Legjenda e Anglisë, John Terry, ka bërë një krahasim që ka tërhequr vëmendjen e tifozëve: sipas tij, Jude Bellingham po i sjell Anglisë një peshë dhe ndikim të ngjashëm me atë që kishte Zinedine Zidane te Franca në Kupat e Botës 1998 dhe 2006. Në një moment ku formacioni i “Tre Luanëve” po kërkon figura që t’i çojnë përpara ëndrrat e mëdha, Terry e sheh Bellingham si pikë referimi si në fushë edhe si njeri që mban përgjegjësi.
John Terry e lidh ndikimin e Bellinghamit me rolin e Zidane në dy edicione vendimtare të Botërorit. Kur Zidane u shfaq si një nga motorët kryesorë të Francës, ai u konsiderua nga shumëkush si lojtari që e ndryshoi ritmin e ekipit dhe i dha siguri në fazat kyçe. Terry thotë se sot Bellingham ka hyrë në një rrugë të ngjashme, duke u shndërruar në një udhëheqës të padiskutueshëm për Anglinë.
“Tre Luanët” po kalojnë një periudhë ku pritshmëritë janë të larta dhe figura e mesfushorit është bërë qendrore. Terry thekson se Bellingham nuk është thjesht një emër i talentuar, por po shfaq cilësi që e bëjnë të duket si lojtar që dominon lojën dhe që e mban ekipin të lidhur. Në këtë mënyrë, sipas krahasimit të tij, Bellingham po mban mbi supe shpresat e Anglisë, ashtu si Zidane dikur mbante peshën e Francës në momente të mëdha.
Terry: Bellingham po dominon si Zidane
Comparimi i John Terry-t është i qartë në thelb: ndikimi i lojtarit në një ekip të madh nuk matet vetëm me minuta apo me numra, por edhe me aftësinë për të ndryshuar ndeshjen në çastet kur gjithçka duket e vështirë. Terry e sheh Bellinghamin si një mesfushor që ka gjetur hapësirën e tij në Real Madrid dhe që ka arritur ta transferojë po atë energji edhe te kombëtarja angleze. Kjo, sipas tij, është arsyeja pse ai po perceptohet si një lider i natyrshëm për Anglinë.
Ndërsa Zidane u shfaq si simbol i një gjenerate dhe si lojtar që i dha formë rrugëtimit të Francës në Kupat e Botës 1998 dhe 2006, Terry sugjeron se Bellingham po ecën në të njëjtin drejtim te Anglia. Në krahasim, mesfushori i Real Madridit shihet si një person që po rritet me përgjegjësi, duke marrë rolin e lojtarit që të tjerët e ndjekin me më shumë besim. Për Terry-n, ky është kuptimi i dominimit: jo vetëm të luash mirë, por të të shohin si pikë orientimi, sidomos kur presioni rritet.
Anglia ka gjithmonë një histori të pasur në turne të mëdhenj, por edhe pritshmëritë për të bërë hapa të rëndësishëm janë po aq të mëdha. Në këtë kontekst, deklarata e Terry-t e vendos Bellinghamin në qendër të narrativës: ai po bëhet lider i heshtur, por i fuqishëm, që udhëheq me intensitet, me vendime të sakta dhe me aftësinë për të qenë i pranishëm aty ku lojtërat vendosen. Terry e përshkruan si një shndërrim drejt rolit të liderit, duke i dhënë edhe një peshë simbolike idesë që “mbajtja e shpresave” nuk është metaforë, por një përgjegjësi që i vjen një lojtari me ndikim.
John Terry, si ish-kapiten i “Tre Luanëve”, e ka përjetuar nga afër peshën që kanë kombëtaret në turne. Pikërisht nga ky këndvështrim, ai e mban të fokusuar krahasimin mes dy mesfushorëve dhe dy historive të mëdha të Botërorit. Terry thotë se Bellingham është shndërruar në një figurë që po mban ekipin, duke u bërë pikë referimi te Anglia, në një mënyrë që i ngjan asaj se si Zidane kishte ndikim te Franca në Kupat e Botës 1998 dhe 2006.
Botuar fillimisht në Albeu