Pak më shumë se një vit pas nisjes së punës së tij si CEO i Nissan, Ivan Espinosa ka bërë të ditur se kompania ka hyrë në një periudhë ndryshimesh të thella, të cilat lidhen drejtpërdrejt me uljen e kostove. Gjatë kësaj kohe, drejtuesi i prodhuesit japonez të veturave ka pranuar se qasja e re e vendosur nga menaxhmenti ka qenë e shtrenjtë, por, sipas planit të kompanisë, synon të krijojë bazën për stabilizim dhe përfitueshmëri në afat të mesëm.
Espinosa ka theksuar se një program masiv për reduktimin e shpenzimeve është në zhvillim e sipër. Ky plan nuk është thjesht rishikim i disa shifrave në nivel administrativ; ai përfshin masa të drejtpërdrejta në strukturën e punës dhe në kapacitetet prodhuese të Nissan-it. Qëllimi i deklaruar është të ulen kostot në mënyrë të ndjeshme, duke ndryshuar modelin aktual të funksionimit të kompanisë.
Sipas informacionit të raportuar, programi për uljen e kostove parashikon eliminimin e rreth 20,000 vendeve të punës. Kjo do të ndikojë te punonjësit në nivele të ndryshme dhe kërkon menaxhim të kujdesshëm të tranzicionit, duke qenë se shkurtimet lidhen me riorganizimin e përgjithshëm të operimeve. Në të njëjtën linjë, Nissan parashikon mbylljen e shtatë fabrikave dhe dy stacionimeve (dy st…)—masa këto që lidhen me uljen e kapaciteteve dhe me ristrukturimin e zinxhirit të prodhimit.
Këto ndryshime vijnë në një moment kur Nissan ka nevojë të përballet me presione të brendshme dhe sfida të tregut. Përmes masave të tilla, kompania synon të shkurtojë shpenzimet operative dhe të përmirësojë efikasitetin, duke e vendosur fokusin te bizneset që mund të sjellin kthim më të shpejtë investimi. Vendimet e shtrira në kohë, siç janë mbylljet e fabrikave dhe shkurtimet e fuqisë punëtore, tregojnë se ndryshimi nuk është i pjesshëm, por i modelit.
Plani i Nissan-it synon ulje të kostove përmes shkurtimeve të vendeve të punës dhe mbylljeve të prodhimit
Ivan Espinosa, në rolin e tij si CEO, ka pranuar qasjen e cila, sipas logjikës së kompanisë, “u kushtoi shtrenjtë”. Kjo pranim nënkupton se implementimi i programit të ristrukturimit vjen me kosto konkrete—qoftë në aspektin e proceseve të brendshme, kostove të tranzicionit, apo efekteve të menjëhershme financiare—për të arritur më pas në një gjendje më të qëndrueshme. Përveç kësaj, drejtuesi i Nissan-it ka bërë të qartë se ndryshimet janë pjesë e një strategjie më të gjerë që lidhet me kontrollin e shpenzimeve dhe rikthimin e kompanisë në një trajektore më të favorshme.
Pas më shumë se një viti pune, CEO i Nissan-it ka kryer ndryshime rrënjësore në prodhuesin japonez të veturave. Përfshirja e masave të tilla tregon se kompania po adreson çështje strukturore, duke e trajtuar uljen e kostove si prioritet kryesor. Për më tepër, mbyllja e shtatë fabrikave dhe reduktimi i kapaciteteve përmes mbylljes së dy stacionimeve pasqyrojnë një riorganizim të plotë të mënyrës se si Nissan prodhon dhe shpërndan produktet e tij.
Në këtë kuadër, eliminimi i rreth 20,000 vendeve të punës është një nga elementët më të ndjeshëm të programit. Kjo masë, edhe kur synon efektivitet financiar, ka pasoja të drejtpërdrejta për punonjësit dhe për komunitetet ku ndodhen aktivitetet prodhuese. Ndërkohë, planifikimi i mbylljeve të objekteve industriale i jep peshë të madhe objektivit kryesor: ulja e shpenzimeve totale dhe krijimi i një strukture që të jetë më e përshtatshme për realitetet aktuale të tregut.
Me nisjen e ndryshimeve rreth një vit e pak pasi Espinosa mori detyrën si CEO, Nissan duket se po kalon një fazë ristrukturimi me masa të gjera. Pranimi i faktit që qasja e ndërmarrë ka qenë e shtrenjtë tregon se kompania e ka konsideruar të domosdoshme të paguajë koston e tranzicionit për të mundësuar reduktime më të mëdha në afat të planifikuar. Me eliminimin e rreth 20,000 vendeve të punës, mbylljen e shtatë fabrikave dhe dy stacionimeve, programi i uljes së kostove ka një shtrirje të qartë dhe të matshme—duke e bërë atë pjesë qendrore të strategjisë së re të Nissan-it.
Botuar fillimisht në Albeu