Kur ndalet rryma nëntokësore, mendja të shkon menjëherë te një pyetje e vetme: “A do të dal?” Këtë frikë e përshkruan Ymer Meholli, i cili thotë se e ka përjetuar tri herë gjatë 15 viteve të punës në minierën e Stantërgut. Sipas tij, ndalimi i energjisë nuk është thjesht një shqetësim i përkohshëm, por një moment që rrit ankthin për sigurinë, pasi punonjësit mbeten të bllokuar dhe duhet të përballen me procedurat emergjente.
Rrëfimi i Mehollit vjen në një kontekst ku minatorët e Stantërgut kanë hasur të njëjtin rrezik edhe më herët. Brenda vetëm nëntë muajsh, ata kanë parë bllokimin e katërfishtë, një seri ngjarjesh që e ka rritur pasigurinë te punonjësit e minierës. Çdo rast përsërit të njëjtën skenë: ndalesa e energjisë në oraret e punës dhe reagimi i menjëhershëm për të garantuar daljen e njerëzve nga vendet e punës.
Ymer Meholli thotë se frika e tij nuk lidhet vetëm me momentin e parë kur rryma ndalet, por edhe me faktin se në këto raste, koha dhe mundësitë bëhen më të kufizuara. Në një mjedis ku punët kryhen nën tokë dhe ku sistemet janë të lidhura ngushtë me energjinë elektrike, ndërprerja e furnizimit krijon një situatë emergjente që punonjësit e përjetojnë me stres të lartë. Ai e përmend se e njëjta ndjenjë i është kthyer në mënyrë të përsëritur, duke e bërë atë të mbajë gjithmonë parasysh mundësinë që dalja të mos jetë e menjëhershme.
Edhe për punonjësit e tjerë, ngjarjet e përsëritura e bëjnë të qartë se rreziku është i njëjtë kur ndodh bllokimi. Ndalesa e rrymës sjell problemin e sigurimit të daljes, organizimit të punës gjatë momentit kritik dhe koordinimit të veprimeve në minierë. Në këto kushte, minatorët përballen me të njëjtin skenar sa herë ndërpritet energjia, pavarësisht se i kanë kaluar raste të ngjashme edhe më herët.
Ndalesa e rrymës rrit ankthin: minatorët e Stantërgut përballen me të njëjtin rrezik
Sipas rrëfimit, Ymer Meholli ka punuar për 15 vjet në minierën e Stantërgut dhe gjatë kësaj periudhe ka pasur tre përvoja të drejtpërdrejta me bllokimin gjatë ndërprerjeve të energjisë. Ai e lidh këtë me frikën instiktive të çastit, kur mendja përqendrohet te dalja. Pikërisht kjo frikë, që sipas tij shfaqet sa herë ndalet rryma, e bën çdo incident të ri edhe më të rëndë, sepse nuk është një rast i izoluar, por një situatë që është përsëritur.
Ngjarjet e fundit, të cilat përmenden si katër bllokime brenda nëntë muajsh, tregojnë se rreziku nuk është vetëm një episod i shkuar. Për minatorët, një seri incidentesh do të thotë se i njëjti shqetësim mund të përsëritet në çdo kohë kur po zhvillohet puna në minierë. Për pasojë, punonjësit i shohin me vëmendje të shtuar situatat ku energjia mund të ndërpritet, ndërsa presin që të ketë masa të qarta për të parandaluar përsëritjen e këtyre situatave kritike.
Historia e Mehollit dhe fakti që rreziku është shfaqur disa herë brenda një periudhe të shkurtër e vendos në qendër çështjen e sigurisë në punën nëntokësore. Për minatorët, përballja me ndërprerjen e energjisë elektrike është një test real i shpejtësisë së reagimit dhe i organizimit për të siguruar daljen. Ndërsa përvojat personale të Mehollit e tregojnë dimensionin njerëzor të frikës, incidentet e përsëritura brenda nëntë muajsh tregojnë se nevoja për të minimizuar këto rrezik është thelbësore për ata që punojnë në Stantërg.
Botuar fillimisht në Albeu
