Në Schöftland të Zvicrës u mbajt Kuvendi i tretë i Shoqatës “Nisma e Deçanit”, një takim pune ku u diskutua puna e kryer gjatë vitit të kaluar dhe u vendosën hapat për të ardhmen. Mbrëmja e 26 shtatorit 2026 solli bashkë anëtarë, drejtues dhe miq të shoqatës, që u mblodhën për të parë më gjerë rrugëtimin, përgjegjësitë e marra dhe drejtimin e një veprimtarie që, ndonëse organizohet në Zvicër, prej kohësh ka kaluar kufijtë e saj.
Hapjen e punimeve e bëri kryetari i Shoqatës, S. Tahiraj, i cili përshëndeti anëtarët e Kryesisë, anëtarësinë dhe mysafirët. Një përshëndetje të veçantë ai ia drejtoi Koordinatorit të Lëvizjes së Deçanit nga Kosova, Vesel Lekaj, prania e të cilit, siç u theksua, i dha Kuvendit dimensionin e drejtpërdrejtë të lidhjes së drejtpërdrejtë me veprimtarinë në atdhe.
Që në fillim u krijua fryma e një kuvendi të rregullt pune. Hamdi Rrustemaj dhe Martin Krasniqi morën përgjegjësinë e numërimit të votave, ndërsa Gani Nikqi u ngarkua me mbajtjen e procesverbalit. Dokumentacioni i Kuvendit pararendës dhe rendi i punës u miratuan pa vërejtje, duke i hapur rrugën pjesës kryesore: prezantimit të bilancit të një viti veprimtarie.
Raporti i paraqitur nga S. Tahiraj solli para Kuvendit një pamje të qartë të punës së kryer. Gjatë vitit 2025, Kryesia ishte mbledhur gjashtë herë, ndërsa një pjesë e konsiderueshme e angazhimit u përqendrua te krijimi dhe mbajtja e lidhjeve mes mërgatës dhe veprimtarisë në Kosovë. Në këtë kuadër, u theksua edhe mbështetja financiare për tri zyrat e Lëvizjes së Deçanit në Prishtinë, Mitrovicë dhe Gjakovë.
Nisma, kultura dhe liria individuale: si u diskutua puna dhe rruga përpara
Përveç mbështetjes konkrete financiare, u përmendën edhe takimet e zhvilluara me bashkatdhetarë, mërgimtarë dhe donatorë, si individualisht ashtu edhe në tubime të përbashkëta. Në listën e aktiviteteve u përmend edhe takimi në Stans. Veprimtaria nuk u kufizua vetëm në Zvicër: gjatë periudhës së pushimeve, pjesëtarë të Shoqatës zhvilluan takime edhe në Kosovë, ku prezantuan qëllimet dhe punën e saj. Një rol të rëndësishëm në komunikim patën edhe paraqitjet në mediat e shkruara përmes reagimeve lidhur me çështje që i takojnë fushëveprimit të shoqatës, duke krijuar hapësirë shtesë informimi për publikun.
Nga diskutimet doli edhe drejtimi për periudhën e ardhshme: zgjerimi i anëtarësisë, shtimi i aktiviteteve dhe forcimi i rrjetit të njerëzve që e mbështesin veprimtarinë financiarisht dhe organizativisht. Pas kësaj, pasqyra financiare u prezantua nga arkëtari Gjegj Shtufi, i cili paraqiti në mënyrë të detajuar të hyrat, shpenzimet dhe burimet financiare. Kontrolli i mëvonshëm i arkës dhe administratës, sipas procesit të përshkruar, konstatoi se menaxhimi ishte i rregullt, korrekt dhe transparent, si dhe se veprimtaria administrative ishte në përputhje me Statutin e Shoqatës.
Në një pjesë të rëndësishme të mbrëmjes, fjalën e mori Koordinatori i Lëvizjes së Deçanit nga Kosova, Vesel Lekaj. Duke rikthyer vështrimin në tre vjetët e veprimtarisë, ai foli për një rrugëtim jo gjithmonë të lehtë dhe ritheksoi një parim që, sipas tij, ka qenë i pranishëm që në deklarimin e parë të Lëvizjes: nisma nuk është krijuar që t’u tregojë njerëzve se cilës fe duhet t’i përkasin. Liria e individit për të zgjedhur bindjen dhe orientimin e vet fetar, u tha se duhet të mbetet e pacenuar, ndërsa shqetësimi drejtohet ndaj ekstremizmit dhe përdorimit politik të fesë, jo ndaj qytetarit për shkak të besimit të tij.
Në këtë frymë, Lekaj shprehu edhe respekt për besimtarët që distancohen nga ekstremizmi dhe radikalizimi. U theksua se një dallim i tillë lidhet drejtpërdrejt me profilin që Shoqata kërkon të ndërtojë: ruajtjen dhe afirmimin e kulturës, identitetit dhe trashëgimisë kombëtare shqiptare pa e shndërruar përkatësinë fetare në kriter përkatësie kombëtare. Diskutimet e Kuvendit e vendosën theksin te kultura kombëtare, te liria individuale dhe te kundërshtimi i ekstremizmit, duke mos e identifikuar besimtarin me ideologjitë politike që mund të veprojnë në emër të fesë.
Fjala e Vesel Lekajt solli edhe një dimension tjetër: marrëdhënien ndërmjet organizatave, grupeve dhe individëve që veprojnë në fusha të ngjashme. Ekzistenca e shoqatave apo nismave të tjera me synime të përafërta, u tha, nuk e dobëson Lëvizjen e Deçanit, përkundrazi secila mund të japë kontributin e vet në mënyrën dhe hapësirën ku vepron. Në themel qëndron parimi se atdheu është i të gjithëve dhe askush nuk mund ta monopolizojë kujdesin për të. Mund të ketë organizime, metoda dhe mendime të ndryshme, por ato nuk kanë pse të shndërrohen në rivalitet që zhvlerëson punën e tjetrit—atdheut mund t’i shërbehet në forma të ndryshme, për sa kohë veprimi nuk e dëmton atë dhe nuk e mohon kontributin e të tjerëve.
Botuar fillimisht në Bota Sot