Disa migrantë marokenë kanë shpjeguar arsyet pse synojnë të bëjnë kalimin e rrezikshëm drejt Ceutës, enklavë spanjolle. Ata tregojnë se vendimi për të tentuar hyrjen nuk lidhet vetëm me dëshirën për të kaluar kufirin, por me shpresën se kjo rrugë mund të sjellë përmirësim të jetës.
Një prej dëshmive vjen nga marokeni Ayoub El Abyad, 16 vjeç. Ai ka thënë se po shihte në Instagram video ku migrantë shfaqeshin duke kaluar drejt enklavës, dhe më pas ai dhe kushëriri i tij vendosën ta provonin. Sipas tij, pavarësisht se ndodheshin rreth 12 orë larg nga kufiri me makinë, ata menduan se mund të arrinin të tentonin kalimin.
El Abyad thekson se diskutuan për vendimin dhe e lidhën atë me besimin fetar. “Migrimi ka të bëjë me përmirësimin e jetës sonë. Ne ramë dakord se do të provonim të kalonim dhe t’i besonim Allahut”, ka thënë ai. Në këtë mënyrë, ai e paraqet tentativën si një zgjedhje që e ka nisur nga shpresa, por e mbështetur edhe te një plan i thjeshtë: të provonin rrugën pavarësisht distancës dhe rreziqeve.
Sipas rrëfimit, Ayoub El Abyad dhe kushëriri i tij kanë marrë udhëtime me dy shoferë të ndryshëm. Megjithatë, as në tentativën e parë dhe as në të dytën nuk kanë arritur të hynin në qytet. Edhe pse synimi i tyre ishte të arrinin Ceutën, udhëtimi përfundoi pa sukses.
Një tjetër e dhënë vjen edhe nga Dounia Kherradi, një kameriere nga Lqliaa, zonë që i njëjti shkrim e përmend vetëm se “viti i kalu…” (teksti në dispozicion ndërpret vazhdimin e detajeve të saj). Edhe ajo lidhet me grupin e migrantëve që tregojnë motivet pas përpjekjes për kalim drejt enklavës, duke e lidhur lëvizjen me pritshmëritë për një jetë më të mirë.
Arsyet e migrimit lidhen me shpresën për përmirësim jete
Rrëfimet e këtyre migrantëve tregojnë se vendimi për të tentuar hyrjen në Ceuta formohet në disa faza: shikimi i videove që qarkullojnë në rrjete sociale, biseda mes të afërmve, vendosja për ta provuar pavarësisht distancës dhe organizimi i udhëtimit me persona që ofrojnë shoqërim. Megjithatë, realiteti i kalimit rezulton më i vështirë se sa pritej, pasi edhe pas dy udhëtimeve me shoferë të ndryshëm, El Abyad dhe kushëriri i tij nuk arritën të futeshin në qytet.
Në rastin e Ayoub El Abyad, fakti që ai ishte 16 vjeç dhe se ai e lidhi vendimin me videot që i pa në Instagram tregon ndikimin e informacioneve vizuale në përshpejtimin e vendimeve të rrezikshme. Ai e paraqet tentativën si një hap që synon përmirësim, ndërsa e distancon nga rastësia duke thënë se kishin rënë dakord mes tyre dhe i kishin besuar Allahut.
Ndërkohë, prania e Dounia Kherradi si kameriere nga Lqliaa e pasqyron edhe më gjerë se motivet që flasin migrantët nuk janë të njëjta vetëm për një profil të caktuar. Ajo përmendet si pjesë e atyre që tregojnë pse duan të tentojnë hyrjen në Ceuta, por detajet e mëtejshme për rrethanat e saj nuk vijojnë në tekstin e dhënë. Megjithatë, thelbi i përbashkët i rrëfimeve mbetet: shpresa se një përpjekje e tillë mund të ndryshojë jetën.
Botuar fillimisht në Gazeta Express