Në javën e fundit të pranverës së vitit 1986, pikërisht më 14 qershor 1986, Fadil Vokrri e luajti ndeshjen e tij të fundit me fanellën e Prishtinës. Ishte një mbrëmje e shtunë, në mot të mirë, kur në fushë u luajt takimi i fundit i javës së 34-të të Ligës së Parë të ish-Jugosllavisë në futboll. Për kapitenin prishtinas, ajo ndeshje shënoi edhe një pikë kthese në karrierë, pasi më pas ai u transferua te Partizani i Beogradit.
Ballafaqimi i asaj dite ishte mes Prishtinës dhe Vardarit të Shkupit. Takimi përfundoi pa fitues, 0:0, duke e ruajtur barazimin deri në fund. Në fund të atij edicioni, Prishtina e mbylli sezonin në vendin e 11-të, me 32 pikë gjithsej. Megjithatë, ajo që e bëri ndeshjen të mbahet mend, nuk ishte vetëm rezultati, por edhe momentet që ndodhën në fushë, sidomos në pjesën e parë.
Penalltia e humbur në minutën e 4-të i dha fund mbrëmjes së Vokrrit
Një nga rastet kyçe të ndeshjes erdhi herët. Në minutën e 4-të, Prishtina fitoi një penallti. Por goditja nuk u shndërrua në gol. Fadil Muriqi e mori përgjegjësinë për ekzekutimin, ndërsa portieri i Vardarit, Mutibariq, e priti goditjen. Siç doli edhe nga rrjedha e atij momenti, Mutibariq ishte një portier debutues në portën e Vardarit, ndërsa Muriqi nuk arriti ta gjente rrugën drejt rrjetës.
Edhe pse koria e penalltisë ishte një moment i rëndë për Prishtinën, kjo nuk u pa si një çështje e vetme që lidhej drejtpërdrejt me Fadil Vokrrin. Në atë takim, sipas përshkrimit të zhvillimit të lojës, ishte një periudhë ku ekipi prishtinas dukej se kishte rënë në krizë, pavarësisht nga fakti nëse Vokrri ishte në fushë gjatë pjesës së parë apo mungonte në një segment të dytë. Tekstet e asaj kohe e përshkruanin lojën me tone që tregonin se Prishtina nuk po arrinte të prodhonte rezultat, duke u ndalur vazhdimisht pranë zonës së rrezikut dhe duke mos e kthyer presionin në gola.
Pas dështimit të penalltisë në minutën e 4-të, reagimi i tribunave nuk vonoi. Nga ky çast e deri në fund të takimit, simpatizuesit e Prishtinës i zunë me zëra të fershellenin, duke shprehur pakënaqësinë për lamtumirën e “të zbehtë” të skuadrës në atë sfidë. Përballë tyre, Vardari i Shkupit u paraqit pa kompleks, siç përshkruhej në analizat e gazetës së kohës: mysafirët luajtën mirë dhe i zhvilluan duelët më me prioritet, duke e bërë më të vështirë kontrollin e lojës për vendasit.
Ndeshja u luajt në stadiumin e qytetit në Prishtinë, para rreth 10.000 shikuesve. Takimin e drejtoi Ismet Shurdhani i Kaçanikut. Ndërsa ndihmës ishin Ivan Bllazhek nga Koprivnica dhe Jordan Mickovski nga Kavadari. Në aspektin disiplinor, me karton të verdhë u ndëshkua Trajçevski i Vardarit. Po ashtu, kushtet për lojë ishin të mira: moti dhe terreni u vlerësuan si të përshtatshme për një ndeshje futbolli.
Formacionet e të dyja skuadrave u rreshtuan kështu: Prishtina luajti me Neshet Zhaveli, Arbnor Morina (5), Faton Domi (5), Goran Pupovac (5), Skënder Shengyli (7), Rifat Mehinoviq (6), Kujtim Shala (6), Rafet Prekazi (5), Fadil Vokrri (5), (zëvendësuar nga Arsim Meha 5), Fadil Muriqi (6) dhe Miodrag Qirkoviq. Vardari u paraqit me Mutibariq (7), Novakovski (7), Markovski (7), Avramovski (8), Janevski (6), Najdovski (6), Zdravkov (6) (i zëvendësuar me Trajanovski), Urosheviq (7), Pançev (6), Trajçevski (7) dhe Goraçinov (7). Kështu, edhe me rreshtime të tilla dhe një penallti që nuk u shndërrua në gol, sfida përfundoi 0:0, duke e mbyllur kapitullin e fundit të Fadil Vokrrit me Prishtinën më 14 qershor 1986.
Botuar fillimisht në Bota Sot