Ish-presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani, ka folur për takimet që ajo dhe kryetari i LDK-së, Lumir Abdixhiku, kanë pasur me liderin e VV-së, Albin Kurti. Tema e diskutimeve lidhet me ofertat politike që, sipas Osmanit, Kurti i ka shprehur gjatë këtyre bisedave, si dhe me mënyrën se si ai e sheh bashkëpunimin me Lidhjen Demokratike të Kosovës.
Osmani ka theksuar se Kurtit nuk i ka interesuar ta konsideronte LDK-në si “partnere”. Në vlerësimin e saj, ajo çfarë ai ka pasur në mendje ka qenë ta “nënshtrojë” dhe ta “poshtërojë” LDK-në. Kjo, sipas saj, nuk nënkupton një qasje të barabartë politike, por një qëllim për dominim në marrëdhëniet mes partive.
Ajo ka reaguar edhe ndaj mënyrës së prezantimit të ofertës. Osmani ka thënë se oferta nuk është serioze dhe se nuk është e drejtë. Sipas saj, kjo ofertë nuk e vlerëson as realisht LDK-në, e as në terma matematikorë apo politikë. Në argumentin e saj, LDK-ja del e nënvlerësuar krahasuar me partitë minoritare dhe partitë e komuniteteve joshumicë, që janë kategori të cilave, në këtë rast, Osmani thotë se u jepet më shumë vlerësim sesa vetë LDK-së.
“Oferta jo vetëm që nuk është serioze, nuk është parimore as e drejtë, e vlerëson LDK’në edhe më pak…”, ka thënë Osmani, duke shtuar se Kurti nuk e do partneritetin si marrëveshje që vjen nga mirëbesimi. Ajo e ka lidhur këtë me një mungesë të qartë të synimit për partneritet të sinqertë mes subjekteve politike, duke e vendosur theksin te qëndrimi i Kurtit ndaj LDK-së.
Në vijim, Osmani ka vazhduar me arsyetimin se oferta nuk shfaq qëllim për bashkëpunim të vërtetë, por se, përkundrazi, tregon se nuk ka hapësirë për marrëdhënie të balancuar. Ajo ka vënë në pah se mënyra se si është paraqitur oferta lë të kuptohet se nuk synohet mirëbesim, por një qasje ku njëra palë e sheh tjetrën si objekt të marrëveshjeve të imponuara.
Osmani: Partneriteti nuk ishte qëllimi—Kurti synonte nënshtrim
Osmani ka përmendur se në këtë rast janë ofruar “3 m” – një formulim i përdorur në deklaratën e saj, që i referohet pjesës së ofertës që është diskutuar gjatë këtyre takimeve. Ajo ka lënë të kuptohet se edhe kjo pjesë e ofertës nuk e ndryshon thelbin e saj, pasi, sipas saj, problemi qëndron te mungesa e parimeve dhe te mënyra se si LDK-ja është trajtuar në kuadër të propozimit.
Ndërkaq, duke u kthyer te konteksti i takimeve, Osmani ka sqaruar se bisedat kanë qenë mes saj dhe Abdixhikut, si drejtues të LDK-së, dhe Kurtit, si lider i VV-së. Pra, në fokus është komunikimi politik në nivel të lartë dhe si janë kuptuar propozimet që kanë ardhur nga ana e Kurtit. Për Osmanin, thelbësore është pikërisht çështja nëse oferta ka qenë e bazuar në seriozitet, drejtësi dhe barazi, ose nëse ajo bart në vete synime të tjera që e dobësojnë LDK-në.
Në përfundim, deklarata e Osmanit e vendos qartë karakterin e ofertës në qendër: jo si një propozim partneriteti, por si një qëndrim që, sipas saj, synon të “nënshtrojë” dhe të “poshtërojë” LDK-në. Kjo tezë e saj vjen si përgjigje për atë që ajo e quan mungesë të vullnetit për marrëveshje të sinqertë dhe për mirëbesim mes palëve politike.
Botuar fillimisht në Gazeta Express