Presidenti i Bjellorusisë, Alexander Lukashenko, i ka bërë thirrje homologut të tij francez, Emmanuel Macron, që të marrë në dorë udhëheqjen e dialogut për paqen lidhur me Ukrainën. Në argumentin e tij, Lukashenko ka theksuar se, sipas tij, ky rol nuk duhet t’i lihet kryeministres italiane, Giorgia Meloni, duke përdorur një formulim që ka shkaktuar reagime në mjedisin politik europian.
Thirrja e Lukashenkos u bë publike kur ai foli para gazetarëve në Astana, ku solli edhe detaje nga një telefonatë që kishte zhvilluar me kreun e Pallatit Elize më 24 maj. Presidenti bjellorus u ndal në mënyrën se si e ka përshkruar Macronin pozicionin e tij brenda kontinentit dhe rolin e tij në proceset politike që, sipas tij, po zhvillohen në Europë.
Lukashenko tha se Macroni i kishte komunikuar atij se “sot ai është figura kryesore dhe forca shtytëse në Evropë”. Ai shtoi se, në vlerësimin e tij, liderë të tjerë më të rinj politikisht në Evropë nuk janë në pozicion për të udhëhequr këtë proces. Në këtë listë ai përmendi kryeministrin britanik, Keir Starmer, si edhe kancelarin gjerman, Friedrich Merz.
Në këtë kuadër, Lukashenko e zhvendosi vëmendjen te qeveria e Romës. Ai i bëri thirrje Macronit që të mos e zhvendoste udhëheqjen e dialogut te Meloni, duke argumentuar se “Në Itali ka një grua si kryeministre. A doni vërtet t’ia lini këtë barrë një gruaje?”, u shpreh lideri bjellorus para Macron-it. Kjo mënyrë formulimi u vendos në qendër të diskutimeve për shkak të tonit dhe qasjes së tij, teksa lidhej drejtpërdrejt me rolin e mundshëm ndërmjetësues.
Dialogi për paqen në Ukrainë: Lukashenko kërkon që Macron ta udhëheqë procesin
Presidenti bjellorus e lidhi diskutimin edhe me idenë e ndërmjetësimit mes Europës dhe Rusisë. Në reagim ndaj deklarimeve të tij, pati vlerësime se Lukashenko po e përjashtonte Melonin nga një rol i mundshëm në ndërmjetësim. Në logjikën e tij, procesi i dialogut duhet të udhëhiqet nga një figurë që, sipas tij, ka peshën dhe ndikimin e nevojshëm brenda Europës, ndërsa i kundërvihej idesë që kjo përgjegjësi t’i takojë qeverisë italiane.
Ndërkohë, në skenën ndërkombëtare vijon të ketë zhvillime të shumta që lidhen me luftën në Ukrainë dhe reagimet e vendeve europiane. Ka pasur njoftime për përshkallëzim të mundshëm dhe paralajmërime nga institucionet e Kievit për sulme të reja. Në të njëjtën kohë, Kremlini ka vijuar të kundërshtojë idenë e ndërmjetësimit nga ana e Europës, duke argumentuar se kontinenti po qëndron pranë Kievit. Këto deklarime, së bashku me thirrjet e Lukashenkos, e mbajnë çështjen e dialogut dhe rolit të ndërmjetësuesve në qendër të vëmendjes.
Por, brenda këtij konteksti, mesazhi kryesor i Lukashenkos ndaj Macronit mbetet i qartë: ai kërkon që presidenti francez të marrë udhëheqjen e dialogut të paqes. Thirrja lidhet ngushtë me telefonatën e 24 majit dhe me argumentet që Lukashenko i solli në Astana, ku përmendi edhe emra si Keir Starmer dhe Friedrich Merz. Përtej diskutimeve që mund të nxisë, deklarata e tij për rolin e figurave politike brenda Europës, dhe kundërshtimi ndaj ideve për përfshirjen e Giorgia Melonit, kanë shënuar një tjetër tension retorik në një periudhë ku proceset për paqen dhe negociatat vazhdojnë të jenë temë e ndjeshme.
Botuar fillimisht në Bota Sot
