Sociologia Dhurata Prokshi ka vlerësuar se numri i grave të vrara është një sinjal i qartë për probleme serioze në trajtimin e dhunës në familje dhe në zbatimin e parimit të barazisë gjinore. Përmes kësaj analize, Prokshi thekson se vrasjet e grave nuk duhen parë si raste të izoluara, por si shenjë e dobësive që shfaqen në mënyrën si funksionojnë institucionet kur bëhet fjalë për parandalimin, mbrojtjen dhe reagimin ndaj dhunës.
Sipas vlerësimit të saj, kur rritet numri i viktimave, ai tregon se mekanizmat ekzistues ose nuk po zbatohen sa duhet, ose po hasin vështirësi në praktikë. Në këtë kontekst, Prokshi e lidh problemin si me trajtimin e dhunës në familje, ashtu edhe me standardet e barazisë gjinore, duke argumentuar se respektimi i këtyre parimeve duhet të reflektohet konkretisht në masat e marra dhe në rezultatet e pritshme.
Prokshi nënvizon se dhuna ndaj grave, kur nuk parandalohet dhe nuk ndalet në kohë, mund të përshkallëzohet deri në forma ekstreme. Prandaj, sipas saj, institucionet duhet të jenë më efektive në identifikimin e rrezikut, në reagimin e shpejtë dhe në sigurimin e mbrojtjes së duhur. Në rast të mungesës së këtij reagimi, përgjegjësia për pasojat nuk mund të shikohet si e shpërndarë, por si një sfidë që kërkon përmirësim sistematik.
Vrasjet e grave nxjerrin në pah dobësi institucionale
Vlerësimi i Dhurata Prokshit vjen me idenë se parimi i barazisë gjinore nuk duhet të mbetet vetëm në dokumente apo deklarata, por duhet të shoqërohet me zbatim të rreptë. Kur barazia nuk përkthehet në veprime praktike, rreziku që lidhet me dhunën ndaj grave bëhet më i lartë. Në këtë kuadër, sociologia flet edhe për nevojën që sistemi të jetë i strukturuar qartë, në mënyrë që rastet e dhunës të mos lihen në harresë apo të trajtohen me vonesa.
Prokshi e sheh si problem edhe trajtimin e praktikave institucionale që lidhen me dhunën në familje. Nëse sinjalet paralajmëruese nuk merren seriozisht ose nuk ndiqen me procedurat e duhura, atëherë viktimat mbeten pa mbrojtje reale. Për këtë arsye, ajo thekson se numri i grave të vrara është një tregues i ashpër i asaj që nuk po funksionon mjaftueshëm në zinxhirin e përgjegjësive institucionale.
Analiza e saj nënvizon se rënia e efektivitetit në parandalim dhe reagim, në fund të fundit, prek drejtpërdrejt jetën e grave. Për Dhurata Prokshin, kjo do të thotë se duhet të ketë më shumë fokus në zbatimin e rregullave, në koordinimin mes institucioneve dhe në sigurimin që rasti të mos mbetet thjesht në nivel raportimi. Vetëm përmirësime të tilla mund të sjellin ulje reale të numrit të viktimave dhe të rrisin besimin se mbrojtja është e prekshme.
Në përmbledhje, Prokshi vlerëson se vrasjet e grave zbulojnë dobësi si në trajtimin e dhunës në familje, ashtu edhe në zbatimin e barazisë gjinore. Numri i viktimave, sipas saj, është një pasqyrë e problemeve që kërkojnë përmirësim të menjëhershëm, që nga masat parandaluese deri te reagimi institucional. Kjo qasje synon të nxisë një trajtim më të fortë të çështjes, në mënyrë që rreziku të identifikohet dhe të neutralizohet sa më herët, para se të ketë pasoja të pakthyeshme.
Botuar fillimisht në Albeu