Kur njëri prej dy personave nis të ndiejë diçka më shumë se miqësi, ndërsa tjetri e sheh marrëdhënien vetëm si shoqëri, zhgënjimi shpesh shfaqet shumë shpejt. Kjo është një situatë që përsëritet shpesh në jetën reale dhe që shumë njerëz e njohin, qoftë nga përvoja personale, qoftë nga rasti i dikujt tjetër: fjalia “Të dua vetëm si mik” është një nga më të vështirat për t’u dëgjuar.
Pothuajse secili, të paktën një herë, mund të ketë përjetuar një situatë ku zhvillon ndjenja për një mik apo mike, ndërsa pala tjetër nuk ka të njëjtin interpretim. Psikologët e kanë përmbledhur këtë fenomen me një emër të qartë: “zona e miqësisë”. Në këtë rast, njëri është i tërhequr romantikisht ose seksualisht, ndërsa tjetri dëshiron ta mbajë lidhjen brenda kufijve të miqësisë, pa e kthyer atë në diçka më të thellë.
Arsyet pse ndodh kjo nuk janë gjithmonë të njëjta. Ka situata kur mungon tërheqja e ndërsjellë, pra njëri ndjen, por tjetri jo. Në raste të tjera, koha nuk është e përshtatshme: personi tjetër mund të mos jetë gati për një lidhje ose po kalon një periudhë të vështirë. Ka edhe raste kur ndjenjat mund të jenë të ndërsjella, por askush nuk guxon t’i shprehë, duke lënë gjithçka në një gjendje pritjeje dhe pasigurie.
Psikologët theksojnë se shumë njerëz zgjedhin të qëndrojnë si “miku ideal”, duke i mbajtur ndjenjat e tyre brenda, kryesisht nga frika e refuzimit. Kjo mund të krijojë një lloj sigurie, por shpesh nuk lë hapësirë që marrëdhënia të rritet natyrshëm drejt një lidhjeje dashurie. Për më tepër, kur miqësia zgjat dhe ndjenjat nuk shuhen, ajo mund të fillojë të lëndojë. Terapistët paralajmërojnë për pasoja emocionale si trishtim, pasiguri, xhelozi, zhgënjim dhe madje zemërim. Nëse këto ndjenja shtypen për një kohë të gjatë, ato rrezikojnë të dëmtojnë vetëvlerësimin dhe të ndikojnë negativisht edhe te marrëdhëniet e ardhshme.
Si ta ruani dinjitetin kur jeni në “zonën e miqësisë”
Nëse ju jeni ai që nuk i ndan të njëjtat ndjenja me personin tjetër, rekomandimi kryesor është të tregoheni të sinqertë dhe të kujdesshëm. Nuk bëhet fjalë për të manipuluar ose për të “fituar” tjetrin me çdo kusht, por për të mos dhënë shpresa të rreme. Është e rëndësishme t’i jepni personit kohën e nevojshme që të pranojë situatën. Po ashtu, psikologët nënvizojnë një hap që lidhet drejtpërdrejt me qartësinë personale: së pari, duhet të jeni të sinqertë me veten dhe të pyesni veten nëse mund të jeni vërtet vetëm miq. Nëse përgjigjja është “jo”, vazhdimi i marrëdhënies mund të kthehet shpejt në burim vuajtjeje.
Një pjesë e rëndësishme është të kuptoni se refuzimi nuk e përcakton vlerën tuaj. Fakti që dikush nuk ju sheh si partner nuk do të thotë se jeni “më pak” ose se nuk jeni të denjë për dashuri. Thjesht njerëzit nuk janë gjithmonë të përputhshëm në kohë, në ndjenja apo në gatishmëri. Kur nis biseda për ndjenjat, hapi i parë është të flisni hapur, pa ultimatume dhe pa presion. Psikologët këshillojnë ta shpjegoni qetësisht si ndiheni dhe të mos prisni një përgjigje të menjëhershme apo një reagim identik nga ana tjetër.
Pas bisedës mund të ndodhin disa skenarë. Në rastin më të mirë, ndjenjat rezultojnë të ndërsjella dhe marrëdhënia mund të marrë një drejtim të ri. Edhe kur kjo ndodh, sugjerimi është që gjërat të ecin gradualisht, pa nxitim dhe pa pritshmëri të tepruara. Ka edhe mundësi që personi tjetër të ketë nevojë për kohë për ta menduar situatën, dhe kjo duhet respektuar. Por nëse përgjigjja është “jo”, atëherë është thelbësore ta pranoni. Vetëm një përgjigje e qartë i jep mundësinë personit të kuptojë se çfarë është më e mira për veten. Nëse miqësia ju lëndon, largimi mund të jetë një zgjedhje krejt normale. Nëse vendosni të mbeteni miq, duhet të jetë një vendim i sinqertë, jo i bazuar në shpresën se gjithçka do të ndryshojë një ditë.
Pavarësisht rezultatit, psikologët këshillojnë që kjo përvojë të përdoret për t’u rritur si person. Fokusohuni te vetja: kujdesuni për shëndetin mendor, merruni me aktivitete që ju pëlqejnë, ushtroni rregullisht, forconi marrëdhëniet shoqërore dhe punoni për vetëbesimin. Këto ndryshime nuk bëhen për të fituar zemrën e dikujt, por për t’u ndier më mirë me veten. Paradoksalisht, njerëzit që kanë vetëbesim dhe e vlerësojnë veten lënë shpesh përshtypjen më të mirë te të tjerët.
Mesazhi kryesor është i qartë: të ndodhesh në zonën e miqësisë nuk është humbje dhe as dëshmi se nuk je i denjë për dashuri. Ndonjëherë ndjenjat thjesht nuk përputhen, dhe kjo është një pjesë normale e marrëdhënieve mes njerëzve. Sinqeriteti, respekti për veten dhe vendosja e kufijve të shëndetshëm janë mënyrat më të mira për të ruajtur dinjitetin dhe mirëqenien emocionale, qoftë nëse miqësia kthehet në histori dashurie, ose nëse secili vazhdon rrugën e vet.
Botuar fillimisht në Telegrafi