Princi Harry ka folur hapur për një periudhë të vështirë të jetës së tij, duke rrëfyer se pas largimit nga Britania dhe zhvendosjes në Kanada me Meghan Markle dhe djalin e tyre Archie, ai përjetoi një rënie të fortë emocionale. Në një ligjëratë që e mbajti për platformën MasterClass, Duka i Sussex-it tha se vështirësitë nisën shpejt, vetëm pak ditë pasi mbërritën në Kanada.
Harry tregoi se, pas vitesh të tëra që kishte kaluar nën stres të vazhdueshëm, ai ndjeu një ndryshim të menjëhershëm. Ai e përshkroi atë si një “rënie të adrenalinës”, një moment kur trupi dhe mendja duket se humbin tensionin që i kishte mbajtur në lëvizje. Sipas tij, për rreth dy javë ai ra në depresion, ndërsa e kishte të vështirë edhe të kryente detyrat më të zakonshme të përditshme.
Gjatë të njëjtës ligjëratë, princi foli edhe për humbjen e nënës së tij, princeshë Diana, e cila vdiq në një aksident automobilistik në vitin 1997, kur Harry ishte vetëm 12 vjeç. Ai rrëfeu se për shumë vite i kishte shtypur emocionet dhe ishte mësuar t’u përgjigjej të tjerëve se ishte mirë, edhe pse në realitet ndihej emocionalisht i mpirë. Kjo mënyrë për t’i menaxhuar ndjenjat, sipas rrëfimit të tij, e shoqëroi për një kohë të gjatë.
Rrëfimi për depresionin: “mjegulla në kokë” dhe dy javë rënie
Princi Harry lidhi edhe stresin me mënyrën se si trupi reagon ndaj presionit të zgjatur. Ai foli gjatë bisedës me neuroshkencëtaren Mary-Frances O’Connor, duke përmendur se e njihte mirë ndjesinë e “mjegullës në kokë” dhe lodhjen që mund të vijë si pasojë. Ai shpjegoi se ajo ndjesi nuk është thjesht një gjendje emocionale, por mund të ndikojë në qartësinë mendore dhe në aftësinë për të përballuar rutinën e përditshme.
Ndërkohë, Harry tha se një pjesë e nevojës së tij për të qëndruar vazhdimisht aktiv e shtyu të bashkohej me ushtrinë. Angazhimi ushtarak, sipas tij, e ndihmoi të mos mendonte vazhdimisht për dhimbjen dhe kujtimet e së kaluarës. Për disa kohë, struktura dhe angazhimi i dhanë një lloj mbrojtjeje nga mendimet që e rëndonin, duke e mbajtur të fokusuar në detyra konkrete.
Megjithatë, pas kthimit nga Afganistani në vitin 2013, Harry tregoi se nisi të përballej me trauma të vjetra. Më vonë, ai tha se përjetoi edhe sulme paniku dhe simptoma fizike të lidhura me stresin. Këto episode, sipas rrëfimit të tij, e bënë të nevojshme të shihte më drejtpërdrejt atë që kishte shtyrë për vite, duke u përballur gradualisht me ndikimin e përvojave të vështira.
Një tjetër rrëfim prekës ishte edhe lidhja e tij emocionale me të ëmën, princeshë Diana. Harry tha se për vite me radhë kishte besuar se ajo mund të ishte ende gjallë dhe se një ditë do të kthehej. Por, me kalimin e viteve, ai tha se e kuptoi se Diana do të dëshironte që ai të ishte i lumtur. Sot, princi thotë se përpiqet të vazhdojë punën humanitare, një angazhim që ai e lidh edhe me trashëgiminë e nënës së tij, duke thënë se shpreson të jetë krenare për atë që bën. “Një pjesë e nënës sime është gjithmonë me mua”, u shpreh ai.
Botuar fillimisht në Telegrafi
