Në Dubai, një qytet ku ritmi i punës duket i pandalshëm, jeta e shumë punëtorëve emigrantë po rëndohet gjithnjë e më shumë. Për ta, një kurs falas mbi menaxhimin e stresit ofron vetëm pak qetësi—shpesh për vetëm çaste të shkurtra mes një dite të gjatë pune. Në muajt e fundit, vështirësive të njohura u është shtuar edhe një barrë e re: frika se rajoni mund të përfshihet nga sulme me raketa, duke e bërë të ardhmen edhe më të pasigurt.
Në një të diele në mëngjes, Laxmi Parekh, 59 vjeçe, u ul nën një tavan të ulët në një mensë të një kompleksi banimi Në Dubai. Drita të zbehta neoni pulsonin vazhdimisht. Në atë ambient u mblodhën punëtorë të ndryshëm—bojaxhinj, marangozë dhe elektricistë—të cilëve ajo do t’u mbante një trajnim mbi menaxhimin e stresit. Përfshirja e tyre në këtë aktivitet tregon se, edhe kur rrethanat duken të largëta nga shtëpitë e tyre, presioni ndihet në çdo ditë pune dhe në çdo moment pushimi.
Gjatë trajnimit, zonja Parekh u kërkoi pjesëmarrësve të ktheheshin pas dhe të përshkruanin atë që kanë kaluar gjatë javëve të fundit. “Cili prej jush e di se çfarë ka ndodhur këtu gjatë 43 ditëve të fundit?”, pyeti ajo. Në sallë, përgjigjet erdhën shpejt, ndërsa një person nga rreshti i parë bëri të qartë shqetësimin e përbashkët: “situatë lufte”.
Ky kurs nuk po zhvillohet në një boshllëk. Për punëtorët emigrantë në Dubai, shqetësimet kanë qenë të pranishme prej kohësh: borxhet që rëndojnë mbi familjet dhe mbi buxhetet personale, vetmia që krijohet larg të afërmve, si dhe orët e gjata të punës që lënë pak hapësirë për rikuperim. Por tani, përveç këtyre sfidave, ata përballen edhe me frikën se mund të ketë sulme me raketa në rajon. Ky kombinim presionesh po e bën jetën më të vështirë—jo vetëm fizikisht, por edhe mendërisht—duke e shndërruar çdo ditë në një test të vazhdueshëm.
SmartLife, organizata jofitimprurëse ku Parekh punon si vullnetare, e ka ndërtuar këtë lloj aktiviteti si një ndërhyrje që synon të sjellë mjete praktike për të përballuar ankthin. Ideja është që pjesëmarrësit të mësojnë si ta menaxhojnë stresin në mënyrë më të qëndrueshme, sidomos kur mendja i kthehet vazhdimisht skenarëve më të këqija. Megjithatë, vetë realiteti i jetës së tyre e bën të vështirë të ruajnë qetësi afatgjatë: trajnimi zgjat, por pas tij kthehen orët e gjata të punës dhe mendimet që nuk shkëputen lehtë.
Stresi rritet kur borxhet, vetmia dhe frika nga raketat bashkohen
Për pjesëmarrësit, ajo që po ndodh në rajon nuk është vetëm lajm i largët. Kur një situatë e përmendur si “luftë” hyn në horizontin e përditshmërisë, pasiguria prek edhe ata që punojnë dhe jetojnë në qytete të tjera. Kjo është arsyeja pse trajnime si ai i udhëhequr nga Parekh marrin rëndësi: ato ofrojnë një moment ku punëtorët mund të ndalojnë, të dëgjojnë dhe të kuptojnë se si të përballojnë valët e ankthit.
Në fund të mëngjesit në Dubai, grupi i punëtorëve vazhdon me jetën e zakonshme, por tashmë ka kaluar përmes një bisede që i lidhi shqetësimet e tyre. Në një kohë kur oraret e punës nuk u lënë shumë hapësirë, dhe kur borxhet, vetmia dhe presioni i përditshëm vazhdojnë të ndikojnë, frika nga sulmet me raketa shton një shtresë tjetër pasigurie. Kursi falas, pavarësisht se jep vetëm “një moment të shkurtër qetësie”, tregon se nevoja për mbështetje psikologjike po rritet për punëtorët emigrantë—pikërisht në kohë të vështira kur stabiliteti është bërë më i pakët.
Botuar fillimisht në Koha.net
