Gjykata Kushtetuese ka vendosur në favor të Qeverisë së Kosovës lidhur me bartjen e pronës publike për ndërtimin e një Qendre Rezidenciale në Graçanicë. Vendimi vjen në kuadër të një rasti për transferimin e tokës, ku në qendër ishte interesi publik dhe përputhshmëria me ligjin, si dhe çështja e ndikimit tek interesat komunale të Komunës së Graçanicës.
Sipas aktvendimit, Gjykata e ka vlerësuar se procedura dhe vendimi i Qeverisë janë në përputhje me kornizën ligjore të Republikës së Kosovës. Gjykata ka theksuar se në raste të bartjes së pronësisë së pronës publike, ligji i jep përparësi interesit publik, duke kërkuar që prona të administrohet sipas kritereve të ligjshmërisë dhe transparencës.
Komuna e Graçanicës ishte ankuar, duke pretenduar se bartja e pronës prek interesat komunale. Megjithatë, gjatë shqyrtimit të rastit, Gjykata ka sqaruar se në seancën dëgjimore asnjëra nga palët nuk e ka kontestuar ekzistencën e interesit publik për ndërtimin e Qendrës Rezidenciale. Kjo ka qenë një pikë kyçe në arsyetimin e trupit gjykues, pasi u pranua se projekti ka bazë të qartë në interesin e përgjithshëm.
Interesi publik dhe 99 vjet shfrytëzim për qendrën rezidenciale
Për këtë parcelë, projekti parashikon ndërtimin e Qendrës Rezidenciale nga Shoqata “Jetimat e Ballkanit”. Një nga elementët kryesorë të marrëveshjes është se Qeveria do t’ia japë tokën për shfrytëzim për 99 vjet. Në këtë mënyrë, objekti i planifikuar synon të krijojë një hapësirë të dedikuar për nevoja specifike sociale, duke u lidhur direkt me kategoritë e personave që do të përfitojnë nga shërbimet e qendrës.
Gjykata ka konstatuar gjithashtu se projektet e mëhershme të përmendura nga Komuna e Graçanicës për atë parcelë nuk ishin realizuar. Në proces është përmendur edhe një kompani e interesuar për ndërtimin e një parku diellor, e cila më pas është tërhequr nga projekti. Ky kontekst shërben si bazë për të kuptuar se parcelat dhe planifikimet e propozuara më parë nuk kanë marrë jetë konkrete, ndërsa iniciativa për qendrën rezidenciale ka vazhduar drejt realizimit.
Në arsyetimin e saj, Qeveria ka deklaruar se ndërtimi i qendrës materializon obligimet ndërkombëtare të Kosovës që dalin nga Konventa Evropiane për të Drejtat e Njeriut, Konventa për të Drejtat e Fëmijës dhe Konventa për të Drejtat e Personave me Aftësi të Kufizuara. Në këtë logjikë, qendra nuk shihet thjesht si një projekt ndërtimor, por si një masë që lidhet me mbrojtjen sociale dhe respektimin e të drejtave të grupeve vulnerabël.
Gjykata ka ritheksuar edhe parimin e autonomisë lokale. Sipas saj, autonomia lokale, megjithëse është e garantuar me Kushtetutë, nuk është absolute dhe duhet të ushtrohet në përputhje me Kushtetutën dhe ligjet në fuqi. Me këtë, trupi gjykues ka vendosur që vendimi i Qeverisë të vlerësohet brenda kompetencave ligjore dhe jo si cenim i pakthyeshëm i rolit të komunës.
Në përfundim, Kushtetuesja ka konstatuar se vendimi i Qeverisë është nxjerrë brenda kompetencave ligjore dhe nuk cenon autonominë lokale të komunës. Projekti për ndërtimin e Qendrës Rezidenciale për persona me autizëm, sindromën Down, aftësi të kufizuara, persona të rritur dhe të moshës së shtyrë është vlerësuar se i shërben interesit publik dhe kontribuon në mbrojtjen sociale, duke u lidhur drejtpërdrejt me realizimin e të drejtave dhe mbështetjes për këto kategori.
Botuar fillimisht në Koha.net
