Një detaj i vogël në mënyrën si ecin gratë mund të lidhet me diçka shumë personale. Një studim i publikuar në The Journal of Sexual Medicine ka vënë në qendër një pyetje intime: a mund të tregojë mënyra e ecjes diçka për historinë e orgazmës gjatë marrëdhënieve vaginale.
Hulumtimi u bazua te vëzhgimi i lëvizjes së trupit gjatë ecjes. Studiuesit analizuan mënyrën e ecjes së një grupi të vogël grash dhe shqyrtuan nëse ekspertët do të mund të dallonin, vetëm duke i parë ato, nëse kishin raportuar se kishin përjetuar orgazëm gjatë marrëdhënieve vaginale.
Për të nisur studimin, pjesëmarrëset plotësuan fillimisht një pyetësor rreth përvojave të tyre seksuale. Pas kësaj, ato u filmuan teksa ecën. Më pas, ekspertët që bënë analizën e videove nuk kishin asnjë informacion për përgjigjet që kishin dhënë gratë në pyetësor. Pra, vlerësimi u mbështet vetëm te ajo që shihej në ecje.
Ecja më fluide dhe më energjike lidhet me raportimet për orgazmë
Sipas rezultateve të studimit, ekspertët arritën të identifikonin historinë e raportuar të orgazmës vaginale në një pjesë të konsiderueshme të rasteve. Të dhënat treguan se gratë që kishin raportuar një histori të tillë prireshin të kishin një ecje më të lirshme dhe më energjike: hapat ishin më të gjatë, ndërsa lëvizjet e legenit dhe të shtyllës kurrizore shfaqeshin më qartë.
Autorët e përshkruan këtë ecje si më fluide dhe më pak të ngurtë. Megjithatë, studimi thekson se kjo nuk do të thotë se vetëm duke parë një grua duke ecur mund të përcaktohet me siguri jeta e saj seksuale. Për më tepër, për shkak se ishte një studim i vogël, rezultatet nuk mund të përdoren si një lloj “testi” për aftësinë për të arritur orgazme.
Studimi ngre edhe një ide më të gjerë: mënyrat e ndryshme të ecjes shpesh lidhen me mënyrën se si ndihet dikush ose me tipare të caktuara të qëndrimit të trupit. Për shembull, një ecje me hapa të vegjël, trup të tendosur dhe kokë pothuajse të palëvizshme mund të krijojë përshtypjen e pasigurisë ose tensionit. Por edhe kjo nuk është domosdoshmërisht pasqyrë e gjendjes psikologjike, pasi mund të ndikohet nga dhimbja, këpucët apo zakonet individuale.
Në të njëjtën linjë, një ecje e ngadalshme e relaksuar, me lëvizje më të lirshme të ijëve dhe me krahët pranë trupit, zakonisht perceptohet si shenjë qetësie. Ndërkohë, ecja me hapa të sigurt, trupi drejt dhe ritmi konstant shpesh lidhet me vetëbesim dhe vendosmëri. Edhe ecja “si e modeleve” në pasarelë—me njërën këmbë para tjetrës, lëvizje të kontrolluara të ijëve dhe shpinë drejt—mund të japë përshtypjen e elegancës dhe sigurisë. Megjithatë, studimi dhe interpretimet e tij nënvizojnë se këto elemente mund të mësohen dhe të praktikohet, prandaj nuk tregojnë patjetër karakterin.
Nga ana tjetër, të dhënat nga vëzhgimi i ecjes tregojnë se hapat e gjatë, figura drejt dhe lëvizjet më të theksuara të krahëve krijojnë zakonisht përshtypjen e energjisë dhe vetëbesimit. Pjesë e atyre karakteristikave, veçanërisht gjatësia e hapit dhe lëvizja më e lirshme e legenit dhe e shtyllës kurrizore, u vunë re edhe te studimi që u fokusua te lidhja me historinë e orgazmës vaginale.
Megjithatë, shkencëtarët nuk kanë arritur në një përfundim se një mënyrë e caktuar ecjeje nënkupton domosdoshmërisht se një grua e arrin më lehtë orgazmën. Ecja ndikohet nga shumë faktorë, si anatomia, mosha, kondicioni fizik, dëmtimet, dhimbjet, këpucët dhe madje edhe gjendja emocionale. Prandaj, ndërsa mënyra e ecjes mund të japë përshtypje për një person, ajo nuk është një mënyrë e besueshme për të përcaktuar karakterin apo jetën seksuale të tij. Studimi mbetet interesant pikërisht sepse sugjeron një lidhje të mundshme mes lirisë së lëvizjes së trupit dhe disa aspekteve të funksionit seksual—por pa u kthyer në rregull të përgjithshëm për çdo grua.
Botuar fillimisht në Telegrafi
