OpenAI ka bërë një pretendim të bujshëm në fushën e matematikës: kompania thotë se arriti të zgjidhte për 88 orë një problem të ndërlikuar matematikor që ka mbetur pa përgjigje të plotë për rreth 90 vjet. Njoftimi, i shoqëruar me detaje mbi mënyrën e punës së sistemit, ka hapur edhe debate në komunitetin shkencor.
Sipas kompanisë, për këtë proces u angazhuan rreth 10 mijë agjentë të inteligjencës artificiale, të cilët punuan njëkohësisht mbi ekuacionet Navier–Stokes. Këto ekuacione përdoren për të përshkruar lëvizjen e lëngjeve dhe të gazeve, duke qenë thelbësore në matematikë, fizikë, meteorologji, aerodinamikë dhe fusha të tjera shkencore.
OpenAI thotë se në fund të gushtit nisi trajnimin e një modeli të ri të inteligjencës artificiale, i cili, sipas saj, shfaqi aftësi të avancuara në matematikë. Më 1 shtator, kompania vendosi t’i angazhonte mijëra agjentë bazuar në këtë model për të punuar mbi disa nga problemet më të njohura të pazgjidhura. Pas katër ditësh, pra rreth 88 orësh, sistemi prodhoi atë që kompania e paraqet si një zgjidhje të pjesshme të problemit të ekzistencës dhe rregullsisë së Navier–Stokes.
88 orë, 10 mijë agjentë dhe prova e pjesshme e Navier–Stokes
Gjatë punës, agjentët e inteligjencës artificiale shkëmbyen afro tre milionë mesazhe dhe prodhuan rreth 130 miliardë “tokenë”. “Tokenët” janë njësitë bazë të tekstit dhe kodit që përdorin modelet e AI-së për të gjeneruar përgjigje dhe për të kryer llogaritje. Përballë përshkrimit të procesit, BBC vlerëson se, bazuar në tarifat e modeleve më të avancuara të OpenAI-së, një skenar i tillë mund të kishte kushtuar rreth 10 milionë dollarë.
Pavarësisht volumit të punës që përshkruan OpenAI, pretendimi nuk është verifikuar ende në mënyrë të pavarur. Po ashtu, nuk është pranuar publikisht nga Instituti Clay i Matematikës. Problemi Navier–Stokes bën pjesë në shtatë “Problemet e Mijëvjeçarit”, për zgjidhjen e secilit prej të cilëve Instituti Clay ka vendosur një shpërblim prej një milion dollarësh. OpenAI shprehet se puna e saj i zgjidh dy nga katër pohimet që kërkohen për provën e plotë, por ka theksuar se publikimi i saj synon të tregojë përparimin e modeleve dhe jo të pretendojë automatikisht çmimin financiar.
Ky njoftim ka shkaktuar reagime edhe jashtë kompanisë. Profesori i matematikës në Universitetin e Nju Jorkut, Tristan Buckmaster, ka thënë se ai së bashku me matematikani Levent Alpöge, që punon për kompaninë rivale Anthropic, po përpunonin të njëjtin problem duke përdorur mjetin Codex të OpenAI-së. Buckmaster pretendoi se më 3 shtator ai mësoi se informacionet për përparimin e tyre i ishin përcjellë OpenAI-së, duke ngritur pikëpyetje mbi kohën kur kompania nisi punën dhe si arriti të dalë te rezultati.
OpenAI i hodhi poshtë këto pretendime, duke deklaruar se nuk kishte parë asnjë pjesë të punës së Buckmaster dhe Alpöge përpara publikimit të saj. Kompania tha gjithashtu se nuk kishte pasur qasje në të dhënat e përdoruesve gjatë punës mbi problemin. Megjithatë, OpenAI pranoi se nuk mund të përjashtohej plotësisht mundësia që të dhëna të anonimizuara, të krijuara nga përdorimi i produkteve të saj, të kenë ndihmuar më herët në përmirësimin e modeleve.
Nëse prova do të kalojë verifikimet e pavarura shkencore, rezultati mund të konsiderohet si një nga dëshmitë më të fuqishme deri më tani për aftësinë e inteligjencës artificiale për të kontribuar në zgjidhjen e problemeve të ndërlikuara matematikore. Për momentin, megjithatë, bëhet fjalë për një pretendim të OpenAI-së dhe jo për një zgjidhje të pranuar përfundimisht nga komuniteti shkencor.
Botuar fillimisht në Bota Sot