Elikia Mbinga e nisi rrugëtimin në futboll me ëndrrën e një karriere të gjatë në nivelet më të larta. Ai kaloi katër vite në akademinë e Ajaxit, një prej shkollave më të njohura të futbollit në botë, ku luante krah për krah me disa prej emrave që sot shquhen si yje në Evropë. Në atë periudhë, bashkëlojtarët e tij ishin Jurrien Timber, Quinten Timber, Ryan Gravenberch dhe Brian Brobbey, bashkë me të cilët Mbinga mësonte ritmin e konkurrencës që në moshë të vogël.
Mbinga erdhi te Ajaxi në vitin 2014, pasi ishte zhvilluar te PEC Zwolle. Ai luante si mesfushor ofensiv dhe, me kalimin e kohës, arriti edhe të bëhej kapiten i ekipit U16 të Ajaxit. Pikërisht në atë moshë, ai përshkruan se presioni në akademinë e klubit holandez ishte shumë i lartë. Sipas kujtimeve të tij, trajnerët kërkonin gjithmonë nivel të Ligës së Kampionëve, duke e trajtuar çdo detaj si test të përditshëm. Në këtë mënyrë, Mbinga thotë se u ndërtua mentaliteti dhe rezistenca, ndërsa kur luan për Ajaxin, sipas tij, duhet të synosh domosdoshmërisht fitoren.
Gjatë kohës që ishte pjesë e akademisë, ai vuri re edhe diferencat mes bashkëlojtarëve të tij. Për Jurrien dhe Quinten Timber, ai thotë se që herët ishin fizikisht mbresëlënës. Për Ryan Gravenberchin, vëmendja e tij u ndal te aftësia teknike. Ndërsa për Brian Brobbeyn, Mbinga veçon fuqinë fizike, një karakteristikë që, siç shprehet, e ka pasur edhe në nivelet më të larta. “Që atëherë mund ta shihje se këta lojtarë ishin specialë”, kujton ai.
Megjithatë, rruga e tij nuk mori të njëjtën formë si ajo e disa prej shokëve të skuadrës. Në vitin 2018, ndryshimi i trajnerit te ekipi U17 ndikoi në mënyrën si u vendosën rolet brenda grupit dhe, sipas Mbingës, kjo solli ndryshime në planet e tij në Ajax. Ai pranon se konkurrenca ishte jashtëzakonisht e madhe, sidomos në mesfushë. Një prej rivalëve të drejtpërdrejtë ishte Ryan Gravenberch, ndërsa në atë repart luanin edhe Kenneth Taylor dhe Quinten Timber. “Arsyeja pse u largova nga Ajax ishte se kishte shumë konkurrencë. Luaja në mesfushë. Konkurrenca ime direkte ishte Ryan, por jo vetëm ai – ishin edhe Kenneth Taylor dhe në atë kohë Quinten Timber”, shpjegon ai.
Elikia e la futbollin, por e mbajti pasionin përmes muzikës
Me ardhjen e një trajneri të ri, Mbinga kuptoi se nuk ishte më pjesë e planeve kryesore. Edhe pse kishte mundësi për të vazhduar në akademitë e klubeve të njohura si Juventusi dhe Bayer Leverkuseni, ai zgjodhi të kthehej në Zwolle, te klubi i fëmijërisë. Ai e la futbollin profesional në moshën 21-vjeçare, por rrugëtimi nuk u mbyll menjëherë në aspektin sportiv: Mbinga u rikthye te PEC Zwolle dhe arriti deri te ekipi i parë. Në sezonin 2021/22, ai bëri debutimin në ekipin senior, madje në një mënyrë simbolike, kundër Ajaxit, duke luajtur 22 minuta pasi u inkuadrua nga banka rezervë.
Por, në atë kohë, në mendjen e tij kishte nisur të rritej edhe një pasion tjetër. Muzika po e tërhiqte gjithnjë e më shumë. Mbinga rrëfen se futbolli ishte pasioni i tij më i madh dhe se çdo ditë lidhej me futbollin, por një moment kur interesi për muzikën u bë “shumë i madh”, ai u përball me një zgjedhje të madhe për jetën e tij. Në fillim të vitit 2023, kur ishte vetëm 21 vjeç, ai mori vendimin e guximshëm për të ndërprerë kontratën me PEC Zwolle dhe për t’iu përkushtuar muzikës.
Pas kësaj, ai vazhdoi të luante vetëm në nivel amator me VVOG, para se ta mbyllte përfundimisht kapitullin e futbollit. Një pjesë e udhëtimit të tij në muzikë lidhet edhe me faktin se nuk kishte as studio, as këngë të publikuara në momentin e tranzicionit. “Kur bëra këtë tranzicion, nuk kisha asnjë këngë. Nuk kisha as studio. Nuk kishte asgjë. Kishte vetëm besimi dhe vizioni”, tregon ai. Rreth tre vite e gjysmë më vonë, historia mori një drejtim të ri: ELIKIA ka grumbulluar më shumë se 30 milionë dëgjime dhe rreth 430 mijë dëgjues mujorë. Këngët “Mentality” dhe “Bring No Wahala” kanë tërhequr vëmendje të konsiderueshme, duke e vendosur emrin e tij më afër skenës së afrobeats.
Edhe pse u shkëput nga futbolli profesional, ai nuk e ka lënë sportin pas. Futbolli, sipas tij, tashmë është pjesë e muzikës së tij. Në tekstet e këngëve përmenden referenca për futbollistë si Aurélien Tchouaméni dhe Jude Bellingham, ndërsa përvojat nga akademia e Ajaxit e kanë ndikuar mënyrën si ai e sheh karrierën e re. “Mund ta kem lënë futbollin profesional, por futbolli profesional nuk më ka lënë mua”, thotë ELIKIA. Në këtë këndvështrim, koha te Ajax nuk shihet si një dështim, por si një hap i rëndësishëm që e çoi në atë që është sot.
Përpara tij, Mbinga ka plane konkrete në muzikë. Albumi i tij i parë, me 11 këngë – i konceptuar si një formacion futbolli me 11 lojtarë – pritet të publikohet në nëntor, ndërsa kënga e re “Baller” publikohet më 9 tetor. Nga fushat e akademisë së Ajaxit deri te skena e afrobeats, historia e Elikia Mbingës tregon se ai e ktheu pasionin në një tjetër format, duke ruajtur gjurmët e sportit edhe në ritmet e reja që po ndërton si artist.
Botuar fillimisht në Telegrafi