Rasti i 12-vjeçares në Fier, nëna mohon akuzat ndaj burrit

Ngjarja e rëndë që tronditi Fierin dhe opinionin publik dhjetë muaj më parë është rikthyer sërish në vëmendje, me të njëjtën peshë dhimbjeje dhe me kërkesën e përsëritur për drejtësi. Historia lidhet me një vajzë 12-vjeçare, e cila u largua nga banesa dhe më pas denoncoi para autoriteteve një makth që, në dëshminë e saj, kishte zgjatur për vite. Rasti nisi nga një njoftim i fqinjëve, por shumë shpejt u kthye në një dosje të rëndë hetimore, pasi e mitura tregoi se kishte qenë viktimë e dhunës nga personi që duhej ta mbronte.

Në komisariatin e Fierit, përpara psikologëve, vajza ka dëshmuar se autori i abuzimit ishte babai i saj 36-vjeçar. Ajo nuk ka folur vetëm për një episod të izoluar, por për një periudhë të gjatë vuajtjeje, e cila, në rrëfimin e saj, kishte nisur që kur ishte vetëm 5 vjeçe. Pas denoncimit, babai u vendos në pranga. Ai pranoi krimin, por u mbrojt me fjalët: “Ndodhi vetëm një herë”. Ndërkohë, vajza u dërgua me urgjencë në Tiranë, në një qendër rehabilituese, për të marrë ndihmën dhe mbështetjen e nevojshme pas ngjarjes.

Çështja mori një tjetër dimension publik pas daljes në emisionin “Me Zemër të Hapur” të autores dhe moderatores Evis Ahmeti, ku nëna e 12-vjeçares rrëfeu versionin e saj për natën kur vajza u largua nga shtëpia. Ajo nuk pranon që krimi të jetë kryer nga bashkëshorti i saj dhe deklaron se pret që gjykata të flasë e të vendosë drejtësi. Nëna ka ngritur edhe ankesa për mënyrën se si janë zhvilluar hetimet, duke kundërshtuar disa prej veprimeve të kryera nga autoritetet pas gjetjes së vajzës.

Rrëfimi i nënës për natën e largimit

Në rrëfimin e saj, nëna u shpreh: “Nuk e ka bërë burri im. Unë pres vendimin e gjykatës. Ai ka qenë një baba i përkushtuar. Fëmijët i kam pasur para sysh. Një ditë më parë dolëm, vajza flinte me motrën në një dhomë, djemtë në dhomën tjetër. Nuk kam dëgjuar zhurmë. Motra erdhi dhe na tha se vajza kishte ikur nga shtëpia. Ishte ora rreth 4 e mëngjesit. Vajza nuk kishte shenja në fytyrë. Kur shkova në komisariat vajza ishte me të gërricura në fytyrë të cilat nuk i ka pasur në shtëpi.” Me këto fjalë, ajo ka përshkruar momentet kur familja kuptoi se 12-vjeçarja nuk ndodhej më në banesë.

Nëna ka treguar më tej se ajo dhe bashkëshorti e kërkuan vajzën, por nuk arritën ta gjenin. Ajo pretendon se në komisariat nuk janë pasqyruar ato që ka deklaruar dhe se deklaratat i ka kundërshtuar. “Unë dhe burri e kërkuam vajzën dhe nuk e gjetëm. Në komisariat nuk shkruan asgjë nga ato që thoja unë. Deklaratat i kam kundërshtuar”, tha ajo. Në rrëfim, gruaja ka përmendur edhe një kasolle, duke sqaruar se vetë nuk ishte afruar aty, ndërsa bashkëshorti kishte hyrë dhe më pas kishte bërë denoncimin për zhdukjen e vajzës.

“Në kasolle nuk jam afruar, burri hyri dhe më pas bëri denoncimin për zhdukjen e vajzës. Dëgjuam zhurma dhe thamë se aty mund të dëgjoja time bijë sikur fliste me gojën mbyllur”, u shpreh nëna në emision. Ajo ka folur edhe për qëndrimin në ambientet e komisariatit të Fierit, duke pretenduar se familjarët janë mbajtur për shumë orë në oborr pa ujë. “Na mbajtën shumë orë në oborrin e komisariatit të Fierit pa një pikë ujë”, deklaroi ajo, duke e paraqitur këtë si pjesë të pakënaqësive të saj ndaj trajtimit që ka marrë familja gjatë atyre orëve.

Në vijim, nëna ka treguar edhe një moment kur, siç thotë ajo, u shkëput nga e bija dhe u çua te bashkëshorti. “Unë isha me vajzën kur më shkëputën më çuan te burri dhe ai më tha është diçka që do të sqarohet. Oficeri më ka bërë presion, tha po gënjeu edhe kjo merre rrase edhe këtë brenda”, tha ajo. Rasti mbetet një nga ngjarjet më të rënda të raportuara në Fier, për shkak të moshës së vajzës, akuzave ndaj babait 36-vjeçar dhe pretendimeve të ndryshme që kanë dalë pas denoncimit. Vendimi i gjykatës pritet të përcaktojë përgjegjësitë ligjore në këtë çështje.

Botuar fillimisht në Bota Sot