Real Madridi po e mbyll një tjetër fazë të planifikimit për sezonin e ardhshëm me një “revolucion” që po duket më shumë në mënyrën si po ndërtohet skuadra sesa në emrat e bujshëm. Tri nga transferimet më të rëndësishme të klubit këtë verë nuk lidhen me fanellën ikonike me numrin 10, nuk janë kandidatët e pritshëm për Topin e Artë dhe, me shumë gjasa, nuk do të synojnë të thyejnë rekorde në shitjen e fanellave. Në këtë qasje, çelësi duket se është ekuilibri, rolet e sakta dhe një projekt që funksionon si një njësi, jo thjesht si një koleksion yjesh.
Në qendër të këtij ndryshimi është Marc Cucurella, i cili vjen si mbrojtës i majtë. Real Madridi nuk po e kërkon vetëm një lojtar për të mbushur një pozicion, por një profil që i shkon modelit të lojës dhe që rrit stabilitetin në prapavijë. Cucurella përfaqëson pikërisht atë lloj transferimi që zakonisht nuk sjell tituj të mëdhenj në treg, por që, në afat të gjatë, mund të ndikojë ndjeshëm në performancën e skuadrës.
Një tjetër lëvizje e rëndësishme lidhet me Ibrahima Konatën, i cili është qendërmbrojtës. Në një ekip ku prapavija është themel për çdo plan, transferimi i një qendërmbrojtësi të profilit të duhur ka peshë të veçantë. Konata sjell dimensionin e duhur në duelet ajrore dhe në lojën defanzive, duke e bërë të qartë se prioriteti nuk është vetëm emri, por funksionimi i linjës së mbrojtjes.
Denzel Dumfries është emri i tretë në këtë paketë. Ai vjen si një lojtar që mbulon rolin përkrah anës, duke i dhënë skuadrës alternativa taktike në krahë. Në këtë rast, rëndësi ka edhe ideja që të krijohet një skuadër e plotë, me lojtarë që e njohin qartë rolin e tyre në fushë dhe që mund të përshtaten me kërkesat e trajnerit.
Ndërtimi pa “yje” të mëdhenj: Real Madridi po kërkon një skuadër funksionale
Në këtë verë, fakti që këta tre lojtarë nuk janë të lidhur me fanellën me numrin 10 flet për një qasje ndryshe nga pritshmëritë tradicionale të merkatos. Në shumë raste, numri 10 shoqërohet me krijuesin e madh të lojës, figurën qendrore që mban mbi supe pritshmëritë për gola, spektakël dhe ndikim të menjëhershëm. Këtë herë, Real Madridi duket se po e zhvendos fokusin te struktura dhe te rolet specifike, duke e lënë numrin 10 si një element që nuk është i dedikuar automatikisht për një “profil superstar”.
Po ashtu, përfshirja e lojtarëve të tillë, që nuk duken kandidatët kryesorë për Topin e Artë, tregon se klubi po mendon për sezonin me sy në punën e skuadrës. Real Madridi po i jep prioritet performancës kolektive, duke shmangur presionin që shpesh vjen kur një transferim shihet si “garanci” për tituj individualë. Në këtë drejtim, zgjedhjet e bëra këtë verë krijojnë idenë e një projekti që kërkon stabilitet, ritëm loje dhe disiplinë taktike.
Në të njëjtën kohë, artikulimi i qartë se me shumë gjasa këta lojtarë “nuk do të thyejnë rekorde në shitjen e fanellave” e vendos këtë merkato larg logjikës së marketingut të pastër. Klubi duket se po zgjedh një rrugë më pragmatiste: jo domosdoshmërisht shitje masive përmes emrave që tërheqin menjëherë vëmendjen, por një skuadër që ka vlerë sportive brenda javës së lojërave, në çdo ndeshje dhe në çdo moment vendimtar.
Me këto lëvizje, ndryshimi në Madrid po shfaqet si një “revolucion i heshtur”: një qasje që synon të ndërtojë një ekip të vërtetë, me lojtarë që i shërbejnë planit taktik dhe që e mbajnë skuadrën të lidhur nga mbrapa deri në krahët e fushës. Marc Cucurella, Ibrahima Konata dhe Denzel Dumfries përfaqësojnë pikërisht këtë filozofi të re, ku roli dhe funksioni vijnë përpara imazhit të jashtëm.
Botuar fillimisht në Albeu