Milani duket se po rishikon një prej vendimeve më të diskutueshme të merkatos së tij, të lidhur me emrin e Igli Tares. Për kuqezinjtë, transferimi i Granit Xhakës ka qenë një nga “bastet” që në atë kohë dukej si goditje serioze për skuadrën, por që me kalimin e kohës ka nisur të shfaqë probleme.
Gjithçka lidhet me faktin se Igli Tare, në rolin e tij te Milani, nuk e pati merkaton plotësisht nën kontroll. Vendimet për afrime të mëdha nuk kaluan pa kundërshtime të brendshme, ndërsa presioni për të mbyllur operacione të caktuara u përplas me rezistencën e faktorëve të tjerë brenda klubit.
Në qendër të këtij debati është Granit Xhaka, i cili në muajin qershor të vitit të kaluar u cilësua si “basti” që Tare ishte gati të merrte përsipër. Në atë moment, kuqezinjtë dukej se po synonin të përforconin formacionin me një lojtar me peshë dhe me eksperiencë, një hap që pritej të kishte ndikim të menjëhershëm në lojën e skuadrës.
Pavarësisht pritshmërive, pikërisht për Xhakën u shfaq një pengesë e madhe. Xhorxho Furlani nuk e pranoi investimin për transferimin e Granit Xhakës. Ky mospranim i tij u bë momenti vendimtar që e ndryshoi rrjedhën e merkatos, duke i dhënë një sinjal të qartë se jo çdo kërkesë apo plan i parashikuar nga Tare do të kalonte pa kundërshti.
Milani po mban mend “bastin” e Tares për Granit Xhakën
Pas atij vendimi, situata mori një drejtim që nuk i favorizoi kuqezinjtë. Te Milani, tashmë, duket se ka lindur pendesë për mënyrën se si u menaxhua kjo çështje. Në narrativën e brendshme të klubit, operacioni që lidhej me Xhakën konsiderohet si një nga ato raste ku shanset për të mbyllur një lëvizje të rëndësishme nuk u shfrytëzuan në mënyrën e duhur.
Është pikërisht ky detaj që e bën historinë më të dhimbshme për kuqezinjtë: fakti që pengesa në merkato u vendos në momentin kur Xhaka po shihej si një goditje me ndikim. Kuptimi i këtij “basti” dhe ndërtimi i pritshmërive rreth tij u shoqëruan me një proces që nuk u finalizua siç pritej, çka tani po reflektohet me keqardhje nga strukturat e klubit.
Me kohën, kuqezinjtë po ndiejnë pasojat e atyre vendimeve që nuk u mbyllën sipas planit fillestar. Në fokus mbetet roli i Igli Tares, i cili nuk e pati merkaton plotësisht në dorë, ndërsa pengesa kryesore për transferimin e Granit Xhakës u lidh drejtpërdrejt me qëndrimin e Xhorxho Furlanit. Tashmë, artikulli i kësaj periudhe vjen si një mësim i drejtpërdrejtë për klubin, duke e bërë “bastin” e përmendur nga Tare një ngjarje që u shkakton dhimbje të vërtetë tifozëve.
Ndërkohë, ajo që mbetet e qartë është se merkato nuk u zhvillua pa ndërhyrje dhe pa dilema të brendshme. Vendimi për të mos e pranuar investimin te Xhaka, në qershorin e kaluar, solli një zinxhir pasojash që sot shihen si të kushtueshme për Milani. Në këtë kontekst, pendesa tashmë është pjesë e diskutimeve brenda klubit, teksa kuqezinjtë përballen me reflektimin për një opsion që nuk u shndërrua në realitet.
Botuar fillimisht në Albeu