Xabi Alonso ka nisur një aventurë të re në stolin e Chelseat me synimin për të ndërtuar një skuadër që të luftojë sërish për trofe. Por, pas largimit të Enzo Fernandez, sfida e tij kryesore tani është të ruajë ekuilibrin në mesfushë dhe të plotësojë boshllëkun e krijuar në fund të afatit kalimtar.
Trajneri spanjoll mbërriti në “Stamford Bridge” me idenë për të riorganizuar grupin dhe për të krijuar një model loje më të qëndrueshëm. Deri tani, Chelsea ka marrë rezultate pozitive në nisje: në dy ndeshjet e para të Ligës Premier ka arritur të grumbullojë pikë të plota, ndërsa gjithashtu ka siguruar kualifikimin në raundin tjetër të Kupës së Ligës. Edhe pse deri më tani kundërshtarët nuk kanë qenë ndër skuadrat më të mëdha të Anglisë, starti i performancës është shënuar si pozitiv.
Në të njëjtën kohë, klubi bëri një ristrukturim të rëndësishëm gjatë afatit kalimtar, duke ecur përpara me planet e tij për ndryshime në skuadër. Sipas të dhënave të shpenzimeve, Chelsea ishte klubi i dytë që shpenzoi më shumë për transferime, vetëm pas Manchester Cityt. Këto lëvizje tregonin qartë se drejtuesit e klubit po kërkonin të krijonin bazën për një sezon më konkurrues.
Enzo u largua, ndaj Alonso duhet të gjejë zgjidhjen në mesfushë
Megjithatë, në orët e fundit të afatit kalimtar u shfaq një zhvillim i papritur që e ndryshoi situatën. Manchester City arriti të sigurojë shërbimet e Enzo Fernandez për 145 milionë euro, duke e kthyer argjentinasin në transferimin më të shtrenjtë të kësaj vere. Për Chelsean, problemi kryesor është se largimi i tij nuk u shoqërua me ardhjen e një zëvendësuesi direkt, duke e bërë të domosdoshme një reagim të shpejtë.
Në fund të merkatos, Chelsea dukej se kishte arritur marrëveshje për transferimin e mesfushorit senegalez të Monacos, Lamine Camara. Por në momentet e fundit, klubi francez u tërhoq nga marrëveshja, çka e la Chelsean pa alternativë konkrete për të plotësuar rolin e lënë nga Fernandez. Në këto rrethana, Xabi Alonso do të duhet të punojë me opsionet brenda skuadrës dhe të jetë kreativ në gjetjen e një mesfushori që të ketë aftësi për të organizuar lojën dhe për të marrë përsipër një pjesë të përgjegjësive që la pas argjentinasi.
Një emër që pritet të ketë një vend të rëndësishëm në mesfushë është Moises Caicedo, i cili shihet si një nga titullarët e padiskutueshëm. Por, pranë tij nevojitet një futbollist që mund të kontrollojë ritmin e lojës dhe të kontribuojë në ndërtimin e aksioneve. Nga ana tjetër, Alonso ka provuar deri tani një zgjidhje që bie në sy: ka zhvendosur në mesfushë dy lojtarë që zakonisht luajnë si mbrojtës krahu, Malo Gusto dhe Reece James.
Të dy kanë marrë minuta në qendër të mesfushës në fillimin e sezonit, duke i dhënë trajnerit një provë të drejtpërdrejtë se si funksionon ky variant. Përveç tyre, si alternativë përmendet edhe Romeo Lavia, por belgu ka pasur vite me vështirësi për shkak të dëmtimeve. Në këtë kontekst, atij i duhet vazhdimësi për të rikthyer formën e tij dhe për të treguar nëse mund ta përmbushë rolin në mënyrë të qëndrueshme.
Edhe afrimet e tjera në mesfushë, gjatë verës, mund të shërbejnë si opsione për Chelsean, por jo të gjitha duket se përputhen me kërkesat e Alonso-s për stilin e lojës dhe profilin e lojtarit që i duhet skuadrës. Deri tani, drejtuesit dhe stafi teknik do të duhet të menaxhojnë menjëherë pasojat e largimit të Fernandez, duke i dhënë hapësirë atyre që mund të mbajnë ekuilibrin në mesfushë dhe të ruajnë ritmin e ndeshjeve në një sezon ku pritshmëritë për trofe mbeten të larta.
Botuar fillimisht në Telegrafi