“Për tu tmerruar!” është titulli me të cilin shfaqet në këtë tekst një shqetësim i drejtpërdrejtë ndaj mënyrës se si, sipas autorit, është udhëhequr Kosova pas çlirimit. Në qendër të shkrimit qëndron pretendimi se e keqja e vendit lidhet me veprimet politike të personave që, sipas rrëfimit, sot apo nesër do të largohet nga pushteti, ndërsa qytetarët mbeten pa një përgjigje të qartë se kush do ta qeverisë Kosovën.
Teksti i drejtohet posaçërisht asaj periudhe të pasluftës, duke vënë në dukje një kthesë që, sipas autorit, ka ndikuar në kursin e vendit. Në shkrim përmendet se “pas çlirimit Kosovës” janë sjellë vendime të caktuara, ku theksohet Asociacioni. Sipas përmbajtjes, kjo ishte ide e përpjekjeve për t’i dhënë një rol që, sipas autorit të tekstit, nuk përputhet me interesat e Kosovës dhe që lidhet me “toka shqiptare” dhe me Serbia-n.
Në këtë kuadër, shkrimi pretendon se personat që, sipas tij, kanë qenë në krye të këtyre proceseve, i prezantojnë ato si arritje të tyre politike. Autori thotë se ata u “thonë popullit” se janë “emira” e Kosovës, ndërkohë që, sipas mënyrës së argumentimit në tekst, veprimet e tyre konsiderohen të pa ligjshme. Ky qëndrim shoqërohet me një kritikë të ashpër ndaj asaj që cilësohet si keqmenaxhim dhe përpjekje për të përvetësuar, sipas autorit, toka shqiptare në kundërshtim me interesat kombëtare.
Më pas, teksti kalon në një qasje më të përgjithshme ndaj skenës politike, duke e përshkruar atë si një “cirk” të paparë që vazhdon të shfaqet në publik. Në vargje të përfshira në shkrim, Partitë paraqiten si të papërgatitura dhe pa një plan ideor: “me muaj, me ditë, me orë”, thuhet në tekst, duke sugjeruar një ritëm premtimesh e lëvizjesh pa vijimësi. Krahas kësaj, përshkrimi i autorit thekson se ato “shihen mes veti shtrembër”, siç shprehet përmes metaforës që e krahason skenën politike me një lojë të rreme.
Teksti argumenton se qytetari po pret me shpresë që ky proces të marrë fund, në mënyrë që “të kalojë ky cirk i paparë”, dhe sidomos për të mos ndodhur ajo që autori e konsideron rrezik: zbehjen e votës. Në këtë pjesë përdoret një krahasim i fortë me natyrën: vota nuk duhet të zverdhë, si “trangulli i verës në…”, duke nënkuptuar se premtimet e zbrazëta dhe performanca politike mund ta dobësojnë vendimin e qytetarëve. Pikërisht, kjo është edhe fraza kyçe që e udhëheq shkrimin: “për të mos u zverdhur vota”.
“Për të mos u zverdhur vota” – shqetësim për drejtimin politik
Në tekst vijon të shprehet bindja se ky rrethim i politikës duhet të tejkalohet sa më shpejt. Autori sjell në vëmendje idenë se pas largimit të figurave që janë aktualisht në pushtet, lind pyetja kryesore: “athua pas tij kush do ta qeverisë Kosovën?” Kjo pyetje shërben si tensioni kryesor i shkrimit, sepse sipas përmbajtjes, mungesa e një alternative të besueshme rrezikon të krijojë pasiguri të re për vendin.
Shkrimi përfundon duke e ruajtur tonin kritik, me një fokus të qartë te politikanët që, sipas autorit, janë “të korruptuar deri në palcë”. Teksti përdor një formulim absolut për të theksuar se, nëse nuk ndryshon mënyra e qeverisjes dhe nuk ka plan ideor të qartë, qytetarët mbeten të ekspozuar ndaj cikleve të reja të premtimeve dhe veprimeve që nuk përputhen me interesat e Kosovës. Në tërësi, përmes një gërshetimi të argumentit dhe vargjeve, “Për tu tmerruar!” synon të përcjellë një mesazh alarmues për drejtimin politik të vendit dhe për nevojën e një përgjegjësie reale para qytetarëve.
Botuar fillimisht në Bota Sot
