Rruga drejt Shqipërisë dhe debati për Kosovën

Kalova të dielën e shkuar kufirin në Morinë dhe pashë një fluks të madh mjetesh që udhëtonte drejt Shqipërisë. Autostrada e Kombit, në të dy anët kaluese, shfaqte një varg automjetesh që dukej si kurrë më parë, teksa qindra dhe ndoshta mijëra udhëtarë lëviznin pa ndërprerje.

Ndërsa i shihja këto makina dhe autobuzë, pyetja që më vinte vazhdimisht ishte: ku po shkojnë këta njerëz? Sipas rrëfimit të artikullit, dyshimi i parë ishte se shumica po vinin për pushime ose po ktheheshin prej pushimeve në “shtetin amë”. Në këtë logjikë, kur shqiptarët e Kosovës vijnë për turizëm në Shqipëri, debati publik shpesh kalon te nocioni i “patriotizmit”. Por, kur disa shqiptarë nga Kosova u shfaqën në protestë në këto ditë, reagimi ndryshoi dhe fjalori u ashpërsua.

Teksti përmend se në rastin e protestuesve nga Kosova, ndaj tyre u hodhën akuza të rënda. Sipas asaj që thuhet në artikull, kundër tyre u shpërthye një narrativë që i paraqiti si “terroristë, fashistë dhe anti-shqiptarë”. Kjo, sipas autorit, lidhet me atë që ai e quan “matematika” politike e kryeministrit Edi Rama: një qasje e ndryshueshme që përdor të njëjtat instrumente në momente të ndryshme.

Në vijim, artikulli shtron një argument tjetër rreth mënyrës se si zoti Rama e ka trajtuar teknologjinë dhe narrativën elektronike. Ai sjell shembullin e “algoritmit”, të cilin, sipas rrëfimit, Rama e ka konsideruar progres kur “u shpik” dhe u ushqye me paratë e drogës e të krimit në mbrojtje të qeverisë, duke e lidhur me internetin, digjitalizimin dhe IA-në. Po i njëjti instrument, sipas tekstit, kur nisi të shërbente për protestën, u etiketua si “armike e stabilitetit në Shqipëri”.

Sheshi dhe protesta vihen përballë “patriotizmit”

Artikulli i referohet më pas një zhvillimi tjetër: një deklarim i ministrit të Brendshëm të Shqipërisë. Teksti e lidh emrin e tij me rolin brenda qeverisë së Ramës dhe thotë se ai pretendonte që askush nuk e kishte mbrojtur Kosovën “si Edi Rama”, duke iu referuar deklaratës që kryeministri i Shqipërisë kishte bërë në Beograd, se Kosova është i pavarur dhe se Serbia duhet të përballet me këtë realitet. Në këtë pikë, artikulli përmend Baton Haxhiun, i cili sipas autorit e përdor këtë argument sa herë që, sipas tij, nuk gjen të tjerë.

Në të njëjtën linjë, artikulli përmend edhe Blendi Fevziun, i cili sipas tekstit thotë shpesh “A po!” duke e mbështetur këtë argumentim se Rama e ka mbrojtur Kosovën gjatë vizitës së parë në Beograd. Pastaj teksti bën një dallim mes asaj që quhet “propagandë” dhe asaj që shfaqet si “akt” real. Autoriteti i marrë në konsideratë, sipas artikullit, nuk është thjesht deklarata politike, por mbështetja e vazhdueshme e projekteve të Serbisë kundër Kosovës, të cilat, sipas tekstit, maskohen me atë që u quajt deklarata e nëntorit 2014 në Beograd.

Më tej, artikulli e vendos këtë debat në një kontekst më të gjerë, duke përmendur edhe një episod të lidhur me Baton Haxhiun në Beograd. Teksti tregon se kur Rama deklarohej për Kosovën si realitet i shtetit të pavarur, Batoni ishte në Beograd “në krah të tij”. Gjithashtu, artikulli përmend një mbrëmje që, sipas rrëfimit, presidenti i Serbisë e kishte organizuar, ku Ivica Daçiq luante në violinë, dhe aty Batoni i drejtohet Edit me një shprehje vlerësimi. Më pas, artikulli thotë se Batoni ia shpjegon shefit logjikën e kësaj sjelljeje: se “ata kanë plane për Kosovën”, se duhet mbështetja e opinionit dhe se deklarata e kryeministrit do ta siguronte atë mbështetje.

Artikulli e mbyll me një thirrje për mobilizim. Ai pretendon se protestës nuk i mungon zhurma, edhe nëse numri i pjesëmarrësve shfaqet më i ulët; dhe thekson se qëllimi i propagandës së radhës është frika se mos shqiptarët në Ballkan mobilizohen dhe mbështesin protestat. Teksti thotë se mijëra automjete që shkojnë në Velipojë, Shëngjin, Durrës, Vlorë e Sarandë do të duhej të ndryshonin destinacionin dhe të drejtoheshin drejt Tiranës për “protestën madhështore”. Në të njëjtën kohë, artikulli e përmend figurën e Arshi Pipës dhe sjell një thënie të tij: “E dua Kosovën, sepse prej Kosovës lindi Shqipëria”. Në përfundim, teksti i drejtohet shqiptarëve të Kosovës dhe bashkëkombasve kudo, duke i quajtur ata të nevojshëm për të treguar se nuk pranojnë që Shqipëria të shitet “copa-copa”.

Botuar fillimisht në Bota Sot

Exit mobile version