Specialisti i futbollit Arjan Peço ka komentuar barazimin 2-2 të Belgjikës ndaj Iranit, duke theksuar se skuadra belge nuk tregoi efikasitet para portës. Në analizën e tij në emisionin “Kampionët e botës”, Peço u ndal te mënyra se si ekipi e kontrolloi lojën, por edhe te ajo që i mungoi në finalizim.
Sipas Peço, Belgjika ishte e pranishme në shumicën e aspekteve të lojës: “mbajtje topi”, qarkullim dhe volum loje. Ai vuri në dukje se ekipi prodhoi lëvizje dhe krijoi një pamje kontrolli, por nuk arriti të kthente dominimin në gola. “Mbajtje topi, qarkullim topi, lojë, volum por zero efikasitet para portës”, tha ai, duke e përmbledhur qartësisht problemin kryesor të ekipit në atë ndeshje.
Peço e vendosi këtë performancë në vazhdimësi të asaj që ka parë edhe më parë te Belgjika. Për të, problemi nuk ishte i rastësishëm, por lidhej me një model të njohur: loja mund të jetë e organizuar dhe topi të qarkullojë, megjithatë mungon përpjekja për të qenë vërtet i rrezikshëm në zonë. Në këtë këndvështrim, ai e interpretoi rezultatin si pasojë direkte të mos-efikasitetit në fazën e finalizimit.
Në koment, Peço shpjegoi edhe rolin e Iranit në dinamikën e takimit. Ai tha se “ortieri i Iranit” bëri disa ndërhyrje përtej normales, duke nënkuptuar se porta iraniane i ka rezistuar disa rasteve të krijuara nga Belgjika. Kjo, sipas tij, e ka bërë edhe më të vështirë për belgët që të gjenin rrugën drejt rrjetës, pavarësisht lojës që zhvilluan gjatë ndeshjes.
Një tjetër element që Peço e veçoi ishte qëndrueshmëria e Iranit gjatë gjithë lojës. Ai u shpreh se Irani “u mbrojt gjatë gjithë kohës”, duke e paraqitur mbrojtjen si një faktor kyç që e frenoi Belgjikën në momentet vendimtare. Në të njëjtën kohë, Peço e kontrastoi këtë qasje me performancën e belgëve, që sipas tij nuk arritën të ishin po aq efektivë kur erdhi çasti i goditjes në portë.
Belgjika kontrolloi lojën, por mungoi efikasiteti—ky ishte problemi ndaj Iranit
Analiza e Peços e vendos barazimin 2-2 në një kontekst të gjerë të futbollit modern: dominimi në zotërim topi nuk mjafton nëse skuadra nuk prodhon rrezik real dhe nuk e përkthen volumin në gola. Për këtë arsye, ai e quajti Belgjikën të “zhgënjyer”, duke iu referuar pritshmërive që vijnë nga niveli i lojtarëve dhe niveli i lojës së shfaqur gjatë ndeshjes.
Ndërkohë, nga ana tjetër e fushës, Irani u shfaq si ekip i disiplinuar në fazën mbrojtëse dhe i motivuar për të mos lejuar lehtë kalimin në avantazh. Në këtë mënyrë, edhe ndërhyrjet e portierit u bënë vendimtare, ndërsa ndërmarrjet e Belgjikës u përballën me rezistencë të vazhdueshme. Peço e mbylli pjesën e tij të argumentit duke e rikthyer në qendër diferencën mes dy ekipeve: Belgjika krijoi, por nuk e shndërroi krijimin në efikasitet para portës.
Komenti i tij vjen pas një ndeshjeje që ka pasur peshë të veçantë për fatet e grupit, ku të dyja skuadrat ishin në kërkim të fitores së parë. Në këtë kuadër, interpretimi i Peços shpjegon pse rezultati 2-2 nuk u pa si arritje për belgët, edhe kur loja e tyre në një moment të lojës dukej se ishte nën kontroll. Për Peçon, çelësi i ndeshjes qëndroi te finalizimi dhe te aftësia për ta kthyer rrezikun në gola—diçka që nuk ndodhi në masën e duhur.
Botuar fillimisht në Bota Sot