Një shkrim i publikuar së fundmi nga The Wall Street Journal ka ndezur diskutime të shumta mes prindërve: sa nga kujtimet e fëmijërisë vijnë nga përditshmëria, dhe sa nga momentet që konsiderohen “thelbësore”. Në qendër të këtij diskutimi ka qenë një mënyrë e re organizimi e përgjegjësive prindërore, e cila synon të lirojë kohë për atë që të rriturit e quajnë kujtime të paharrueshme.
Në artikullin e referuar, një drejtuese e kompanisë Skims ka folur për rolin që ajo thotë se luan në jetën familjare. Ajo e përshkruan veten si “nënë për maksimumi tre orë”, duke nënkuptuar se nuk i mban të gjitha përgjegjësitë vetë dhe se për pjesën tjetër mbështetet në persona të tjerë. Pikërisht kjo ide ka bërë që shumë prindër të reagojnë, duke diskutuar nëse kujtimet që krijohen janë rezultat i kohës së shpenzuar drejtpërdrejt nga prindi, apo i përpjekjes për të siguruar momente të veçanta.
Sipas përshkrimit që është bërë publik, për të realizuar këtë ndarje të përgjegjësive, ajo ka në dispozicion dado, pastruese, kuzhinierë dhe mirëmbajtës. Logjika pas këtij organizimi është që të mos e konsumojë pjesën më të madhe të ditës me punë rutinë dhe detyra shtëpiake, por të fokusohet te aktivitetet që i vlerëson si më të rëndësishme për fëmijët. Këto shërbime, në këtë tregim, nuk shihen si zëvendësim i kujdesit prindëror, por si mënyrë për të krijuar hapësirë shtesë në orarin e saj.
Ideja kryesore është të ketë më shumë kohë për ato që ajo i quan “kujtime thelbësore dhe të paharrueshme”. Diskutimi që ka pasuar shkon përtej praktikave të zakonshme të përkujdesjes, sepse ngre pyetjen se çfarë mbetet realisht në mendjen e fëmijës kur rritet: a është më i fortë ndikimi i momenteve të veçanta, si udhëtimet dhe përjetimet, apo i një pranie konstante në çdo pjesë të ditës?
Që kujtimet të zgjasin: më shumë kohë për momentet thelbësore
Në shkrimin që ka tërhequr vëmendje, përmenden edhe shembuj të atyre momenteve që konsiderohen “të paharrueshme”. Mes tyre janë udhëtimet me fëmijët, të paraqitura si raste kur fëmijët përjetojnë diçka ndryshe nga rutina e zakonshme. Udhëtimet, në këtë kuadër, shihen si kohë ku prindi mund të jetë më i pranishëm në mënyrë cilësore, duke u dhënë fëmijëve përvoja që lidhen me zbulimin, ndryshimin e ambientit dhe krijimin e kujtimeve të qëndrueshme.
Kjo qasje ka sjellë diskutime mes prindërve, sepse jo të gjithë ndajnë të njëjtin model organizimi të jetës familjare. Disa fokusohen te ideja e pranisë së vazhdueshme, ndërsa të tjerë e kuptojnë më shumë vlerën e kohës së përqendruar te momentet e veçanta. Në të njëjtën kohë, tregimi i publikuar nuk flet për një rregull universal, por për një mënyrë konkrete se si një person i njohur në drejtim të biznesit e ka ndërtuar mënyrën e tij të kujdesit dhe kohës familjare.
Në fund të artikullit të përmendur, mesazhi lidhet me mënyrën se si prindërit synojnë të balancojnë ditët plot detyra. Kur puna e përditshme shtëpiake dhe shërbimet e tjera merren përsipër nga persona të tjerë, prindi përpiqet të ketë më shumë hapësirë për atë që e quan “thelbësore”: kohë më e lehtë për t’u menaxhuar, e drejtuar drejt përvojave që fëmijët i mbajnë mend. Në këtë drejtim, udhëtimet me fëmijët përmenden si një nga elementet që mund të prodhojë kujtime të vërteta, duke i bërë ato më të dallueshme në mendjen e fëmijës ndërsa rritet.
Botuar fillimisht në Albeu
