Real Madridi ka arritur një përmbysje dramatike ndaj Romës, duke e kthyer disavantazhin 3-1 në një fitore 4-3. Ndeshja u vendos në fund, kur ndryshimet e bëra nga stafi sollën impuls të menjëhershëm te loja e “Los Blancos”. Për Realin, ky rezultat nuk erdhi rastësisht: ishte një kombinim i qasjeje më agresive në pjesën e dytë dhe momenteve vendimtare të disa prej lojtarëve që u shfaqën kur skuadra kishte më shumë nevojë.
Pas 90 minutash të tensionuara, saktësisht 4-3 u shënua në favor të Realit. Për Romën, avantazhi i krijuar në fillim e bëri ndeshjen të dukej e kontrolluar, por Real Madridit i mjaftuan fazat e fundit për të marrë ritmin dhe për ta kthyer rezultatin në drejtim të kundërt. Në këtë histori, roli i zëvendësimeve u shfaq qartë, pasi ato ndikuan në mënyrën si u zhvillua pjesa finale e sfidës.
Një nga çelësat e përmbysjes ishte kreativiteti i Arda Gülerit. Sipas rrjedhës së lojës, ai arriti të ndryshonte ritmin në momentet ku Realit i duhej më shumë intensitet. Kur topi qarkullonte më shpejt dhe lëvizjet pas shpinës së kundërshtarit bëheshin më të guximshme, Roma filloi të ndihej e surprizuar. Güler u përfshi në aksionet që e afruan Realin me golat, duke krijuar hapësira dhe duke i dhënë skuadrës energji shtesë në fazën vendimtare.
Guler ndryshoi ritmin, Realit iu desh vetëm fundi për të rrëmbyer fitoren
Për trajnerin Jose Mourinho, përmbysja mori edhe një përshkrim të veçantë. Ai e cilësoi reagimin e skuadrës si një “rebelim të organizuar”, një ide që lidhet drejtpërdrejt me mënyrën se si Real Madrid u rikthye në ndeshje pas rënies në rezultat. Mourinho shpjegoi se si skuadra reagoi kolektivisht dhe si e mbajti strukturën edhe kur kundërshtari dukej se e kishte kontrollin. Ky “rebelim” nuk u kuptua si çrregullim, por si reagim i disiplinuar: rritje e presionit, më shumë ofensivë dhe qartësi në finalizim.
Një pjesë e rëndësishme e asaj që ndodhi në fushë lidhej me qasjen e Realit pas zëvendësimeve. Në vend që të tërhiqej në menaxhim të rezultatit, skuadra zgjodhi të sulmonte më shumë, duke e vënë Romën nën trysni. Kjo u pa sidomos në fazat e fundit, ku lëvizjet u bënë më të shpejta, ritmi u rrit dhe aksionet u ndërtuan më me këmbëngulje. Rivalit iu krijua vështirësi në mbulimin e hapësirave, ndërsa Realit i erdhi momenti për të shfrytëzuar gabimet dhe çastet e shkëputjes.
Ndërsa ndeshja po afrohej drejt fundit, Real Madridi arriti të krijonte disa situata që u kthyen në gola, duke e mbyllur takimin me një përmbysje totale. Rezultati final 4-3 e konfirmoi se për Realin çdo detaj kishte rëndësi: nga zëvendësimet që e ndryshuan dinamikën e lojës, te kreativiteti i Gülerit dhe tek vendosmëria e skuadrës për të luajtur më sulmuese kur kundërshtari pritej të mendonte për administrim të avantazhit.
Me këtë fitore, Real Madridi dëshmoi edhe një herë se di të reagojë kur ndeshja duket e humbur. Përmbysja ndaj Romës, e shoqëruar me “rebelimin e organizuar” të Mourinho-s, tregon një ekuilibër mes emocioneve dhe disiplinës taktike. Ndërkohë, roli i Arda Gülerit si element që ndryshoi ritmin u theksua qartë në momentet kyçe, duke i dhënë Realit atë impuls që i duhej për të përfunduar 4-3.
Botuar fillimisht në Albeu