Anton Quni ka reaguar lidhur me dënimin e katër ish-pjesëtarëve të UÇK-së, duke thënë se do ta pranojë vendimin vetëm nëse krimet do të vërtetohen edhe në shkallën e fundit. Deklarata e tij vjen pas zhvillimeve gjyqësore që lidhen me këtë proces, ku tashmë ka pasur një epilog në një fazë të caktuar të procedurës penale.
Quni thekson se që nga momenti i arrestimit të ish-pjesëtarëve të UÇK-së ka zgjedhur të mos prononcohet për këtë çështje, deri në përfundimin e plotë të procesit. Sipas qëndrimit të tij, parimi ka qenë që të pritet rrjedha e drejtësisë dhe të mos bëhen deklarata para se çështja të kalojë nëpër fazat që kërkon procedura, përkatësisht derisa të arrihet një vendim përfundimtar.
Ndërkohë, kur flitet për dënimet ndaj katër ish-pjesëtarëve, Anton Quni shprehet qartë për kushtin që lidhet me pranimin e tyre. Ai thotë se do ta pranojë vendimin vetëm nëse krimet do të provohen në shkallën përfundimtare, pra në apel. Me këtë formulim, ai nënvizon rëndësinë e shqyrtimit të çështjes në instancat më të larta gjyqësore dhe verifikimin përfundimtar të fakteve.
Procesi që lidhet me këta persona ka qenë i ndjeshëm dhe ka tërhequr vëmendje të gjerë, si për shkak të figurës së të akuzuarve, ashtu edhe për seriozitetin e pretendimeve që janë shqyrtuar në gjykatë. Në këtë kontekst, deklarata e Qunit shfaqet si një qëndrim i vendosur rreth linjës që ai ka ndjekur gjatë gjithë kohës së shtrirjes së çështjes.
Quni: Pranimi i dënimit varet nga vërtetimi i krimeve në apelin e fundit
Anton Quni e lidh qëndrimin e tij drejtpërdrejt me momentin kur çështja të ketë kaluar plotësisht në shkallën e fundit. Ai e nënvizon idenë se vlerësimi përfundimtar duhet të bazohet te provat që verifikohen në instancën përkatëse, në mënyrë që të flitet për një vendim final. Kjo linjë, sipas tij, është ajo që e përcakton edhe pranimin e vendimit.
Në deklarimin e tij, Quni kujton edhe fazën paraprake të nisjes së çështjes, kur arrestimet e ish-pjesëtarëve kanë shënuar një pikë kthese. Ai shprehet se ka zgjedhur të mos bëjë komente gjatë kësaj periudhe, derisa procedura të shkojë drejt një përfundimi të plotë. Në këtë mënyrë, ai e paraqet qëndrimin e tij si rezultat i një vendimi të hershëm për të mos u përfshirë në diskutime para kohe, duke pritur zhvillimet përfundimtare.
Ndërkaq, përsa i përket dënimit të katër ish-pjesëtarëve të UÇK-së, Anton Quni thekson edhe një herë se do ta pranojë atë vetëm kur krimet të vërtetohen në apel. Ky është thelbi i reagimit të tij dhe njëkohësisht kriteri që ai vendos për të ecur përtej një faze të caktuar të procesit. Deklarata e tij nuk ndryshon fokusin te gjykimi përfundimtar dhe te shqyrtimi i provave në nivelin më të lartë.
Në fund, qëndrimi i Anton Qunit mbetet i lidhur me ecurinë e procesit gjyqësor dhe me verifikimin përfundimtar të akuzave. Për të, vendimi merr kuptim final vetëm kur krimet konfirmohen në shkallën e fundit. Deri atëherë, ai thotë se ka zgjedhur të mos prononcohet dhe të respektojë ritmin e drejtësisë, ndërsa çështja ka vijuar rrugën e saj në institucionet përkatëse.
Botuar fillimisht në Albeu
