Një lloj gastriti mund të jetë i lidhur drejtpërdrejt me shfaqjen e anemisë. Në qendër të kësaj lidhjeje është mungesa e vitaminës B12, e cila mund të shkaktojë një sërë simptomash, duke përfshirë lodhje, zbehje dhe marramendje. Përveç kësaj, mund të shfaqen edhe rrahje të shpejta të zemrës dhe therje në duar e këmbë, çka e bën problematikën më të dukshme për t’u vlerësuar.
Gastriti autoimun atrofik është një inflamacion kronik dhe progresiv i lukthit. Me kalimin e kohës, kjo gjendje çon në dëmtimin gradual të qelizave parietale, të cilat janë përgjegjëse për sekretimin e acidit të lukthit. Kur sëmundja përparon, mukoza e shëndetshme e lukthit zëvendësohet me ind atrofik dhe metaplastik. Ky ndryshim ndikon në mënyrën si kryhet tretja dhe përthithja e lëndëve të rëndësishme ushqyese, duke sjellë pasoja të ndryshme shëndetësore.
Gastriti autoimun dhe anemia: pse ndodh mungesa e B12
Gastriti mund të lidhet me zhvillimin e anemisë, sidomos me aneminë pernicioze. Kjo anemi shfaqet kur trupi nuk arrin të përthithë mjaftueshëm vitaminën B12. Te gastriti autoimun, sistemi imunitar prodhon antitrupa që sulmojnë qelizat parietale të lukthit dhe faktorin e brendshëm. Faktori i brendshëm është një proteinë e domosdoshme për përthithjen e vitaminës B12. Si pasojë, zvogëlohet sekretimi i acidit të lukthit dhe vështirësohet përthithja e kobalaminës. Nëse kjo situatë zgjat, mund të çojë në anemi megaloblastike, e njohur edhe si anemi pernicioze.
Mungesa e vitaminës B12 nuk shfaqet vetëm me lodhje apo plogështi. Ajo mund të shoqërohet edhe me zbehje dhe marramendje, por edhe me rrahje të shpejta të zemrës. Për më tepër, përveç simptomave të përgjithshme, mund të shfaqen edhe shenja neurologjike, si therje në duar dhe këmbë. Disa persona mund të vënë re vështirësi në përqendrim dhe ndjesi paqëndrueshmërie, të cilat ndikojnë në përditshmëri. Këto simptoma e bëjnë të rëndësishme analizimin jo vetëm të gjakut, por edhe të funksionit të lukthit.
Simptomat e gastritit autoimun mund të ngjajnë me probleme të tjera të sistemit tretës, prandaj diagnoza mund të vonohet. Shenjat më të shpeshta përfshijnë dobësi të përgjithshme dhe lodhje, përgjumje dhe marramendje, si dhe fryrje dhe gogësima. Po ashtu, mund të shfaqen urth dhe dhimbje në zonën e lukthit, ndjesi ngopjeje pas një sasie të vogël ushqimi dhe shenja si thonj dhe flokë të brishtë. Në shumë raste shfaqet edhe zbehje dhe lodhje e shpejtë. Në rastet më të rënda, mund të ketë humbje oreksi dhe rënie në peshë, çka kërkon vlerësim shtesë gastroenterologjik.
Gastriti autoimun shpesh shoqërohet me sëmundje të tjera autoimune. Kjo gjendje inflamatore kronike dhe progresive lidhet veçanërisht me tiroiditin, diabetin e tipit 1 dhe vitiligon. Për shkak të natyrës së saj, gastriti autoimun mund të përparojë për vite të tëra pa simptoma të qarta. Gjatë kësaj periudhe, ndodh ulje graduale e prodhimit të acidit të lukthit, ndërsa niveli i rritur i gastrinës mund të nxisë ndryshime të mëtejshme në mukozën e lukthit.
Një element tjetër i rëndësishëm është lidhja me Helicobacter pylori dhe gastritin atrofik. Gastriti atrofik mund të lidhet edhe me infeksionin afatgjatë nga bakteri Helicobacter pylori, i cili shkakton inflamacion kronik të lukthit. Dëmtimi i zgjatur i mukozës rrit rrezikun për çrregullime të përthithjes së vitaminave dhe për zhvillimin e anemisë. Ekspertët paralajmërojnë se të dyja format e gastritit atrofik shpesh mbeten të nëndiagnostikuara, sepse simptomat për një kohë të gjatë mund të jenë të lehta dhe jo specifike.
Diagnoza e gastritit autoimun atrofik vendoset përmes një kombinimi analizash laboratorike dhe ekzaminimit të lukthit. Përveç përcaktimit të nivelit të vitaminës B12, rëndësi kanë analizat e antitrupave kundër faktorit të brendshëm dhe qelizave parietale. Konfirmimi përfundimtar bëhet me gastroskopi dhe biopsi të lukthit, si dhe me ekzaminim patohistologjik të mostrës së mukozës. Sa i takon trajtimit, synimi kryesor është parandalimi i komplikimeve dhe plotësimi i vitaminës B12, më së shpeshti përmes injeksioneve intramuskulare, për të anashkaluar përthithjen e vështirësuar në lukth. Në planin e trajtimit futet edhe rregullimi i ushqimit: rekomandohet shmangia e alkoolit, ushqimeve shumë pikante, vakteve shumë të nxehta ose shumë të ftohta, si dhe ulja e stresit dhe e lodhjes fizike.
Botuar fillimisht në Telegrafi