Kryeministri Edi Rama ka rrëfyer për herë të parë detaje nga një takim i tij me Sali Berishën në vitin 1992, kohë kur Berisha ishte President dhe Rama përballej me një kundërshtar të fortë politik. Në një rrëfim për gazetarin Nikoll Lesi, Rama kthehet pas në kohë për të shpjeguar si nisi kontakti i tij me Berishën dhe çfarë kushti vendosi ai në lidhje me një emër të njohur në art.
Sipas rrëfimit të Ramës, gjithçka nis me një letër që ai i dërgoi Berishës. Kryeministri thotë se në atë komunikim ai i ka kërkuar Presidentit të priste një piktor të njohur shqiptar nga Mali i Zi, Gjelosh Gjoka. Rama e lidh këtë moment me një formë afrimi dhe me synimin për të komunikuar përpara se të nisnin më vonë zhvillimet politike që do ta vendosnin atë në qendër të garës dhe përballjes me Berishën.
Rama e përshkruan se si përgjigjja nuk erdhi vetëm si një kërkesë e thjeshtë për takim, por me një kusht të qartë. Ai tregon se Berisha e vendosi kushtin që piktori, i cili vjen nga Mali i Zi dhe është i njohur në rrethet e artit, të pritej pikërisht sipas një logjike që lidhej me mënyrën se si do të trajtohej kërkesa. Në këtë mënyrë, takimi nuk paraqitet si diçka e automatizuar, por si rezultat i një marrëveshjeje dhe i një rregulli të vendosur nga Presidenti.
Një letër dhe një kusht: si nisi kontakti i Ramës me Berishën
Në rrëfimin e tij, Rama thekson se bëhet fjalë për një episod që ai e konsideron domethënës pikërisht sepse ka ndodhur në një periudhë të hershme, kur marrëdhënia politike mes palëve ishte ende duke u formuar. Ai nënvizon se ky ishte kontakti i parë i tij me Berishën në zyrën e Presidentit, teksa kujton vitin 1992 si pikënisjen e kësaj historie personale-politike.
Detaji mbi piktorin Gjelosh Gjoka del në pah si elementi kryesor i komunikimit. Kryeministri e lidh këtë emër me kërkesën që i bëhej Presidentit: të pritej një figurë e njohur e artit shqiptar nga Mali i Zi. Po ashtu, në rrëfim shfaqet edhe mënyra se si Berisha, në rolin e Presidentit, kontrollonte kushtet e takimeve dhe i vendoste kufijtë e tij, duke e bërë përgjigjen e tij jo thjesht pozitive, por të kushtëzuar.
Rama e thotë këtë rrëfim në kontekstin e një bisede më të gjerë, ku shfaqet edhe referenca për një qëndrim që më pas është bërë pjesë e debatit publik politik. Megjithatë, te momenti i vitit 1992, ajo që dominohet është fakti historik i kontaktit: një letër e dërguar në zyrën e Presidentit dhe një kusht i vendosur nga Berisha, që lidhej me pritjen e piktorit.
Ndërkohë, episodin Rama e paraqet si një kujtim që vjen për herë të parë në publik, duke i dhënë rëndësi kohës kur u zhvillua: 1992. Takimi në zyrën e Berishës shfaqet si një element personal i historisë së tij politike, por i lidhur me një kërkesë konkrete, atë të pritjes së Gjelosh Gjokës. Përmes kësaj pjese të rrëfimit, Rama e mbyll logjikën e nisjes së kontaktit: ai dërgoi letrën, Berisha vendosi kushtin dhe biseda u zhvendos drejt një pritjeje të lidhur me artin dhe një emër të njohur nga Mali i Zi.
Botuar fillimisht në Albeu
