Një koncert i konceptuar si shtegtime mes stileve dhe kohëve të ndryshme solli në skenë “Reverie”, një kuartet që bashkon katër muzikantë të Filharmonisë së Kosovës. Mbrëmjen e së martës, holli i Bibliotekës Kombëtare u transformua në një hapësirë me ritëm teatri kamertal, ku muzika luan me dinamikën, me ngjyrat dhe me mënyrën se si tingujt “prekin” karakterin e fjalës, pa e reduktuar gjithçka vetëm në interpretim.
“Reverie” përshkoi epoka muzikore brenda një forme të ngushtë, por të ngarkuar artistikisht, ku secila vepër kishte rolin e saj në rrëfim. Vetë struktura e programit u paraqit si bashkim i stileve të ndryshme, me një qasje që i jep hapësirë leximit të hollësive shprehëse. Në këtë mjedis të kuruar për muzikë dhome, kuarteti qëndroi qendror—jo vetëm si interpretues, por edhe si bartës i një ideje artistike të ndërtuar me kujdes.
Kuarteti i “Reverie” përbëhet nga katër anëtarë të Filharmonisë së Kosovës. Muzikantët janë të njohur në institucionin shtetëror dhe këtë e kanë treguar edhe në këtë koncert, përmes një bashkëpunimi të sinkronizuar dhe një interpretimi që shkon përtej ekzekutimit të thjeshtë të notave. Skena u ndërtua mbi komunikimin mes instrumenteve, duke krijuar një rrjedhë ku violina, viola dhe violonçeli i japin njëra-tjetrës shtytje ritmike dhe ngjyrim emocional.
“Reverie” bashkon epokat muzikore në teatër kamertal
Programi u shpjegua edhe si një rrugëtim gjeografik nëpër Evropë: nis në Gjermani, vijon në Spanjë, më pas ecën për në Itali dhe përfundon në Ballkan, përkatësisht në Kosovë. Ky kalim nuk u trajtua vetëm si ndryshim lokacionesh, por edhe si lëvizje nëpër kohë të ndryshme të asaj që sot quhet Evropë politike, derisa u ndal te Kosova e sotme. Në këtë mënyrë, muzika u shndërrua në një hartë që udhëton nga një traditë te tjetra, duke krijuar lidhje mes epokave.
Koncerti kamertal nisi me “Kuartetin harkor nr. 4 në c-mol, Op. 18” të Ludwig van Beethoven. Kjo vepër paraqitet si një nga kompozimet e hershme të kompozitorit gjerman për muzikën e dhomës. Në interpretim, u theksua se janë “shenjat e para” të Beethovenit, ku vëmendja duhet t’i kushtohet aspektit shprehës dhe dramatik të gjuhës muzikore që nis të formësohet në këtë periudhë.
Në këtë kuartet, Visar Kuçi dhe Rron Bakalli luajtën në violina. Ndërsa Vesa Doli mori rolin në violë, dhe Arian Zherka u shfaq në violonçel. Pikërisht ky kombinim i instrumenteve krijoi bazën mbi të cilën u ndërtua rrjedha e mbrëmjes, me të gjitha elementet që synuan një ekuilibër mes partiturës dhe dinamikës së interpretimit. Në hollin e Bibliotekës Kombëtare, kuarteti e solli veprën në një atmosferë intime, duke i dhënë publikut mundësi të ndjekë detajet, nga frazat te ndërveprimi mes zërave.
Pas kësaj hyrjeje, koncepti i “Reverie” vazhdoi të ruajë lidhjen mes rrugëtimit muzikor dhe narrativës së përgjithshme të koncertit, duke e afruar gradualisht programin drejt një përmbylljeje nga Kosova. Përfundimi u vendos si një moment ku epokat muzikore mblidhen në një pikë të përbashkët, duke e bërë mbrëmjen të kuptohet si shtegtim i plotë—nga struktura e hershme e Beethovenit, përmes ngjyrave të ndryshme stilistike, deri te vepra që vjen nga Kosova.
Botuar fillimisht në Koha.net
