Mallorca po e luan ndeshjen e fundit në La Liga me një objektiv të qartë: duhet fitore dhe, njëkohësisht, duhet të shpresojë që rezultatet në ndeshjet e tjera të shkojnë në favor të saj për të shmangur rënien nga elita spanjolle. Skenari i mbijetesës për skuadrën është i kushtëzuar dhe kërkon disa rezultate që të ndodhin njëkohësisht.
Për të qëndruar në La Liga, Mallorca ka nevojë që Elche dhe Osasuna të humbin, ndërsa duhet edhe një pikë nga Levante. Në të kundërt, mbijetesa del praktikisht jashtë realitetit për ekipin, pavarësisht se Vedat Muriqi është në garë për çmimin e golashënuesit më të mirë. Është një situatë e rrallë: një sulmues po prodhon shifra të larta, por ekipi po i afrohet rrezikut të rënies.
Vedat Muriqi ka shënuar 22 gola këtë sezon në La Liga. Ai ndodhet vetëm dy gola pas Kylian Mbappes në garën për të fituar titullin e golashënuesit më të mirë të kampionatit. Megjithatë, kontributi i tij pritet të mos mjaftojë për të përmbushur synimin e Mallorcas, sepse gjendja e ekipit në tabelë dhe pritshmëritë nga rezultatet e tjera e bëjnë mbijetesën jashtëzakonisht të vështirë.
Kur golat e një sulmuesi nuk mjaftojnë: 20+ gola dhe rënie nga elita
Rasti që po ndjek Mallorca me Muriqin nuk është i vetëm në historinë e futbollit. Në fakt, i njëjti paradoks është parë edhe më parë: klubet që kanë një sulmues që shënon më shumë se 20 gola në një sezon, pavarësisht kësaj përfundojnë duke rënë nga kategoria. Këto janë raste që tregojnë se prodhimi individual, edhe kur është i jashtëzakonshëm, nuk e garanton domosdoshmërisht mbijetesën.
Sipas raportimeve të gazetarit Pedro Martin, tre klube janë përmendur si shembuj të tillë: Sporting Gijon, Rayo Vallecano dhe Atletico Madrid. Qasja e përbashkët mes tyre është e njëjtë: një golashënues me shifra të larta në kampionat, por në fund skuadra nuk ia del të qëndrojë në elitë. Analiza e këtyre rasteve nxjerr në pah se, përtej golave të sulmuesit kryesor, ekipi mund të ketë mangësi të tjera në fazat vendimtare të sezonit, te bashkëlojtarët para portës, si dhe në pikët që grumbullohen në total.
Në sezonin 1975/76, Sporting Gijon kaloi një edicion ndër më të vështirët në historinë e vet. Sulmuesi Enrique Castro, i njohur si “Quini”, shënoi 21 gola. Por pavarësisht golave të tij, ekipi ra nga elita spanjolle me vetëm 24 pikë. Në këtë mënyrë, shifrat personale nuk e shpëtuan skuadrën nga rënia, duke e vendosur në qendër të vëmendjes pikën kyçe: golat e një futbollisti nuk zëvendësojnë tërësinë e performancës së ekipit në kampionat.
Një histori tjetër lidhet me Rayo Vallecanon. Afati kalimtar i verës së vitit 1979 u shoqërua me një transferim të rëndësishëm, Fernando Morenën, i cili vjen nga Uruguai. Ai pati një vit të jashtëzakonshëm në La Liga, duke shënuar 21 gola. Edhe pse bilanci i tij i golave ishte mbresëlënës, ky sukses individual nuk mjaftoi për të mbetur në elitë dhe Rayo Vallecano sërish përfundoi jashtë kategorisë së parë.
Po ashtu, përvoja e Jimmy Floyd Hasselbaink është një rast i veçantë tek Atletico Madrid. Sulmuesi holandez mbërriti në Madrid dhe u përshtat menjëherë në sistemin e skuadrës. Në periudhën nga 22 gushti 1999, gjatë 34 paraqitjeve të tij në ligë, ai shënoi 24 gola. Në atë sezon, ai u rendit i dyti në listën e golashënuesve më të mirë, duke mbetur pas Salvador Ballesta-s së Racing Santander, i cili realizoi 27 gola.
Pavarësisht kësaj forme të lartë personale, Atletico Madrid ra në Kategorinë e Dytë. Në këtë rast, problemi nuk u lidh vetëm me shifrat e sulmuesit, por edhe me vështirësitë jashtë fushës: çështjet ligjore të klubit dhe ndryshimet e shpeshta të trajnerëve në fund të sezonit ndikuan në rrjedhën e ekipit dhe në përfundimin e kampionatit. Kështu, edhe kur një golashënues arrin të shënojë rreth e mbi 20 gola, faktorë të tjerë mund të rezultojnë vendimtarë.
Tani, Mallorca pritet të bëhet skuadra e katërt në historinë e La Ligas që bie nga kategoria me një lojtar që shënon më shumë se 20 gola në një edicion. Sipas shifrave të publikuara, Muriqi ka 22 gola, duke përfaqësuar rreth 50% të totalit të ekipit. Këto të dhëna e tregojnë ndikimin e tij në rezultate, por në të njëjtën kohë nënkuptojnë mungesën e një kontributi të mjaftueshëm nga bashkëlojtarët në zonën e rrezikshme, aty ku ekipet e mbijetesës zakonisht i sigurojnë golat edhe në momentet kur sulmuesi kryesor nuk mjafton. Në këtë kontekst, skuadra ka nevojë për një kombinim rrethanash të pamundura për t’u arritur pa suksesin e ndeshjes së fundit dhe pa rezultatet që do të vijnë nga ndeshjet e tjera.
Botuar fillimisht në Koha.net