Agron Selmani ka folur për periudhën kur ka ushtruar detyrën e drejtorit sportiv në klubin e futbollit Ferizaj, duke dhënë detaje mbi gjendjen financiare të skuadrës dhe zhvillimet që çuan në ndryshime të rëndësishme brenda stafit.
Gjatë rrëfimit të tij, Selmani ka theksuar se në atë kohë situata në KF Ferizaj nuk ishte e lehtë nga aspekti ekonomik. Ai ka thënë se borxhi i klubit kishte kaluar shifrën prej 300 mijë eurosh, duke e vënë theksin te barra financiare që i shoqëronte vendimet dhe menaxhimin e brendshëm.
Kur borxhi kaloi 300 mijë euro, klubi u përball edhe me tronditje menaxheriale
Selmani ka komentuar edhe largimin e trajnerit Arbnor Morina. Sipas tij, vendimi për ndarjen e rrugëve me trajnerin kishte ardhur si kërkesë e menjëhershme e Xhevat Rushitit, aksionar dhe nënkryetar i klubit. Ai ka treguar se këtë kërkesë ia kanë përcjellë Lulit (Abaziti) dhe atij, si dhe shtabit teknik, përmes Nehat Thaqit (anëtar i kryesisë).
Sa i përket diskutimeve që u krijuan në vitin 2022 rreth largimit të Morinës, Selmani ka thënë se nuk e konsideron dorëheqjen e trajnerit të kërkuar në atë formë si një vendim të drejtë dhe, sipas tij, as në kohën e duhur. Megjithatë, ai shprehet se më vonë ka kuptuar se qëllimi lidhej me riformatimin e pozicioneve: në vendin e tij do të emërohej Arbnori, ndërsa për trajner do të vinte Panadiq.
Në vazhdim, Selmani ka folur edhe për mënyrën si funksiononte klubi gjatë kohës kur ai mbante rolin e drejtorit sportiv. Ai ka thënë se në atë periudhë kishte një strukturë organizative dhe se, sipas tij, klubi nuk merrte frymë me vendime individuale “me teke”, por me logjikë pune të brendshme të kontrolluar. Ai ka shtuar se njerëzit brenda dhe rreth klubit ishin seriozë dhe nuk do të lejonin, sipas tij, diçka të tillë as nga drejtoria sportive, pavarësisht asaj që thuhej.
Selmani ka adresuar edhe pyetjen nëse ai, gjatë asaj kohe, mbante pjesë të përgjegjësisë për krizën. Ai ka thënë se ka punuar për të ndërtuar një bazë të shëndoshë sportive dhe ka kujtuar se kritikët kishin harruar shpejt mënyrën se si ai e kishte marrë klubin. Sipas rrëfimit të tij, KF Ferizaj në atë kohë ishte kandidat serioz për rënie nga liga e parë në të dytën, ndërsa me angazhimin e të gjithëve, skuadra arriti të inkuadrohej në sezonin pasues në Superligë. Ai e lidh këtë me objektivin e klubit për të ndërtuar stabilitet, duke vënë në pah se aksionarët kishin edhe një obligim të madh financiar.
Në këtë kontekst, Selmani ka treguar se, me kalimin e kohës, kur gjërat ndryshuan, edhe marrëdhëniet mes aksionarëve ndikuan në klub. Ai ka përmendur se pati një fillim të mirë dhe se klubi funksiononte për “mrekulli” në segmentin menaxherial dhe sportiv, por më pas, sipas tij, raportet u shndërruan në një politikë jo bashkëpunimi, me elementë shantazhi nga të gjithë “nga pak”. Ai ka shtuar se thellimi i krizës nuk lidhej vetëm me faktorë të jashtëm, por edhe me çrregullime të brendshme dhe mënyrën si u ndërtuan raportet brenda strukturave.
Pyetjes se cila do të ishte zgjidhja për rikthimin e stabilitetit dhe suksesit, Selmani i është përgjigjur duke vënë theksin te nevoja për kompetencë profesionale dhe një plan afatmesëm me objektiva të qarta dhe reale. Ai ka thënë se nuk ka shkuar personalisht në stadium dhe takimet e Ferizajt i ka përcjellë përmes TV. Selmani ka shtuar se klubi është privatizuar, por vlera shpirtërore, sipas tij, nuk tjetërsiohet. Po ashtu, ai ka deklaruar se nga dita e largimit nuk ka pasur kontakt me zyrtarët e klubit dhe se, sipas tij, ata kanë të drejtë të përzgjedhin bashkëpunëtorët që e quajnë të meritorë, duke i veshur ata edhe përgjegjësisë për sukses apo mossukses.
Botuar fillimisht në Bota Sot
