Shumë njerëz u flasin qenve dhe maceve çdo ditë, duke menduar se kafshët po u kuptojnë fjalët njësoj si njerëzit. Por ekspertët theksojnë se reagimi i tyre nuk lidhet vetëm me atë çfarë thoni, sepse për to një rol shumë të rëndësishëm luan mënyra si e thoni mesazhin: toni, intonacioni dhe emocionet që përcjell zëri.
Për kafshët, domethënia e fjalëve mund të mos jetë gjithmonë e qartë, megjithatë ato dallojnë shumë mirë gjendjen emocionale të pronarit. Pikërisht përmes intonacionit, qentë dhe macet “lexojnë” nëse jeni të qetë, të lumtur apo të zemëruar. Kjo është arsyeja pse i njëjti urdhër, kur shqiptohet me dashuri dhe gëzim, sjell një reagim krejt ndryshe nga ai i thënë me nervozizëm.
Studime tregojnë se qentë i përpunojnë fjalët dhe intonacionin në pjesë të ndryshme të trurit. Në praktikë, kjo do të thotë se kafsha nuk mjaftohet vetëm me termin që përdorni, por vë theks te mënyra se si tingëllon gjithçka kur e thoni. Për shembull, një urdhër i thënë me një zë të butë dhe pozitiv mund të nxisë bashkëpunim, ndërsa e njëjta frazë, e thënë me tension, mund të sjellë hezitim ose reagime të kundërta.
Edhe macet e njohin zërin e pronarit dhe e kuptojnë mesazhin nëpërmjet sinjaleve zanore, megjithëse reagimet e tyre zakonisht janë më të përmbajtura. Ato mund të lëvizin veshët, të ndryshojnë shikimin ose ta kthejnë lehtë kokën, duke treguar se e kanë dëgjuar dhe përpunuar atë që u është transmetuar. Kjo i bën macet shumë të ndjeshme ndaj ndryshimeve në mënyrën e të folurit, edhe kur nuk shfaqin menjëherë ndonjë reagim të madh.
Një aspekt tjetër i rëndësishëm është se kafshët krijojnë shpejt lidhje mes fjalëve që dëgjojnë shpesh dhe situatave të caktuara. Nëse një emër—ose një fjalë e caktuar—përsëritet rregullisht para ushqimit, kafsha mund ta lidhë atë menjëherë me momentin e ngrënies. Po ashtu, nëse i njëjti term përdoret sa herë që dilni për shëtitje, qeni ose macja mund të fillojë ta parashikojë aktivitetin pikërisht nga ajo thirrje.
Komunikimi i vazhdueshëm ndikon edhe më shumë te kafshët e reja. Këlyshët dhe kotelet, me të cilët njerëzit komunikojnë shpesh me një zë të qetë dhe miqësor, përshtaten më shpejt me rutinën dhe me praninë e njeriut. Kjo mënyrë të foluri i ndihmon të përqendrohen më gjatë, ndërkohë që lehtëson procesin e socializimit. Nëse tonet janë të qëndrueshme dhe mesazhet jepen pa tension, kafshët priren të krijojnë një lidhje më të mirë me pronarin.
Zëri i butë, sinjal i sigurisë për qentë dhe macet
Ekspertët theksojnë se komunikimi i rregullt dhe i qetë sjell te kafshët një ndjenjë sigurie. Kur fjalët përsëriten dhe përdoren në të njëjtat situata, ato kthehen në sinjale të parashikueshme. Kjo parashikueshmëri i ndihmon qentë dhe macet të kuptojnë më mirë rutinën e përditshme, të përshtaten më lehtë me ndryshimet dhe të ndihen më të sigurt pranë njerëzve. Me fjalë të tjera, nuk është vetëm “çfarë” i thoni kafshës, por “si” e thoni—sepse intonacioni dhe emocionet e zërit janë pjesë e mesazhit.
Prandaj, herën tjetër që do t’i drejtoheni qenit ose maces, vlen të keni parasysh se zëri juaj mund të ndikojë direkt në mënyrën si ata reagojnë. Një ton i butë, një intonacion i qëndrueshëm dhe fjalët e përsëritura në momente të ngjashme i ndihmojnë kafshët të kuptojnë sinjalet dhe t’i lidhin ato me ngjarje të caktuara. Kështu, komunikimi bëhet më i lehtë, ndërsa lidhja mes njeriut dhe kafshës forcohet përmes një rutinë të kuptueshme.
Botuar fillimisht në Telegrafi