Belgjika ka realizuar një përmbysje të jashtëzakonshme ndaj Senegalit në Kupën e Botës, duke fituar 3:2 pas vazhdimeve. Edhe pse deri në minutën e 85-të ishte në disavantazh 0:2, skuadra arriti të ndryshojë rrjedhën e ndeshjes dhe të vendosë përballjen në fazat shtesë, në një duel që u kthye në histori për t’u kujtuar.
Pas fishkëllimës së fundit, Romelu Lukaku u shfaq i emocionuar dhe i gatshëm për të folur para kamerave të RTBF për mënyrën se si ekipi arriti të kthehej në lojë. Sulmuesi theksoi intensitetin e ndeshjes dhe vlerësoi qasjen e Belgjikës, duke e lidhur rikthimin me guximin që tregoi skuadra në çastet kur gjithçka dukej e vështirë.
“Ishte intensive”, tha Lukaku për RTBF. Ai shtoi se ekipi arriti të shfaqte guximin e kërkuar dhe se ishte pikërisht ky karakter që i çoi drejt përmbysjes. Lukaku u ndal te momentet kur ndeshja dukej se kishte një drejtim tjetër, ndërsa Belgjika arriti të mbajë gjallë shpresën dhe të reagojë edhe kur rezultati fliste kundër.
Romelu Lukaku shpjegon momentin vendimtar të rikthimit
Në rrëfimin e tij, Lukaku foli edhe për momentin vendimtar të kthesës dhe për rolin që pati në rikthim. Një nga elementet kyçe ishte fakti se ai arriti të shënonte golin e barazimit, një gol që i dha ekipit sinjalin se gjithçka ishte ende e mundur. Sipas asaj që ai përshkroi, përgjigjja e shpejtë dhe ndikimi i drejtpërdrejtë në rezultatin përfundimtar u bënë vendimtare për ecurinë e Belgjikës deri në fund të ndeshjes.
Gjatë analizës së situatës, Lukaku solli edhe një ndjesi personale që e lidhi emocionin e tij me familjen. Ai tha se në atë moment e ndjente se ishte babai i tij që e ndihmonte nga lart. Për të, simbolika nuk ishte thjesht një fjalë, por një reagim i momentit: Lukaku tregoi drejt qiellit me njëfarë emocioni, duke e bërë të qartë se ndjesitë personale kishin peshë edhe në një ndeshje kaq të madhe.
Babi i Lukakut është Roger Lukaku, ish-futbollist profesionist, i cili ndërroi jetë vitin e kaluar në moshën 58-vjeçare. Kjo histori familjare u reflektua në mënyrën se si sulmuesi e komentoi rikthimin, duke e kombinuar analizën sportive me një pjesë më të brendshme të përjetimit të tij.
Në vijim, Lukaku trajtoi edhe çështjen e penalltisë vendimtare. Ai u tha se e gjithë Belgjika priste që ai të gjuante penalltinë, por njeriu me 92 gola ndërkombëtarë për “Djajtë e Kuq” vendosi t’ia linte ekzekutimin Yourit Tielemans-it. Lukaku shpjegoi arsyen e këtij vendimi, duke theksuar se megjithëse e kishte dëshirën për të marrë përgjegjësinë, mendërisht nuk ndihej ende gati për momente kaq të vështira dhe vendimtare. Sipas tij, në atë moment ai preferoi t’ia la Yourit, ndërsa mesazhi kryesor që përcolli ishte se ekipi vjen i pari.
Pas kësaj, përmbysja ndaj Senegalit u vulos si një nga ato ndeshje ku gjithçka ndryshon në pak çaste: nga disavantazhi i thellë deri te fitorja 3:2 pas vazhdimeve. Romelu Lukaku mbeti figura që lidhi rikthimin me guximin, golin që barazoi shifrat dhe një vendim që e vendosi ekipin përpara, ndërsa emocionet personale u shfaqën po aq qartë sa edhe analiza sportive.
Botuar fillimisht në Telegrafi