Më shumë se dy dekada pas përfundimit të luftës në Luginën e Preshevës, çështja e përfaqësimit të shqiptarëve në Policinë e Serbisë mbetet ende e hapur. Edhe pse është folur shumë për integrimin dhe barazinë, të dhënat që kanë dalë në pah për vitet e fundit tregojnë se numri i policëve shqiptarë në disa komuna të Luginës është zvogëluar gradualisht.
Në Preshevë, Bujanoc dhe Medvegjë, rënia e numrit të efektivëve shqiptarë në strukturat policore është vënë re ndër vite. Përtej sfidave që lidhen me rekrutimin dhe qëndrimin në detyrë, një pjesë e problemit lidhet edhe me faktin se një numër i atyre që janë ende në shërbim po u afrohet moshave të daljes në pension. Kjo e bën situatën më të ndjeshme, sepse krijon rrezik që të mos ketë zëvendësim të mjaftueshëm.
Reduktimi i përfaqësimit nuk është një fenomen i menjëhershëm, por zhvillohet në mënyrë të vazhdueshme. Në praktikë, kur efektivë të caktuar i afrohen fundit të karrierës, organizimi i vazhdimësisë bëhet më i vështirë nëse rekrutimet nuk arrijnë të mbushin boshllëqet. Për banorët e komuniteteve përkatëse, kjo nënkupton se prania e shqiptarëve në institucionin e policisë sa vjen e zvogëlohet.
Ndërkohë, çështja vazhdon të shihet si tregues i një barazie që nuk është arritur plotësisht në nivel praktik. Pas më shumë se dy dekadash nga fundi i konfliktit, shqiptarët në Luginë ende kërkojnë që përfaqësimi në forcat e sigurisë të jetë më i qëndrueshëm dhe më i barabartë. Rënia e numrit të policëve shqiptarë Në Preshevë, Bujanoc e Medvegjë e mban këtë temë në qendër të vëmendjes.
Zvogelimi i policëve shqiptarë në Luginë kërkon zgjidhje të menjëhershme
Pikërisht për këtë arsye, vëmendja përqendrohet jo vetëm te fakti që numri i efektivëve shqiptarë është më i ulët se më parë, por edhe te dinamika e brendshme e moshës në shërbim. Për një pjesë të atyre që aktualisht janë në detyrë, afrimi i moshës së pensionit mund të krijojë një hendek të ri në vitet që vijnë. Pa rekrutim të ri dhe pa një planifikim të qartë, rreziku është që përfaqësimi të bjerë edhe më tej.
Megjithatë, kjo çështje shpjegohet vetëm pjesërisht nga faktorët individualë. Ajo lidhet edhe me mundësitë e rekrutimit dhe me mënyrën si funksionon zinxhiri i mbajtjes së stafit në detyrë. Në momentin kur një komunitet nuk arrin të mbajë nivelin e numrit të policëve me kalimin e kohës, atëherë institucioni përfundon duke pasur përfaqësim gjithnjë e më të ulët. Në rastin e Luginës së Preshevës, ky trend është vënë re në disa qendra kyçe.
Presheva, Bujanoci dhe Medvegja mbeten zona ku prania e policëve shqiptarë ka qenë e rëndësishme për komunitetin dhe për ndjesinë e afërsisë me shërbimet e sigurisë. Por, me zvogëlimin e numrit të efektivëve shqiptarë, kjo lidhje dobësohet. Duke qenë se vendi po përballet me ndryshime në moshën e atyre që janë ende në shërbim, çështja po merr një peshë të re dhe kërkon vëmendje të veçantë.
Në këtë kuadër, fakti që më shumë se dy dekada pas luftës ende flitet për një problem të hapur të përfaqësimit tregon se sfida nuk është zgjidhur plotësisht. Rënia e numrit të policëve shqiptarë në Luginë dhe afrimi i pensionit të një pjese të atyre që janë aktualisht në detyrë e bëjnë situatën më urgjente. Për banorët, çështja mbetet e lidhur me respektimin e barazisë dhe me mundësitë reale për përfshirje në institucionet e sigurisë në nivel lokal.
Botuar fillimisht në IndeksOnline
