Mbi 1,400 dele dhe dhi kanë pushtuar rrugët e Madridit të dielën, duke kthyer kryeqytetin spanjoll në skenë feste për edicionin e 33-të vjetor të Festivalit të Transhumancës. Aktiviteti tërhoqi vëmendjen e një turme të madhe banorësh dhe turistësh, të cilët u mblodhën përgjatë itinerarit për të parë nga afër procesionin, për të bërë fotografi dhe për të ndjekur lëvizjen e kopeve nëpër qendrat e qytetit.
Këtë vit, organizatorët e festivalit zgjodhën një rrugë të ndryshme nga ajo e zakonshme. Arsyeja ishte shmangia e një proteste të lidhur me çështjet e strehimit. Megjithatë, edhe me këtë ndryshim, atmosfera festive nuk u zbeh: zilet dhe blegërimat e kafshëve shoqëruan marshimin, ndërsa kopeja lëvizte në mënyrë të organizuar në drejtim të pikave kyçe të itinerarit.
Kopeja përbëhej nga 1,250 dele dhe 160 dhi. Ajo u nis nga zona e njohur “Casa de Campo” dhe më pas kaloi urën “Puente del Rey”. Pas kësaj, procesioni vijoi përmes pjesës historike të qytetit, duke e kthyer rrugën në një shfaqje tradicionale ku ndërthureshin zakonet e vjetra me interesin e publikut modern.
Në rrugë, shumë prej barinjve ishin veshur me kostume tradicionale, duke ruajtur pamjen karakteristike të kësaj tradite shekullore. Ndërkohë, disa prej tyre mbanin në krahë qengje të vegjël, ose u jepnin ushqim kafshëve të tyre gjatë ndalesave, një detaj që i shtoi ngrohtësi atmosferës së ditës. Prania e muzikantëve të muzikës popullore shërbeu si një tjetër element që rriti ritmin e festës dhe e bëri procesionin edhe më të gjallë.
Transhumanca sjell në Madrid rrugë, traditë dhe ritëm të vjetër
Festivali kremton transhumancen, një praktikë shekullore e zhvendosjes së bagëtive midis kullotave të veriore dhe dimërore. Kjo lëvizje bëhet përmes rrugëve të posaçme të njohura si “vías pecuarias”, që shërbejnë si shtigje tradicionale për kalimin e kopeve. Me këtë mënyrë, tradita jo vetëm ruhet, por edhe i jep kuptim një cikli të vjetër bujqësor, i cili prej kohësh është i lidhur me menaxhimin e tokës dhe ritmet natyrore të stinëve.
Gjatë gjithë procesionit, rrugët dhe sheshet ku kalonin kopetë ishin të mbushura me njerëz. Vende që zakonisht janë më të zakonshme për trafikun e automjeteve u transformuan për disa orë në hapësirë takimi për komunitetin dhe vizitorët. Të pranishmit ndiqnin lëvizjen e deleve dhe të dhive nga afër, ndërsa shumë prej tyre i shfrytëzonin momentet për foto dhe video, duke e kthyer festivalin në një ngjarje të përbashkët që bashkonte vëzhgues të shumtë.
Një nga aspektet që lidhet me këtë traditë është edhe ndikimi i saj në mjedis. Festivali vë në pah përfitime mjedisore, përfshirë uljen e rrezikut nga zjarret në pyje. Zhvendosja e bagëtive dhe shfrytëzimi i kullotave në stinët përkatëse ndihmojnë në menaxhimin e vegjetacionit, duke kontribuar në uljen e situatave problematike që mund të çojnë në zjarre.
Edicioni i 33-të në Madrid i Festivalit të Transhumancës, me 1,250 dele dhe 160 dhi që përshkuan “Casa de Campo” deri në qendrën historike përmes “Puente del Rey”, e mbajti gjallë një traditë të njohur prej shekujsh. Ndërsa muzika popullore, kostumet tradicionale dhe turma e madhe e shndërruan procesionin në një spektakël urban, organizatorët arritën të përshtasin itinerarin për të shmangur një protestë të lidhur me strehimin, pa e lënë festivalin të humbiste shkëlqimin.
Botuar fillimisht në Telegrafi
