Gjykata Themelore në Prishtinë ka rihapur shqyrtimin gjyqësor ndaj të akuzuarit për krime lufte në Ozdrim dhe fshatrat tjera të Pejës, Millorad Gjokoviq. Lajmi është bërë i ditur përmes vendimit të marrë brenda gjykatës, i cili erdhi si hap pas vlerësimit se procedura duhet të plotësohet me elemente që mungonin në dosje.
Sipas njoftimit, vendimi për rihapjen e shqyrtimit u mor të hënën. Kryetarja e trupit gjykues është gjyqtarja Donikë Shala-Abdyli, e cila ka komunikuar edhe arsyet pse gjykata ka vendosur të rifillojë shqyrtimin gjyqësor.
Një nga çështjet kryesore që i ka shtyrë autoritetet gjyqësore drejt rihapjes lidhet me sigurimin e dëshmisë së një dëshmitareje. Gjykata ka kërkuar nga Instituti i Krimeve të Kryera gjatë luftës në Kosovë që t’ua sigurojë dëshminë e dëshmitares Nurije Krasniqi. Megjithatë, instituti u është përgjigjur se nuk e posedojnë këtë dëshmi, duke bërë që gjykata të konstatojë se procedura nuk mund të vazhdojë pa u plotësuar sërish.
Rihapja e shqyrtimit synon plotësimin e procedurës
Në bazë të aktakuzës, e cila është përpiluar më 23 qershor 2023, Millorad Gjokoviq akuzohet se në vitet 1998-1999, në fshatin Ozdrim – Komuna e Pejës – dhe në fshatrat përreth të regjionit të Pejës, si pjesëtar i forcave policore dhe ushtarake serbe, ka aplikuar masa të ndërlidhura me vrasjet, bastisjet, rrahjet, maltretimet, arrestimet dhe torturën.
Aktakuza e ngarkon të akuzuarin edhe për trajtimin në mënyrë mizore dhe çnjerëzore, si dhe për mbajtjen në kushte skllavërie, dëbimit dhe deportimit të dhjetëra civilëve shqiptarë. Përveç kësaj, në përshkrimin e veprimeve të pretenduara përfshihen edhe plaçkitje, djegie dhe shkatërrimi i shtëpive të popullsisë civile me nacionalitet shqiptar.
Teksti i aktakuzës sjell edhe një paraqitje të ngjarjes gjatë ofensivës në Ozdrim. Aty thuhet se nga ana veriore e fshatit Ozdrim, përmes rrugës regjionale Pejë – Mitrovicë, kishin hyrë ushtria e rregullt. Më pas, nga ana perëndimore e fshatit Ozdrim, i cili kufizohet me fshatin Vitormiricë, kishin hyrë grupet paramilitare, të përziera edhe me pjesëtarë të njësiteve speciale ushtarake. Sipas aktakuzës, këto njësi kanë filluar të shtinin me armë në drejtim të popullsisë civile.
Si rezultat i këtyre të shtënave, sipas aktakuzës, u vranë gjashtë civilë të nacionalitetit shqiptar: I.K, Sh.K, E.M, R.Sh, Z.Sh dhe M.H. Po ashtu, thuhet se tre civilë të tjerë, të plagosur nga këto të shtëna, ishin A.G, H.G dhe M.G. Aktakuza shprehet se ata fillimisht u transportuan për në spitalin e Pejës, e më pas u ekzekutuan dhe u varrosën në fshatin Lutogllavë.
Ndërkohë, aktakuza përmend edhe pesë civilë të nacionalitetit shqiptar – R.K, Z.K, A.K, A.K dhe A.Sh – të cilët, sipas përshkrimit të paraqitur, u vranë gjatë ofensivës. Për këta persona, thuhet se asnjëherë nuk u gjetën trupat, prandaj ende figurojnë si të zhdukur. Në këtë mënyrë, aktakuza e trajton ngjarjen si seri veprimesh të lidhura me viktima civile dhe shkelje të pretenduara gjatë periudhës 1998-1999.
Me këtë, Gjokoviq ngarkohet se në bashkëkryerje ka kryer veprën penale “Krim i luftës kundër popullsisë civile”. Veprimi penal është sanksionuar me nenin 142 lidhur me nenin 22 të Ligjit Penal të ish-Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë, i cili përmendet si ligj në fuqi në kohën kur pretendohet se është kryer vepra penale. Rihapja e shqyrtimit gjyqësor, në këtë kuadër, lidhet me nevojën për plotësimin e procedurës pas mosdisponimit të dëshmisë së kërkuar nga institucioni përkatës.
Botuar fillimisht në Koha.net
