Prapa numrit 5 të revistës “Vaduz” fshihet një histori që tërheq vëmendjen përtej fushës së futbollit. Liridon Berisha, i lindur si fëmijë i prindërve emigrantë nga Kosova, ka ndërtuar një rrugëtim karriere me kthesa të pazakonta dhe njëkohësisht me angazhim serioz edhe në studime.
Sipas rrëfimit të tij, Berisha përfundoi shkollimin e mesëm herët dhe nisi të luante në kategori më të ulëta. Si 15-vjeçar, ai u aktivizua te FC Bulach, në kategorinë e tretë, ndërsa luante në ekipin B të juniorëve. Më pas ai kaloi te klubi U17 në Zurich, dhe vetëm një sezon më vonë arriti të grumbullonte mbi 200 paraqitje në “Challenge League”. Në këtë fazë, emri i tij filloi të qarkullonte gjithnjë e më shumë si lojtar i qëndrueshëm, por jo vetëm për rezultatet sportive.
Paralelisht me futbollin, Berisha u angazhua në studime për drejtësi për shumë vjet. Ai debutoi në Superligën e Zvicrës vetëm si 28-vjeçar, duke e bërë të qartë se karriera e tij nuk ishte ndërtuar me një ritëm tipik. Në shkrimin e tij të mëvonshëm, theksohet se kjo nuk ishte një “profil i zakonshëm”, por një rast i veçantë që lidhet me mënyrën se si ai vendosi të menaxhonte dy objektiva: performancën në lojë dhe rrugën akademike.
Një rrugë e veçantë: Berisha balancoi futbollin me drejtësinë
Ngjarjet që shënojnë kthesat e karrierës së tij nisin të shpalosen qartë në vitet e Zurichut. Në nëntor të vitit 2018, ekipi U21 i Zurichut u përball me AC Bellinzonan dhe e mbylli ndeshjen 1:1. Në fushë ishte edhe Liridon Berisha, pavarësisht se Zurichu nuk e llogariste atë në planet për ekipin e parë. Në atë kohë, një tjetër bashkëlojtar i tij, Lindrit Kamberi, kishte një trajektore tjetër. Madje, për Kamberin u fol më vonë se i ishte besuar shiriti i kapitenit, siç u përmend se kjo ndodhi në shkurtin e kaluar.
Berisha tregon edhe një pjesë të lëvizjeve që lidhen me formën dhe mundësitë sportive. Ai ka deklaruar se “e lashë përkohësisht Zurichun dhe luajta për FC Seefeldin në kategorinë e tretë”. Sipas tij, më pas ai u kthye dhe nënshkroi kontratë me Zurichun, pas ardhjes së Ludovic Magninit, me të cilin kishte pasur lidhje nga grupmosha U18. Për pak kohë, lëvizja te Schaffhauseni nuk u realizua në verën tjetër, ndaj Berisha qëndroi te Zurichu edhe për gjashtë muaj të tjerë.
Kur u bë e qartë se Berisha nuk kishte vend te Zurichu, ai u përball me pyetje konkrete: a ishte sporti ende opsion, apo duhej ndjekur një “Plan B”. Në këtë pikë, Bruno Berner e solli atë te SC Kriensi në kategorinë e dytë. Megjithatë, edhe pse u fut në një nivel më të lartë futbolli, ai sërish nuk e mbylli plotësisht dilemen e brendshme. Berisha e vendosi theksin te studimet në drejtësi, duke u përpjekur të mbante balancën mes dy angazhimeve. Në rrëfimin e tij, ai përshkruan se si ndërkohë që të tjerët shkonin në pushime pas sezonit, ai kishte sfida të tjera përpara—të performonte siç duhej në dy fusha njëkohësisht: në studime, por edhe në mbrëmje, në fushën e lojës.
Në të njëjtën logjikë, ai shpjegon se askush nuk e pyeste nëse kishte energji për këtë dyfishim, dhe se nëse nuk arrin ta menaxhosh, “vendi yt ikën shpejt”. Në karrierën e tij, përmendet se ai ka luajtur edhe te Neuchatel Xamaxi. Ndërkohë, te Vaduzi është që prej verës së vitit 2023, ku tashmë ka vazhduar rrugën e tij sportive. Në përfundim të pjesës narrative, thuhet se pas 228 ndeshjeve në kategorinë e dytë të futbollit zviceran dhe me diplomën e masterit, Berisha e gjen veten—duke vazhduar të ndërtojë rrugën e tij pas një periudhe të gjatë ku futbolli dhe studimet shkuan paralelisht.
Botuar fillimisht në Koha.net