Hapja e konsullatës serbe në Shkodër ka ndezur reagime të forta dhe ka sjellë protesta në qytetin verior. Qytetarë të shumtë janë ngritur kundër një marrëveshjeje që, sipas kontekstit të bërë publik, është arritur në parim mes qeverisë shqiptare dhe asaj serbe. Protesta u zhvillua si kundërshtim i drejtpërdrejtë ndaj asaj që demonstruesit e konsiderojnë një hap të papërshtatshëm për marrëdhëniet mes dy vendeve dhe përballjen e qytetit me një përfaqësi diplomatike të vendosur në territorin shqiptar.
Marshimi i protestuesve nisi nga sheshi pranë shtatores së heroit […]. Që në momentet e para, pjesëmarrësit u shfaqën të vendosur, duke e shndërruar tubimin në një protestë me rrjedhë të qartë, e cila kishte si synim të përcillte mesazhin e kundërshtimit ndaj marrëveshjes. Organizimi i lëvizjes në rrugë tregoi se pakënaqësia nuk ishte e izoluar, por shfaqej në një numër të konsiderueshëm qytetarësh që kërkonin të dëgjohej zëri i tyre.
Gjatë protestës, kundërshtimi u shoqërua edhe me argumentin se kjo marrëveshje, në vlerësimin e demonstruesve, krijon një paralelizëm të papërshtatshëm me situatën e shqiptarëve në Luginën e Preshevës. Protestuesit theksuan krahasimin mes dy realiteteve, duke e lidhur reagimin e tyre në Shkodër me çështje që, sipas tyre, kanë pasur ndikim të drejtpërdrejtë te komuniteti shqiptar përtej kufirit. Në këtë mënyrë, marshimi nuk u kufizua vetëm te kundërshtimi ndaj konsullatës, por u shtri edhe te një narrativë më e gjerë politike dhe historike që lidhet me Luginën e Preshevës.
Qytetarët e pranishëm në protestë e konsideruan të rëndësishme të shpjegonin pse e kundërshtojnë marrëveshjen dhe pse e shohin hapjen e konsullatës serbe si një çështje që meriton reagim publik. Në rrugët e Shkodrës, demonstruesit e bënë të qartë se përtej kundërshtimit administrativ, ata po kërkojnë që qeveria të mbajë parasysh shqetësime që lidhen me marrëdhëniet në rajon dhe me mënyrën se si trajtohen komunitetet.
Protesta në Shkodër kundër konsullatës serbe dhe krahasimi me shqiptarët në Preshevë
Ndërkohë, vetë fakti që protesta u zhvillua në një qytet me peshë të veçantë në veri të Shqipërisë tregoi se çështja ka krijuar rezonancë përtej politikës ditore. Shfaqja e qytetarëve në marshim, nisur nga qendra e qytetit pranë shtatores së heroit […], e ktheu tubimin në një mesazh publik të qartë, të drejtuar ndaj vendimmarrjes së qeverisë shqiptare që kishte bërë të mundur marrëveshjen në parim me palën serbe.
Pjesëmarrësit ngritën shqetësimin se marrëveshja e përmendur po perceptohet si një hap që sjell pasoja dhe tensione në opinionin publik. Reagimi i tyre shoqërohej me idenë se krahasimi me shqiptarët në Luginën e Preshevës është i domosdoshëm, pasi, sipas protestuesve, historitë e trajtimit dhe të të drejtave të komuniteteve nuk mund të shihen të shkëputura nga njëra-tjetra. Pikërisht në këtë logjikë, demonstrimi i Shkodrës merr kuptim edhe si reagim ndaj asaj që qytetarët e shohin si një padrejtësi të mundshme.
Protesta përfundoi pa u dhënë detaje të reja për ndryshime konkrete në marrëveshje, por la një mesazh të qartë përkundërshtimin publik. Kundërshtimi ndaj konsullatës serbe në Shkodër vazhdon të mbetet i lidhur ngushtë me mënyrën se si protestuesit e lexojnë raportin mes dy vendeve dhe si e vendosin këtë çështje në kontekstin e Luginës së Preshevës. Për qytetarët që dolën në rrugë, reagimi nuk ishte thjesht një shprehje e momentit, por një përpjekje për të kërkuar vëmendje ndaj asaj që ata e konsiderojnë një marrëveshje të papërshtatshme.
Botuar fillimisht në Albeu
