Pamela Anderson ka siguruar një rol në filmin e ri “Rosebush Pruning”. Aktorja e njohur ka folur së fundmi për projektin dhe për mënyrën se si po i qaset punës në film, duke ndarë detaje mbi atë që e pret përpara dhe çfarë do të sjellë filmi në ekran.
Në intervistën e publikuar, Anderson tha se filmi është tronditës në një kuptim të mirë. Ajo e përshkroi historinë si një projekt që nuk mbështetet te spektakli i zakonshëm, por te detaje dhe dinamika të brendshme, te komunikimet që zhvillohen mes personazheve dhe te atmosfera e krijuar rreth tyre. Sipas asaj që theksoi, në film anëtarët e familjes nuk bëjnë shumë jashtë asaj që ndodh brenda shtëpisë—ata kryesisht rrinë ulur në shtëpinë e tyre dhe flasin për rroba firmato.
Anderson e lidhi këtë qasje edhe me një ide më të gjerë mbi boshllëkun që mund të vijë kur jeta rrotullohet rreth pasurisë pa një motiv më të thellë. “Unë besoj se ekziston ky lloj boshllëku që vjen nga pasuria pa asnjë arsye të mirë. Ky film nuk do të jetë për të gjithë”, u shpreh ajo. Kjo nënkupton se projekti ka një ton dhe një ritëm që mund të mos i përshtatet të gjithëve, por që synon të prekë tema të caktuara përtej sipërfaqes.
Aktori/aktorja e përmendi edhe rolin e filmit si një mundësi për t’u shfaqur në një drejtim tjetër. Pamela Anderson tha se dëshiron të punojë me njerëz që “marrin përsipër rreziqe”, duke theksuar se i pëlqen t’i shohë projektet si sfida krijuese. Për të, puna në “Rosebush Pruning” është edhe mënyrë për të testuar veten jo vetëm në interpretim, por edhe në mënyrën si mendon kur vjen puna te rrëfimi i historive.
Leximi në kopsht më ndihmon të qartësoj mendjen
Në të njëjtën intervistë, Anderson tregoi se shumë nga idetë e saj për punë i vijnë më shpesh në kopsht. Ajo tha se, kur është e hutuar për diçka, përpiqet të gjejë qetësi përmes leximit—dhe theksoi se mendon për zgjedhjet e saj të ardhshme me skenarët. Sipas saj, ky proces nuk është vetëm për të kaluar kohën, por shërben si një mënyrë për ta riorganizuar mendimin dhe për ta lidhur veten me atë që duhet të vijë në interpretim.
Anderson tha gjithashtu se ajo e ndjen këtë si një formë pastrimi mendor. “Mendoj se është më mirë sesa të shkoj në palestër”, u shpreh ajo, duke e lidhur praktikën e saj me qartësinë që merr përpara se të merret me vendimet artistike. Për të, kopshti dhe leximi janë një hapësirë ku mund të përqendrohet, të reflektojë mbi punën dhe të përgatitet për rolet që do të vijë të luajë më pas.
Në përmbledhje, “Rosebush Pruning” përshkruhet si një film që synon të shkojë përtej formave të zakonshme të tregimit, me një atmosferë të veçantë dhe me skena ku familja qëndron kryesisht brenda shtëpisë dhe flet për rroba firmato. Për Andersonin, projekti përfaqëson një sfidë të vërtetë krijuese: një mundësi për të provuar role të ndryshme dhe për të punuar me njerëz që nuk kanë frikë nga rreziku në mënyrën se si e ndërtojnë historinë. Në të njëjtën kohë, ajo e vendosi qartësimin e mendimeve të saj në një ritual të thjeshtë, por domethënës—leximin në kopsht.
Botuar fillimisht në Telegrafi
