin që dëshmonte pronësinë mbi tokat dhe objektet. Sipas komunikimit të ndërmarrjes, qëllimi ishte verifikimi i statusit juridik të pronave dhe evidentimi i objekteve të ndërtuara në territorin që administrohet.
Pavarësisht kësaj, Simiq vijoi ta interpretonte aksionin si pjesë të një politike të planifikuar kundër serbëve. Ai deklaroi se qëllimi i tij është dëbimi i serbëve dhe se, sipas tij, “Ai është i gatshëm të shkojë deri në fund”. Sipas pretendimeve të Simiq, synimi është që Serbia, me çdo kusht, të tërhiqet në një konflikt, duke e lidhur kështu rrënimin e objekteve me rreziqet e tensionimit në rajon.
Ai shtoi edhe pretendime të tjera, duke thënë se “Kurti i trajton serbët si pengje” dhe se incidentet ndaj serbëve “nuk janë të rastësishme, por pjesë e një plani më të gjerë”. Megjithatë, në artikulim theksohet se rrënimi i ndërtimeve pa leje nuk është praktikë e re në Kosovë dhe nuk është zbatuar vetëm në veri. Sipas të dhënave të përmendura, institucione të Kosovës kanë ndërmarrë aksione të ngjashme edhe në zona të tjera, përfshirë Batllavën, Prevallën, Rugovën, Sibovcin dhe rajone të tjera me interes të veçantë, ku janë larguar ose ndaluar ndërtime pa leje, pavarësisht përkatësisë etnike të pronarëve.
Në rastin e Ujmanit, autoritetet kanë theksuar se veprimet bëhen për zbatim të legjislacionit në fuqi dhe për mbrojtjen e një zone me rëndësi strategjike e ekologjike. Pretendimet e Simiq se aksioni përbën “dëbim të serbëve” nuk mbështeten, sipas përshkrimit të procesit, në natyrën administrative dhe ligjore të veprimit. Ndërkohë, përplasja mes interpretimit politik të Simiq dhe përshkrimit institucional të procesit mbetet në qendër të debatit publik.
Botuar fillimisht në Telegrafi
