Libri i autores Hyre Tejeci Murati, i titulluar “ZËRI QË KURRË NUK U SHUA”, vjen si një përpjekje letrare që synon të mbajë të gjallë një figurë të rëndësishme. Në qendër të këtij botimi qëndron kontributi kushtuar Prof. Fetah Bahtirit, një emër që lidhet me një zë intelektual e kulturor, i cili, sipas trajtimit në libër, nuk rresht së jehuari në kujtesën e lexuesit.
Vetë përmbajtja e librit e lidh dimensionin letrar me një veprimtari më të gjerë, duke e vendosur figurën e Prof. Fetah Bahtirit si pikë referimi. Kjo është arsyeja pse botimi përshkruhet si kontribut i rëndësishëm në letërsinë shqiptare: ai jo vetëm që sjell një trajtesë, por edhe e mban të lidhur autorësinë me idenë e vazhdimësisë kulturore. Në këtë mënyrë, “ZËRI QË KURRË NUK U SHUA” e vendos lexuesin përballë një kujtese që shkon përtej faqeve dhe kërkon të ruajë vlerat e saj.
Teksti organizohet duke u nisur nga ideja se disa figura dhe mesazhe nuk “fikën” me kalimin e kohës, por shndërrohen në trashëgimi. Përmes një qasjeje që e mban të qartë synimin e vet, libri i Hyre Tejeci Muratit i jep rëndësi asaj që identifikohet si zë i qëndrueshëm, zë që lidhet me punën, me dijen dhe me atë çfarë mbetet pas një jete të dedikuar. Kjo qasje e bën botimin të lexohet si një narrativë që flet për njerëz dhe për ndikim, duke i dhënë figurës së Prof. Fetah Bahtirit një hapësirë të merituar.
Një pjesë e rëndësishme e mënyrës se si libri e përçon mesazhin është edhe gjuha e përdorur, e cila i shërben për të ruajtur tonin reflektues. “ZËRI QË KURRË NUK U SHUA” e trajton idenë e zërit si diçka që jeton: nuk kufizohet te një çast i vetëm, as te një periudhë e caktuar, por vazhdon të mbështetet në vlera që lexohen, diskutohen dhe ripërtërihen. Kjo e kthen lexuesin në vëmendje të figurës që po nderohet, duke e lidhur emrin e Prof. Fetah Bahtirit me një ritëm të qëndrueshëm kujtese.
Zëri i Prof. Fetah Bahtirit vazhdon: “ZËRI QË KURRË NUK U SHUA”
Libri, siç e tregon edhe vetë titulli, ngre theks mbi idenë se ka mesazhe që nuk zbehen. Për Hyre Tejeci Muratin, rrugëtimi është i qartë: ta shndërrojë kujtimin në diçka të prekshme për publikun, duke e bërë Prof. Fetah Bahtirin objekt të një përkushtimi letrar. Kjo përkushtim i jep botimit një peshë të veçantë, sepse lidhet me një figurë që në narrativën e librit paraqitet si pjesë e një kontributi më të madh.
Në këtë kontekst, lexuesi ndesh jo vetëm një titull, por një ide të plotë të mbrojtjes së kujtesës. Botimi përshkruhet si një kontribut i rëndësishëm në letërsinë shqiptare pikërisht për atë arsye që nuk mjaftohet me përmendjen e emrit, por ndërton një punë që e vendos figurën në qendër të një rrëfimi. Kësisoj, “ZËRI QË KURRË NUK U SHUA” e lexon të kaluarën si bazë për të ardhmen: një mënyrë për të mbajtur të gjallë atë që ka kuptim dhe që vazhdon të ketë rezonancë.
Si përfundim, libri i Hyre Tejeci Muratit “ZËRI QË KURRË NUK U SHUA” i kushtohet Prof. Fetah Bahtirit dhe prezantohet si një vlerë shtesë për letërsinë shqiptare. Në të, zëri i figurës nderuese nuk trajtohet si një element i rastësishëm, por si një temë që përcjell qëndrueshmëri, kujtesë dhe ndikim. Përmes këtij botimi, lexuesi ftohet të njohë e të kuptojë më thellë se pse disa emra mbeten përtej kohës—pikërisht ashtu siç nënkupton titulli i librit.
Botuar fillimisht në Bota Sot