Avokati i njohur Arianit Koci ka reaguar lidhur me pretendimet për rrezikshmëri që lidhen me fenë islame dhe objektet e kultit. Në një deklarim të tij, Koci ka theksuar se as xhamia dhe as feja islame, në vetvete, nuk përbëjnë rrezik.
Gjatë argumentimit, Koci i është referuar dosjes së publikuar të aktakuzës së Fatmir Shehollit. Sipas këtij dokumentacioni, në aktakuzë flitet për një plan që kishte si qëllim radikalizimin islam në Kosovë, i parashikuar të kryhej me urdhër të Serbisë. Kjo është pika nga ku nis edhe qasja e avokatit për të ndarë konceptet: ai thotë se rreziku, kur ekziston, lidhet me tentime të organizuara për ndikim dhe nxitje, jo me vetë fenë apo me xhamitë si vende adhurimi.
Koci ka theksuar se fqinji verior, në këtë rast Serbia, punon vazhdimisht kundër Kosovës. Sipas tij, ideja e radikalizimit dhe çdo përpjekje për destabilizim nuk mund të kuptohet si diçka që burohet nga praktikat fetare të komuniteteve në Kosovë, por si një mekanizëm i jashtëm për të prodhuar tensione. Në këtë kuadër, ai ka nënvizuar se “tentimet destabilizuese” janë në qendër të çështjes, ndërsa xhamitë dhe feja islame nuk kanë një rol të drejtpërdrejtë si kërcënim.
“Xhamia, e as feja islame, nuk janë rrezik në vetvete”, ka vijuar Koci, duke argumentuar se përdorimi i fesë për qëllime politike apo të inxhinierisë së destabilizimit është diçka tjetër. Pra, sipas logjikës së tij, problemi nuk është te besimtarët apo te institucioni fetar, por te skemat e planifikuara për të ushqyer radikalizim dhe për të krijuar trazira.
Tentimet për destabilizim nuk identifikohen me xhaminë
Në vijim të arsyetimit, avokati ka lidhur drejtpërdrejt narrativën e tij me atë që përmendet në aktakuzë. Referenca ndaj dosjes së Fatmir Shehollit e vendos çështjen në një kontekst procedural dhe përshkrues të një plani për radikalizim islam, të atribuar me urdhër të Serbisë. Koci, duke u ndalur te kjo pjesë, ka argumentuar se çdo interpretim që e kthen fenë islame ose xhamitë në “rrezik” është i gabuar, sepse do të nënkuptonte një përgjithësim të padrejtë të një besimi të caktuar.
Ndërkohë, ai ka insistuar se Serbia paraqitet si faktor që vepron kundër Kosovës, duke e bërë më të qartë se çfarë synohet të transmetohet me këto çështje. Në deklarimet e tij, Koci e vendos theksin te qëllimi i pretenduar i radikalizimit dhe te një urdhërim i atribuueshëm nga jashtë. Në këtë mënyrë, ai synon të shpjegojë pse objekti i kultit dhe feja si sistem besimi nuk duhet të trajtohen si kërcënim i drejtpërdrejtë.
Reagimi i avokatit vjen në një moment kur diskutimet publike shpesh prekin tema të ndjeshme dhe kur çështjet ligjore mund të ndikojnë në mënyrën si perceptohet shoqëria ndaj komuniteteve fetare. Koci, në argumentin e tij, ka bërë një ndarje të qartë mes institucioneve fetare dhe planeve për radikalizim. Sipas tij, xhamia dhe feja islame nuk janë rrezik në vetvete, ndërsa çdo përpjekje e orkestruar për destabilizim, sipas dosjes së aktakuzës së publikuar, i atribuohet skenarëve ku përfshihet Serbia.
Në përfundim, mesazhi i Kocit është se interpretimet që e lidhin automatikisht fenë islame dhe xhamitë me rrezikshmëri, nuk qëndrojnë. Ai e zhvendos vëmendjen te tentimet destabilizuese të jashtme dhe te pretendimet e ngritura në aktakuzën që lidhet me Fatmir Shehollin. Kësisoj, debati sipas avokatit duhet të fokusohet në mekanizmat e planifikuar për nxitje dhe radikalizim, jo te vetë besimi apo objektet e kultit.
Botuar fillimisht në IndeksOnline
