Pentagoni po kryen një rivlerësim të pranisë ushtarake amerikane në Lindjen e Mesme, ndërsa në shqyrtim është edhe mundësia e ndryshimeve të mëdha në mënyrën se si trupat janë dislokuar në rajon. Sipas skenarëve që po konsiderohen, një nga opsionet lidhet me reduktimin e forcave amerikane në Gjirin Persik, pas dëmeve të shkaktuara nga sulmet iraniane gjatë një periudhe konflikti.
Rishikimi vjen në një moment kur administrata amerikane dhe strukturat përkatëse të mbrojtjes po përpiqen të balancojnë angazhimin ushtarak me kostot dhe rreziqet që shoqërojnë veprimet në rajon. Vlerësimi i ri nuk lidhet vetëm me numrin e trupave, por edhe me logjistikën, mbrojtjen dhe mënyrën e vendosjes së forcave, në mënyrë që vendimet të jenë sa më të qëndrueshme përpara përshkallëzimeve të mundshme.
Një nga pikat që po shqyrtohet është reduktimi i pranisë në Gjirin Persik, i lidhur drejtpërdrejt me dëmet që janë shkaktuar nga sulmet iraniane gjatë konfliktit. Këto ndikime kanë vënë në qendër të vëmendjes çështjen e eficiencës së dislokimit ekzistues dhe të mënyrës se si SHBA-të e menaxhojnë ekspozimin ndaj rrezikut. Në kuadër të këtij procesi, Pentagoni po mbron idenë që vendimet të merren mbi bazën e një analize të plotë të situatës operacionale, si dhe të pasojave konkrete të sulmeve.
Ndërkohë, rivlerësimi nuk është i kufizuar vetëm në një drejtim të vetëm. Dokumentet dhe diskutimet e brendshme po përfshijnë disa skenarë për mënyrën se si mund të ndryshojë dislokimi në rajon, duke përfshirë edhe alternativa të tjera që mund të ndikojnë në shtrirjen gjeografike të trupave. Kjo nënkupton se SHBA-të po vlerësojnë se cili model dislokimi i shërben më mirë interesave të sigurisë, pa e rritur rrezikun në mënyrë të panevojshme.
Përfshihet shqyrtimi i tërheqjes nga Gjiri Persik
Procesi i rishikimit të pranisë ushtarake në Lindjen e Mesme vjen me fokus në dy drejtime kryesore: së pari, analizën e efektivitetit të dislokimit aktual dhe së dyti, vlerësimin e skenarëve që mund të çojnë në ulje të ekspozimit. Në këtë kuadër, një skenar që po konsiderohet është reduktimi i trupave amerikane në Gjirin Persik. Është pikërisht ky element që lidhet me dëmet e shkaktuara nga sulmet iraniane gjatë konfliktit, të cilat kanë shërbyer si faktor përcaktues në mënyrën se si po formësohen opsionet e reja.
Me ndryshimin e konfigurimit të forcave, pritet të rishikohen edhe aspekte të tjera të pranishmërisë ushtarake, si mbështetja e vazhdueshme dhe reagimi ndaj situatave emergjente. Objektivi i rivlerësimit është që angazhimi amerikan të jetë i kuptueshëm në raport me rreziqet, si dhe i mbështetur nga një plan i qartë për periudhën pas çdo vendimi. Këto hapa janë pjesë e një procedure më të gjerë që Pentagoni po e ndërmerr për të rikonfirmuar se dislokimi aktual i shërben misioneve të përcaktuara në rajon.
Ndërsa procesi i diskutimeve vazhdon, konsiderohet se çdo ndryshim do të kërkonte një përgatitje të plotë operacionale, duke përfshirë koordinimin mes strukturave përkatëse. Në thelb, rivlerësimi synon të japë përgjigje ndaj pyetjes se sa e qëndrueshme është prania aktuale dhe nëse një ulje e mundshme, sidomos në Gjirin Persik, do të zvogëlonte pasojat e lidhura me sulmet. Për momentin, fokus i qartë mbetet rivlerësimi i dislokimit në Lindjen e Mesme dhe shqyrtimi i skenarit të reduktimit të trupave në Gjirin Persik.
Botuar fillimisht në Albeu