Ka raste kur një javë e lodhshme pune i lë çiftet me energji të pakta, dhe shpesh secili kërkon të mbushë bateritë në mënyrën e vet. Për disa burra, ideja për të dalë me miqtë e afërt duket se zbehet me kalimin e kohës, derisa mbështetja emocionale fillon të kërkohet kryesisht te partnerja. Në këtë mënyrë, ajo që dikur ishte një rrjet shoqëror i gjerë, shndërrohet në një mbështetje të ngushtë dhe më të varur.
Me kalimin e viteve, shumë burra humbasin miqësitë e afërta. Kjo mund të ndodhë për arsye të ndryshme, por rezultati shpesh është i njëjtë: marrëdhëniet që më parë ofronin shoqëri, qetësi dhe një ndjenjë afërsie, zëvendësohen nga një pritshmëri më e madhe ndaj partneres. Ndërkohë që partnerja mund të jetë gjithmonë aty për të dëgjuar, “mbi të gjitha” ajo bëhet edhe vendi ku shkon nevoja për përkrahje, bisedë dhe ngushëllim.
Kur një burrë i kthen më pak vëmendje miqve të tij, partnerja përballet me një rol më të ngarkuar. Ajo nuk është thjesht personi me të cilin ndahet dita e zakonshme, por kthehet në qendrën kryesore të mbështetjes emocionale. Për shumë çifte, kjo duket fillimisht si diçka pozitive, sepse krijon ndjesinë e lidhjes dhe afërsisë. Megjithatë, me kohën, kjo “zhvendosje” mund të sjellë pasoja të ndjeshme në martesë dhe në marrëdhënien në çift.
Një skenar tipik mund të duket i thjeshtë: një fundjave apo një mbrëmje e lirë, ku njëra palë ka planin e vet—për shembull, të dalë me shoqet, të shijojë pak qetësi dhe të zhvillojë një bisedë të lehtë. Ndërkohë, burri mund të ndihet më pak i lidhur me miqtë e tij dhe priret të kërkojë më shumë ndërveprim pikërisht me partneren. Në këtë pikë, ajo që dikur ishte një ndarje natyrale e kohës mes grupeve shoqërore, bëhet një kërkesë më e madhe për vëmendje dhe përkujtim emocional.
Mungesa e miqve të afërt te burrat po rritet—dhe po ndikon në lidhje
Kur partnerët nuk kanë më një rrjet të mirë shoqëror—sidomos te burrat—kërkesa për afërsi dhe mbështetje brenda marrëdhënies rritet. Kjo e bën më të vështirë që burri të përballojë stresin jashtë shtëpisë ose të gjejë qetësim në forma të tjera. Si pasojë, bisedat e zakonshme në çift kthehen në “hapësirën kryesore” ku rregullohen edhe ndjenjat, shqetësimet dhe nevojat që dikur ndaheshin me njerëz të tjerë.
Për çiftet, efekti shpesh shfaqet si tension i padukshëm: partnerja ndjen presion, sepse roli i saj nuk kufizohet më vetëm te bashkëjetesa apo te shoqëria, por bëhet edhe funksion emocional i vazhdueshëm. Burri, nga ana tjetër, mund të mos e kuptojë plotësisht se po i mbështetet më shumë marrëdhënies, sesa duhet, për të mbajtur ekuilibrin psikologjik. Në fund, çdo mospërputhje e vogël mund të zmadhohet, sepse mungesa e “daljes jashtë” e lë çështjen brenda.
Ndërkohë, miqtë e afërt kanë një vlerë që nuk zëvendësohet lehtë: ata ofrojnë perspektivë, ndajnë eksperienca të ngjashme, krijojnë hapësirë për humor dhe biseda të çliruara, dhe mbi të gjitha sjellin ndjenjën se dikush tjetër është aty. Kur këto marrëdhënie dobësohen, partnerja e merr përsipër më shpesh atë rol. Kjo mund të çojë në një dinamike ku njëra palë kërkon qartësi dhe afërsi më shpesh, ndërsa tjetra lodhet nga përgjegjësia emocionale e vazhdueshme.
Nëse po përgatisni një fundjavë ku një pjesë e kohës do të shpenzohet me të tjerët—me shoqet apo me miqtë—është e rëndësishme të kuptohet se ky zakon nuk është thjesht “dalje”. Është edhe mënyrë për të mbajtur balancën brenda marrëdhënies. Kur burrat humbasin miqësitë e afërta dhe mbështetjen emocionale e kërkojnë pothuajse tërësisht te partnerja, ndjesia e afërsisë rritet, por po ashtu rriten edhe rreziqet për tension. Kjo është arsyeja pse mungesa e miqve të afërt te burrat po u bie gjithnjë e më shumë në qendër dhe po lidhet me pasoja të ndjeshme për martesën dhe lidhjet.
Botuar fillimisht në Albeu