Serbia po vazhdon një fushatë propagande kundër Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), duke e shoqëruar këtë narrativë me filma dhe dokumentarë që lartësojnë ushtrinë serbe, ndërkohë i lënë në plan të dytë krimet e luftës të kryera në Kosovë. Objektivi i këtyre produkteve mediatike është të ndërtohet një histori e njëanshme, ku roli dhe veprimet e strukturave ushtarake serbe paraqiten në mënyrë pozitive, ndërsa çështjet që lidhen me përgjegjësinë për krime gjatë luftës trajtohen minimalisht ose anashkalohen.
Dokumentarët e promovuar në kuadër të kësaj fushate po shërbejnë si mjete për të ndikuar opinionin publik dhe për të forcuar një linjë të caktuar politike. Në këtë kuadër, vëmendja është tërhequr nga një prodhim i fundit i promovuar nga Ministria e Mbrojtjes në Beograd. Ky dokumentar i kushtohet një formacioni ushtarak serb të njohur si “The Pristina Corps: The Homeland Commands Us”. Titulli e vendos fokusin te një përkufizim i rolit të këtij formacioni dhe mënyra si ai paraqitet brenda narrativës së përgjithshme që Serbia po përpiqet të çojë përpara.
Filmi/dokumentari i referohet “Pristina Corps”, një formacion ushtarak serb. Por brenda kësaj historie ka edhe një element të rëndësishëm ligjor që, sipas të dhënave të përmendura, nuk trajtohet në mënyrë të plotë në komunikimet që e shoqërojnë promovimin e tij. Dy nga komandantët e këtij formacioni janë dënuar për krime lufte nga Tribunali i Hagës. Ky fakt juridik ka peshë të drejtpërdrejtë për mënyrën se si duhet të përshkruhet periudha dhe veprimet përkatëse, por fushata e reklamuar nga Serbia duket se zgjedh një qasje ku këto çështje lihen në prapavijë.
Dokumentari i ri është paraqitur si një përpjekje për të theksuar “komandat” dhe rolin e formacioneve ushtarake, duke e lidhur historinë me idenë se “atdheu i udhëheq ata”. Megjithatë, ndërsa narrativat e tilla fokusohen te lavdërimi i strukturave ushtarake dhe te theksimi i përfshirjes së tyre, krimet e luftës në Kosovë përmenden pak ose anashkalohen në trajtimin publik. Në këtë mënyrë, fushata e propagandës kthehet në një seri materialesh filmike dhe dokumentarësh që krijojnë një figurë të kontrolluar të së shkuarës.
Fushata propagandistike e Beogradit: Pristina Corps në qendër
“The Pristina Corps: The Homeland Commands Us” është një shembull i qartë se si Serbia po i përdor prodhimet mediatike për të ndërtuar një narrativë të caktuar. Materiali i promovuar nga Ministria e Mbrojtjes në Beograd synon të vendosë formacionin ushtarak serb në qendër të tregimit. Në të njëjtën kohë, fakti që dy komandantë të lidhur me këtë formacion janë dënuar për krime lufte nga Tribunali i Hagës e bën temën më të ndjeshme dhe më komplekse, duke e vënë në pikëpyetje mënyrën si po serviret historia për publikun.
Propaganda që shoqëron këto materiale nuk kufizohet vetëm te një film apo dokumentar i vetëm. Ajo shfaqet si një përpjekje e vazhdueshme: filmat dhe dokumentarët lartësojnë ushtrinë serbe, ndërsa elementet që lidhen me përgjegjësinë për krimet gjatë luftës në Kosovë mbeten të anashkaluara. Kjo strategji krijon një panoramë ku UÇK-ja trajtohet në mënyra që synojnë ta minojnë ose ta kundërshtojnë, ndërsa strukturat serbe paraqiten në mënyrë pozitive.
Ndërsa ky dokumentar merr promovim institucional në Beograd, rëndësia e të dhënave për krime lufte të konfirmuara nga Tribunali i Hagës mbetet një çështje kyçe që nuk mund të anashkalohet pa pasoja për transparencën historike. Në fund të fundit, mënyra si ndërtohet narrativi publik—duke nxjerrë në pah lavdërimin e formacioneve dhe duke e lënë në hije pjesën e përgjegjësisë për krimet—është pikërisht ajo që e karakterizon fushatën e propagandës kundër UÇK-së përmes filmit dhe dokumentarëve.
Botuar fillimisht në Albeu
