Analisti dhe veprimtari Kim Mehmeti ka reaguar me tone kritike lidhur me qëndrimet e institucioneve të Shqipërisë për çështje që lidhen me politikën ndërkombëtare dhe të drejtat e popullatave në rajon. Në vëmendje të tij është mënyra se si, sipas tij, Parlamenti i Shqipërisë ka vepruar në një rast të caktuar, ndërsa në një rast tjetër nuk ka pranuar të miratojë një rezolutë që e dënon një krim historik të rëndë.
Mehmeti thekson se Parlamenti i Shqipërisë, në një kohë të caktuar, u shpreh për statusin e Iranit duke e shpallur atë shtet terrorist. Sipas narrativës së tij, ky vendim nuk është shoqëruar me ndonjë kornizë tjetër të ngjashme, por është paraqitur si një qëndrim i prerë institucional nga vendi. Ai e vendos këtë fakt si pikë krahasimi, për të ngritur pyetjen pse nuk është ndjekur e njëjta logjikë kur bëhej fjalë për dënimin e gjenocidit serb ndaj shqiptarëve të Kosovës.
Ai vë në dukje se i njëjti parlament, si dhe të njëjtët deputetë të Partisë Socialiste, nuk kanë pranuar të miratojnë një rezolutë që synon të dënojë gjenocidin serb mbi shqiptarët e Kosovës. Në argumentin e tij, ky refuzim paraqitet si një mospërputhje mes qëndrimeve të shpallura për çështje të tjera ndërkombëtare dhe qëndrimeve ndaj tragjedive që lidhen drejtpërdrejt me shqiptarët në rajon.
Mehmeti e ka shoqëruar këtë qëndrim me një shprehje të drejtpërdrejtë, duke thënë se “Shqipëria e piktorit” duket sikur është atdheu i serbëve dhe jo i shqiptarëve. Kjo figurë retorike shërben për të theksuar, sipas tij, perceptimin që krijohet nga vendimet dhe hezitimet institucionale, sidomos kur bëhet fjalë për miratimin e dokumenteve politike që trajtojnë krime të rënda historike.
Argumenti i tij nuk kufizohet vetëm te fakti i përgjithshëm i refuzimit, por lidhet edhe me rolin e deputetëve të PS-së në procesin parlamentar. Ai sugjeron që, pavarësisht se rezolutat kanë rëndësi morale dhe politike, qasja ndaj një rezolute që dënon gjenocidin serb nuk është pranuar, ndërkohë që për një vend tjetër, siç e përmend, është përdorur mekanizmi i parlamentit për të shpallur Iranin shtet terrorist.
Shqipëria duhet të dënojë gjenocidin serb, jo vetëm raste të tjera
Në mënyrë të përmbledhur, Mehmeti e vendos çështjen në një vijë të qartë krahasimi: një vendim parlamentar për të shpallur një shtet terrorist, përballet me një refuzim për të miratuar rezolutën që dënon gjenocidin serb ndaj shqiptarëve të Kosovës. Për të, ky kontrast krijon një përshtypje të gabuar dhe tregon se barazia e qëndrimeve nuk po respektohet sa duhet kur prek tema që lidhen me popullatën shqiptare në Kosovë.
Reagimi i tij vjen si një kundërshtim publik ndaj vendimeve të brendshme parlamentare dhe mënyrës se si ato shfaqen në raport me ngjarje të rënda historike. Në qendër mbetet fakti se, sipas pohimit të tij, parlamenti i Shqipërisë ka ndërmarrë një hap të fortë duke e cilësuar Iranin shtet terrorist, ndërsa nuk është pranuar miratimi i një rezolute për të dënuar gjenocidin serb ndaj shqiptarëve të Kosovës. Pikërisht mbi këtë bazë ndërtohet edhe përfundimi i tij retorik, që e kthen debatin tek identiteti politik e moral i institucioneve dhe tek pritshmëria që ato të qëndrojnë konsistente në trajtimin e krimeve ndaj shqiptarëve.
Botuar fillimisht në Albeu
