Gazetari dhe intelektuali i njohur italian Corrado Augias është ndarë nga jeta në moshën 91-vjeçare. Lajmi u bë i ditur nga gazeta italiane La Repubblica, me të cilën Augias kishte bashkëpunuar që nga themelimi i saj. Për më shumë se gjashtë dekada, ai u shndërrua në një nga figurat më të rëndësishme të gazetarisë italiane, duke lënë pas një trashëgimi të gjerë në shkrim, televizion dhe kulturë.
Corrado Augias lindi në Romë më 26 janar 1935, në një familje me origjinë franceze. Ai u regjistrua në organizatën profesionale të gazetarëve më 1 prill 1969, por rruga e tij me televizionin publik italian nisi shumë më herët. Që në vitin 1960, pra vetëm gjashtë vjet pas fillimit të transmetimeve të Rai-t, Augias kishte nisur punën në televizionin publik. Kjo lidhje e hershme me ekranin më pas do të bëhej një nga elementet që e dalluan figurën e tij në publik.
Gjatë më shumë se 60 viteve të veprimtarisë profesionale, Augias punoi si korrespondent dhe kolumnist për gazetën La Repubblica. Nga viti 2001 deri në vitin 2021, ai drejtoi rubrikën e letrave të lexuesve, ku publikoheshin korrespondencat e qytetarëve me gazetën. Kjo përvojë e gjatë, e shoqëruar me një qasje të veçantë ndaj shoqërisë dhe zhvillimeve, e bëri atë një emër të njohur jo vetëm si gazetar, por edhe si komentues i çështjeve që preknin vendin.
Corrado Augias: më shumë se gazetari, një figurë e televizionit
Përveç gazetarisë së shkruar, Augias u bë gjithashtu një figurë shumë e njohur në televizionin italian. Ai dallohej për stilin elegant, komunikimin e sjellshëm, por njëkohësisht këmbëngulës në biseda. Një nga tiparet që e shoqëroi gjatë gjithë karrierës ishte edhe ironia me të cilën i zhvillonte intervistat dhe bisedat me të ftuarit e emisioneve. Në këtë mënyrë, ai e mbante të gjallë vëmendjen e publikut, ndërsa i jepte diskutimit një ton të veçantë.
Një nga programet që i solli më shumë popullaritet ishte Telefono Giallo, emision i konceptuar dhe drejtuar prej tij në Rai nga viti 1987 deri në vitin 1993. Programi ishte i përqendruar te çështjet kriminale të njohura, por të pazgjidhura. Një episod i veçantë nga ky format u transmetua më 6 maj 1988, kur një ushtarak që kishte qenë në detyrë gjatë kohës së tragjedisë së Ustikës telefonoi në emision dhe dha informacione të panjohura më parë. Dëshmitë që u ngritën nga ky kontakt bënë që prokurori i asaj kohe, Paolo Borsellino, të rihapte çështjen, duke i dhënë një impuls të ri hetimit.
Në vitet e fundit, Corrado Augias ishte angazhuar kryesisht në televizionin La7, ku drejtonte programin La Torre di Babele. Paralelisht me punën në televizion dhe gazetari, ai kishte edhe një karrierë të suksesshme si autor romanesh kriminale dhe veprash eseistike. Kjo e shfaq atë si një profesionist që dinte të lëvizte mes zhanreve dhe formateve të ndryshme, duke ruajtur gjithmonë një profil intelektual.
Ndërkohë, vlerësimet për figurën e tij u shfaqën edhe në institucione. Njoftimi i vdekjes së Corrado Augias u bë i ditur edhe në Senatin italian gjatë diskutimeve për dekretligjin për arsimin. Ishte kryetarja e grupit parlamentar të Italia Viva, Raffaella Paita, ajo që njoftoi senatorët për ndarjen e tij. Paita kërkoi që salla të nderonte Augiasin me një duartrokitje. Senatorët e mazhorancës dhe opozitës iu bashkuan më pas një duartrokitjeje të gjatë në kujtim të gazetarit dhe intelektualit italian. Edhe presidenti i Senatit, Ignazio La Russa, u bashkua me ngushëllimet dhe kërkoi një moment heshtjeje.
Ngushëllimet u përcollën edhe nga institucione të tjera. Kryebashkiaku i Romës, Roberto Gualtieri, përkujtoi figurën e Augiasit përpara mbledhjes së këshillit bashkiak, duke theksuar rolin e tij si figurë e madhe e kulturës dhe gazetarisë, si një intelektual i angazhuar dhe një qytetar romak. Gualtieri shprehu dhimbjen dhe përcolli ngushëllime për familjen, miqtë dhe të afërmit e tij. Edhe drejtori i televizionit La7, Andrea Salerno, shprehu ngushëllimet për vdekjen e Augias dhe solidaritetin me familjen. Në fund, Corrado Augias lë pas një trashëgimi të rëndësishme në gazetari, televizion dhe kulturë italiane, pas një karriere mbi gjashtëdhjetë vjeçare.
Botuar fillimisht në Bota Sot





