Fatmir Rashiq ka rrëfyer se ka pasur kërcënime ndaj bashkëpunëtorëve të tij, të cilat lidhen me një kërkesë që figuronte në mesazh: “Ejani në Beograd, ndryshe do ta pësoni”. Në këtë rast, Prokuroria pretendon se materialet komprometuese që dyshohet se janë grumbulluar, përfunduan te gazetari Milaim Zeka, pas një zinxhiri veprimesh që tashmë janë bërë pjesë e procedurave hetimore.
Sipas paraqitjes së pretendimeve në dosje, kërcënimet e lidhura me këtë formulim u pasuan nga publikime apo shpërndarje materialesh, të cilat më pas dolën në opinionin publik. Rashiq, në tregimin e tij, thotë se këto mesazhe nuk ishin thjesht deklarata të përgjithshme, por një mënyrë presioni, që synonte të ndikonte te persona të afërt ose bashkëpunëtorë të tij. Për këtë, ai e lidh edhe zhvillimin e mëtejshëm me faktin se materialet komprometuese nuk u ndalën me aq, por iu adresuan edhe një emri konkret në media.
Prokuroria, nga ana tjetër, i ka dhënë një tjetër kuadër kësaj çështjeje. Ajo pretendon se materialet komprometuese, pas kërcënimeve që lidhen me rastin, përfunduan te gazetari Milaim Zeka. Në këtë mënyrë, sipas akuzës, ekzistonte një lidhje mes presionit të ushtruar dhe shpërndarjes së materialeve. Kjo është arsyeja pse çështja ka marrë vëmendje, jo vetëm për formulimin e mesazhit, por edhe për atë që ndodhi pas tij.
Në fokus të kësaj çështjeje janë edhe detaje që lidhen me aktakuzën, e cila ka hyrë në procedurë. Përmenden “detaje të reja” nga aktakuza ndaj Fatmir Shehollit, ku çështja e kërcënimeve dhe e materialeve që kanë qarkulluar përmendet si pjesë e narrativës së Prokurorisë. Në dokumentet e procedurës, shpjegohet se si veprimet e kryera dhe presionet e vendosura kanë çuar në një rezultat të caktuar, atë të arritjes së materialeve te një person i përfshirë në sferën mediatike.
“Ejani në Beograd” – kërcënimet ndiqen nga materiale te Milaim Zeka
Rrëfimi i Rashiqit vjen në një moment ku çështja po trajtohet përmes akuzave konkrete dhe elementeve procedurale që kanë dalë nga aktakuza. Ndërkohë, pretendimi se materialet komprometuese përfunduan te Milaim Zeka e zhvendos çështjen nga thjesht një konflikt verbal në një çështje që lidhet me transmetimin e informacioneve dhe efektin që ato patën. Në këtë kuadër, “Ejani në Beograd, ndryshe do ta pësoni” shfaqet si shprehje që shërbeu si pikë kyçe për të kuptuar se si ishte strukturuar presioni.
Po ashtu, në përshkrimet që lidhen me këtë rast theksohet se kërcënimet “e lidhura me” elementë të caktuar të skemës së përshkruar u shoqëruan me lëshime materialesh. Këto materiale, sipas Prokurorisë, nuk kanë mbetur në nivel të pretendimeve apo bisedave, por janë bërë gjerësisht të pranishme përmes kanalit mediatik ku, sipas pretendimeve, i kanë mbërritur gazetarit Milaim Zeka. Për këtë arsye, hetimi dhe aktakuza kanë konsideruar si të rëndësishme jo vetëm atë që u tha, por edhe atë që u bë më pas.
Ndërsa çështja ecën përpara në kuadër të procedurave gjyqësore, mbetet pjesë e hetimit lidhja mes personazheve, mesazheve dhe hapave që kanë çuar në shpërndarjen e materialeve. Rashiq, duke folur për kërcënimet ndaj bashkëpunëtorëve të tij, e vendos theksin te presioni që iu bë atyre dhe te vijimësia që, sipas tij, kulmoi me finalizimin e materialeve te gazetari Milaim Zeka. Ndërkohë, Prokuroria e mban tezën e vet, duke e shpjeguar se si presionet u ndoqën nga lëshime konkrete materiale, të cilat u adresuan tek një emër i njohur në media.
Botuar fillimisht në Albeu
