Nëse kryeministri britanik Keir Starmer vendos të japë dorëheqjen, pyetja që del menjëherë në skenë është e qartë: në ç’moment do të marrë detyrën pasardhësi i tij në krye të qeverisë? Në Partinë Laburiste po forcohet gjithnjë e më shumë bindja se, në një situatë të tillë, mund të ketë një “kurorëzim” të brendshëm, që do të nënkuptonte një proces të përqendruar dhe pa shumë kandidatë.
Ideja e “kurorëzimit” lidhet me mënyrën se si po shihet e ardhmja politike brenda radhëve të Laburistëve. Sipas zhvillimeve dhe diskutimeve që po qarkullojnë, në parti po kuptohet se mund të mos lindë nevoja për një garë të gjerë. Në këtë skenar, Andy Burnham del si emri që shihet si kandidati kryesor dhe, në rastin më të mundshëm, si kandidati i vetëm që do të përfaqësonte partinë për të marrë rolin pas Starmer.
Në këtë kontekst, çështja e parë praktike është koha. Ndryshimi i udhëheqjes në një qeveri nuk ndodh brenda natës, sepse kërkon rregullime institucionale dhe vendime procedurale. Megjithatë, kur Partia Laburiste flet për një “kurorëzim”, mesazhi është se procesi mund të jetë i shpejtë dhe i koordinuar. Kjo i vë në qendër vëmendjen afatet: sa shpejt mund të formalizohet largimi i kryeministrit dhe sa shpejt mund të fillojë mandati i kryeministrit të ri.
Bindja brenda Partisë Laburiste se mund të mbetet vetëm një emër në garë lidhet me dinamiken e brendshme politike. Kur thuhet se Andy Burnham mund të “mbetej kandidati i vetëm”, theksi bie te mungesa e një figure tjetër që do të sfidonte atë në garat brenda partisë. Kjo, nga ana e tyre, do ta ulte intensitetin e diskutimeve dhe do të shkurtonte kohën e nevojshme për vendimmarrje.
“Kurorëzim” brenda Laburistëve: si lidhet me momentin e nisjes së mandatit
Por edhe nëse procesi brenda partisë shkon drejt një emërimi të vetëm, vendosja përfundimtare e pasardhësit në krye të qeverisë varet nga rregullat dhe hapat institucionalë. Për këtë arsye, edhe diskutimi publik për “kur mund ta nisë mandatin kryeministri i ri” mbetet i lidhur ngushtë me skenarin e dorëheqjes së Keir Starmer. Në momentin kur ai do të marrë vendimin për të lënë detyrën, nis automatikisht një seri procedurash që përcaktojnë se kush do të mbajë postin dhe në çfarë kohe.
Në skenarin që po përmendet, Partia Laburiste e sheh mundësinë e një kandidature të konsoliduar te Andy Burnham. Kjo do të nënkuptonte që, në vend të një gare të hapur me disa emra, të ketë një “kurorëzim” ku partia avancojë një kandidaturë të vetme. Kështu, koha deri te nisja e mandatit do të varet nga shpejtësia e koordinimit politik dhe nga formalizimet që ndiqen përpara se emri i ri të marrë detyrën.
Ndërkohë, edhe pse nuk janë dhënë data konkrete në materialin që sjell këtë skenar, thelbi i pyetjes mbetet aktual: kur kryeministri i dorëhiqet detyrën, çasti i pasardhësit bëhet menjëherë temë kryesore në debatet politike. Për Laburistët, ideja e “kurorëzimit” shihet si mënyra për ta bërë tranzicionin më të thjeshtë, ndërsa Andy Burnham paraqitet si figura që mund të marrë kandidaturën e vetme. Në fund, mandati i kryeministrit të ri do të nisë në varësi të hapave që ndiqen pas vendimit të Keir Starmer.
Botuar fillimisht në Albeu
