Çmimet e karburanteve kanë shënuar rritje, ndërsa presioni mbi kostot prek jo vetëm qytetarët, por edhe ekonomitë e vendeve evropiane. Në këtë kontekst, shumë shoferë po kërkojnë mënyra praktike për të ulur konsumin gjatë udhëtimeve të përditshme dhe sidomos gjatë udhëtimeve në distanca të gjata, kur shpesh është e vështirë të shmanget përdorimi i veturës.
Rritja e kostove vjen në një kohë kur tregjet globale po përballen me goditje të shumta. Pasojat e luftës së fundit e SHBA-së dhe Izraelit kundër Iranit kanë pasur ndikim të gjerë dhe, përveç problemeve të drejtpërdrejta njerëzore, po rëndojnë edhe ekonominë globale. Kjo është arsyeja pse kursimi i karburantit po shihet si një masë e nevojshme, edhe kur alternativa si transporti publik, biçikleta ose të ecët në këmbë nuk është gjithmonë e mundur.
Një nga mënyrat më të thjeshta për të kursyer është mënyra e drejtimit: ndërrimi i shpejtësisë më herët dhe kalimi në marsh më të lartë, pastaj kalimi në marsh më të ulët më vonë. Ky parim lidhet me uljen e ngarkesës së motorit në momentet e duhura dhe, në praktikë, ndihmon që vetura të punojë në kushte më efikase gjatë rrugës. Rekomandohet që shpejtësia të ndërrohet atëherë kur motori është rreth 1,000 rrotullime në minutë, pak para se të fillojë të dridhet.
Ekspertët theksojnë se diapazoni ideal i rrotullimeve të motorit është nga 1,500 deri në 2,500 rrotullime në minutë. Në këtë interval, si konsumi i karburantit ashtu edhe ngarkesa e motorit janë më të ulëta, çka e bën këtë zonë të funksionimit më të favorshme për kursim. Për shoferët që i vëzhgojnë leximet në panelin e instrumenteve, ruajtja e kësaj zone gjatë nxitimit dhe lëvizjes në vazhdim mund të japë rezultat konkret.
Shpejtësia dhe marshimi ndikojnë drejtpërdrejt te konsumi i karburantit
Pjesa e dytë e rëndësishme e kursimit lidhet me shpejtësinë në autostradë. Organizata gjermane e ekspertëve TÜV rekomandon që, në autostradë, të vozitet me 70 deri në 80 për qind të shpejtësisë maksimale të veturës, por jo më shumë se 130 kilometra në orë. Ky rregull shërben si udhëzues për drejtuesit që duan të ruajnë një ritëm të arsyeshëm pa e rritur tepër konsumimin vetëm për të arritur shpejtësi më të larta.
Rëndësi ka edhe lloji i makinës. Rekomandimi i TÜV-së vlen më shumë për modelet më të vogla dhe më pak të fuqishme, të cilat kanë kufij më të shpejtë të performancës dhe shpesh shpenzojnë më shumë kur i detyron të punojnë mbi nivele optimale. Për shembull, një veturë që arrin shpejtësinë maksimale prej 150 kilometrash në orë, idealisht duhet të vozitet me shpejtësi nga 105 deri në 120 kilometra në orë. Në këtë mënyrë, shoferi ruan një balancë më të mirë midis lëvizjes së shpejtë dhe eficiencës së motorit.
Edhe për udhëtimet e gjata, kur automjeti është i domosdoshëm dhe planifikimi i alternativave nuk është i lehtë, kombinimi i këtyre praktikave—ndërrimi i marshit më herët dhe më saktë, mbajtja e rrotullimeve brenda intervalit 1,500 deri në 2,500 dhe respektimi i udhëzimeve të shpejtësisë—mund të ndihmojë për uljen e konsumit. Duke i aplikuar këshillat në mënyrë të vazhdueshme, shoferët krijojnë kushte që makina të punojë më ekonomik, pavarësisht se çmimet në treg vazhdojnë të luhaten.
Botuar fillimisht në Telegrafi